Była gwiazdą PRL-u, nazywano ją "Juliette Greco znad Wisły". Jeden hit okazał się zwrotem w jej karierze

Dziś nazywana ikoną tamtych lat, była nie tylko artystką estradową, ale też osobowością medialną i literacką. Jej historia to opowieść o determinacji, pasji i klasie — tej prawdziwej, nieudawanej...

Początki Joanny Rawik. Sukcesy w PRL i zachwyt publiczności

Joanna Rawik urodziła się 31 stycznia 1934 roku w Czerniowcach, wówczas na terytorium Rumunii. Jej charakterystyczny, niski głos oraz francuski styl interpretacji sprawiły, że szybko została zauważona. Debiutowała w kabarecie Kaczka, a kolejne lata przyniosły jej nieoczekiwany przypływ popularnośco.

Lata 60. i 70. były okresem największej popularności Joanny Rawik. Śpiewała po polsku i po francusku, sięgając po repertuar wyrafinowany, inspirowany piosenką literacką i kabaretową. Jej styl bywał porównywany do Juliette Gréco, a media i publiczność szybko nadały jej przydomek "Juliette Greco znad Wisły". Zdobywała nagrody na festiwalach w Sopocie i Opolu, występowała za granicą. Na tle innych wykonawców PRL wyróżniała się artystyczną niezależnością i sceniczną elegancją.

"Romantyczność" w Opolu jako przełom w karierze Joanny Rawik

Przełomem w karierze Joanny Rawik okazał się występ z utworem "Romantyczność” na festiwalu w Opolu w 1969 roku. Piosenka, napisana przez Wojciecha Popkiewicza na motywie muzycznym As-dur Fryderyka Chopina, zdobyła jedną z głównych nagród.

Był to utwór trudny, liryczny, inspirowany duchem epoki romantyzmu — znakomicie oddający emocjonalną głębię interpretacji Rawik. "Romantyczność" nie tylko umocniła jej pozycję, ale też na trwałe wpisała się w kanon ambitnej polskiej piosenki.