Netflix ma nowy hit! Ten kontrowersyjny thriller podbija ranking TOP 10. Depcze po piętach „Emily w Paryżu” i idzie po więcej

Zaledwie kilka dni po premierze „Klub polujących żon” trafił na listę najchętniej oglądanych seriali w Polsce. Intrygująca fabuła, duszny klimat Teksasu i bohaterki, które igrają z moralnością, sprawiły, że ten thriller błyskawicznie zdobył serca widzów. Czy warto poświęcić mu czas?

O czym opowiada „Klub polujących żon”?

Czasem wystarczy jedna decyzja, by całe życie wywróciło się do góry nogami. Sophie O’Neil, bohaterka „Klubu polujących żon”, porzuca uporządkowaną codzienność w Cambridge, by rozpocząć nowy rozdział u boku męża i syna w Teksasie. Ale ten rozdział nie przypomina sielanki z przedmieść. Przeciwnie, jest pełen cienia, napięcia i mrocznych sekretów.

W nowym miejscu Sophie trafia pod wpływ Margo Banks, charyzmatycznej, niepokojąco intrygującej żony lokalnego lidera. To właśnie Margo wciąga ją do elitarnego, kobiecego kręgu. Ich spotkania w lesie owiane są tajemnicą, a to, co z pozoru wygląda jak niewinna odskocznia od codzienności, szybko zamienia się w koszmar.

Gdy w miejscu ich schadzek zostaje znalezione ciało nastolatki, napięcie osiąga punkt wrzenia. Sophie staje się jedną z podejrzanych. W świecie pełnym iluzji i wyrachowania nikt nie jest tym, kim się wydaje, a prawda topnieje szybciej niż granice moralne bohaterek.

Czytaj też: Te polskie seriale zdążysz nadrobić przed końcem roku. O numerze 4. myślę do dziś

Emocje, intrygi i Teksas: klimat, który przyciąga

„Klub polujących żon” to emocjonalny rollercoaster, w którym pod powierzchnią luksusowych wnętrz i nienagannych uśmiechów kryją się obsesje, zazdrość i desperacka potrzeba kontroli.

Teksas – nie tyle sceneria, co milczący świadek upadku i przemiany. Duszny, lepki od emocji, pełen złudzeń i udawanego porządku. Z jednej strony – skąpany w południowym słońcu, przesiąknięty religijnym fanatyzmem. Z drugiej – pełen pęknięć, które biegną przez klasowe podziały, ukryte traumy i społeczną hipokryzję. To tutaj rozpoczyna się dramatyczna transformacja Sophie O’Neil. Młoda miała zacząć życie od nowa. Ale nie zauważa momentu, w którym staje się częścią gry, której reguł nie rozumie, a może już nie chce rozumieć. Wciągnięta w krąg kobiet, które więcej ukrywają niż pokazują, traci grunt pod nogami. Pokusy, rytuały, uwikłania – wszystko, co miało być ucieczką, staje się jej pułapką.

Teksas nie wybacza. Teksas przyciąga i pochłania. I właśnie w tej dusznej przestrzeni rozgrywa się dramat kobiety, która chciała tylko zwyczajności, a dostała mrok, który na zawsze zmieni jej życie.

Czytaj też: Jeden z najlepszych filmów 2025 roku pojawił się na Netflix. Wciąż widziało go niewiele osób

Obsada serialu. Kto gra w „Klubie polujących żon”?

Siłą serialu jest również doskonale dobrana obsada. Brittany Snow w roli Sophie pokazuje, jak z pozornie zwyczajnej kobiety może wyłonić się ktoś, kto igra z własnym sumieniem. Malin Åkerman jako Margo jest magnetyczna – balansuje na granicy elegancji i szaleństwa.

W serialu zobaczymy także: Dermota Mulroney’a jako Jeda Banksa – męża Margo i ważną postać lokalnej elity, Evana Jonigkeita jako Grahama – zmagającego się z rolą męża Sophie, Chrissy Metz w drugoplanowej, ale wyrazistej roli.

Za produkcję odpowiada Rebecca Cutter, a inspiracją była książka The Hunting Wives autorstwa May Cobb z 2021 roku. Ekranowa adaptacja dodaje nowe wątki i pogłębia psychologię postaci, co sprawia, że „Klub polujących żon” porównywany jest do „Wielkich kłamstewek”.

Czy warto obejrzeć „Klub polujących żon”?

Jeśli szukasz serialu, który łączy intensywne emocje, gęstą atmosferę i złożone kobiece postacie, ten tytuł powinien znaleźć się na twojej liście. Nie oferuje klasycznej intrygi kryminalnej z nieoczekiwanym zwrotem, ale serwuje psychologiczną wiwisekcję świata, w którym każda decyzja niesie konsekwencje.

To serial, który zostaje w głowie. Nie tylko przez fabułę, ale przez pytania, jakie stawia o to, jak daleko jesteśmy w stanie się posunąć, by poczuć się widzialnymi, pożądanymi, ważnymi.

„Klub polujących żon” nie tylko bawi, ale i niepokoi. I właśnie dlatego tak trudno się od niego oderwać.