Zarzuty plagiatu i wielki sukces na Eurowizji. Historia hitu Edyty Górniak ma drugie dno
Utwór "To nie ja" to największy sukces Polski na Eurowizji i jeden z symboli lat 90. W 32. rocznicę konkursu w Dublinie warto wrócić do historii tego niezwykłego występu. Droga Edyty Górniak na eurowizyjną scenę była pełna zaskoczeń – od początkowego sceptycyzmu wobec piosenki po spektakularny finał i kontrowersje, które wybuchły po powrocie do kraju.
W 1994 roku Polska zadebiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji i od razu zapisała się w jego historii. "To nie ja" przyniosło Edycie Górniak drugie miejsce i uznanie całej Europy. Dziś, po 32 latach, utwór wciąż budzi emocje i pozostaje punktem odniesienia dla kolejnych reprezentantów. "To nie ja" na Eurowizji 1994. Historia piosenki i występu Debiut Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji był wydarzeniem bez precedensu. 16 kwietnia 1994 roku Bogumiła Wander ogłosiła Edytę Górniak pierwszą reprezentantką kraju, co dla wielu widzów było zaskoczeniem. 21-letnia wokalistka była wówczas znana głównie widzom Teatru Buffo, a jej nazwisko nie funkcjonowało jeszcze szeroko w mainstreamie. Mimo to szybko okazało się, że ma potencjał, by zachwycić międzynarodową publiczność. Historia utworu zaczyna się w Londynie, gdzie Edyta Górniak po raz pierwszy usłyszała kompozycję Stanisława Syrewicza. W domu swojego ówczesnego menedżera Wiktora Kubiaka piosenka nie zrobiła na niej większego wrażenia. Jak przyznała po latach, wydawała jej się "nieco kiczowata" i nie była przekonana, czy to materiał na wielki sukces. Pierwotnie utwór funkcjonował pod angielskim tytułem "No One Said It Was Easy", a jego autorem był Don Black. Dopiero tekst Jacka Cygana nadał mu nową jakość – bardziej osobistą, emocjonalną i dopasowaną do wrażliwości polskiej publiczności. Nagranie z brytyjskimi muzykami oraz decyzja Telewizji Polskiej sprawiły, że "To nie ja" stało się oficjalną propozycją na Eurowizję. Podczas finału w Dublinie Edyta Górniak zaprezentowała utwór w sposób, który do dziś uznawany jest za jeden z najbardziej poruszających w historii konkursu. Jej interpretacja, oparta na emocjach i perfekcyjnej kontroli głosu, przyciągnęła uwagę zarówno jurorów, jak i widzów. Polska zdobyła 166 punktów, w tym maksymalne noty od kilku krajów, co przełożyło się na drugie miejsce w klasyfikacji końcowej. Do dziś jest to najlepszy wynik w historii polskich występów na Eurowizji. W 32. rocznicę tego wydarzenia występ Górniak wciąż uchodzi za punkt odniesienia – nie tylko dla artystów, ale też dla fanów konkursu. ZOBACZ TEŻ: Jest dla niej jak ojciec, zawdzięcza mu swój sukces na Eurowizji. Niezwykła przyjaźń Edyty Górniak i Jacka Cygana przetrwała ponad trzy dekady View oEmbed on the source website Kontrowersje i oskarżenia o plagiat Sukces "To nie ja" nie zakończył historii tej piosenki, a wręcz przeciwnie – otworzył kolejny, bardziej burzliwy rozdział. Tuż po powrocie Edyty Górniak do Polski w mediach zaczęły pojawiać się informacje o możliwym plagiacie. Dla wielu był to szok, ponieważ utwór zdążył już stać się symbolem narodowego sukcesu. Izraelski artysta zarzucił Stanisławowi Syrewiczowi, że melodia "To nie ja" przypomina jego kompozycję z 1987 roku. Sam kompozytor stanowczo zaprzeczył tym oskarżeniom, podkreślając, że utwór powstał już w 1984 roku z myślą o amerykańskim zespole Chicago. Mimo nagłośnienia sprawy i rosnącego zainteresowania mediów, konflikt nigdy nie znalazł swojego finału w sądzie. Brak jednoznacznego rozstrzygnięcia sprawił, że temat do dziś pozostaje elementem historii tej piosenki, budząc ciekawość i spekulacje. 32 lata później: dlaczego „To nie ja” wciąż porusza? Siła "To nie ja" tkwi przede wszystkim w interpretacji Edyty Górniak. Jej głos, pełen wrażliwości i dramatyzmu, nadał utworowi unikalny charakter. To właśnie ta autentyczność sprawiła, że występ zapadł w pamięć milionom widzów w całej Europie. Nie bez znaczenia był również kontekst historyczny. Polska, świeżo po przemianach ustrojowych, po raz pierwszy zaprezentowała się na tak dużej scenie muzycznej. "To nie ja" stało się symbolem otwarcia i aspiracji, a także dowodem na to, że polscy artyści mogą konkurować na najwyższym poziomie. Dziś utwór pozostaje nie tylko wspomnieniem wielkiego sukcesu, ale też ważnym elementem kultury muzycznej lat 90. SPRAWDŹ TEŻ: Magda Mołek świętuje 50. urodziny. „Nie muszę wszystkiego widzieć. To daje spokój duszy”, mówiła w rozmowie z VIVĄ! Więcej ciekawostek na temat utworu "To nie ja" w naszym materiale wideo na górze strony.
Jego ostatnia akcja chwyta za serce. Ale już kilka miesięcy temu pokazał, że niemożliwe nie istnieje. Ten hit z Sheeranem nuciły miliony
To historia jak z filmu: jedno spotkanie we Wrocławiu, jeden żart i lawina, której nikt nie zatrzymał. Ed Sheeran i Łatwogang zamienili viralowe wyzwanie w realny hit, tworząc polską wersję „Azizam”. Internet zareagował błyskawicznie!
To historia jak z filmu – spontaniczne spotkanie, jeden warunek i internetowa lawina, której nikt nie był w stanie zatrzymać. Ed Sheeran i Łatwogang stworzyli polską wersję „Azizam”, a wszystko zaczęło się we Wrocławiu od viralowego nagrania. To był początek szaleństwa! Jak powstał viral Eda Sheerana i Łatwoganga we Wrocławiu Jak powstał jeden z najbardziej zaskakujących muzycznych momentów 2025 roku? Jakiś czas temu Ed Sheeran promował swój album „Play”. Światowa gwiazda popu, pojawił się we Wrocławiu, gdzie doszło do spotkania z Łatwogangiem, jednym z najpopularniejszych polskich tiktokerów. Była energia, autentyczność i pomysł, który natychmiast chwycił. Właśnie w takich warunkach rodzą się największe viralowe historie. Razem wsiedli na trójkołowy tandem i ruszyli przez Plac Solny, przyciągając uwagę przechodniów luzem i humorem. W pewnym momencie padł żart, który szybko nabrał zupełnie innego znaczenia: jeśli TikTok Łatwoganga zdobędzie milion polubień, nagrają wspólny utwór po polsku. Reszta? Czysta magia internetu. Licznik lajków wystrzelił w górę w tempie, które trudno było przewidzieć. Milion pojawił się błyskawicznie, a niewinna zabawa zamieniła się w realny projekt. To była muzyczna współpraca, o której jeszcze chwilę wcześniej nikt nawet nie śnił. Czytaj też: Od kilku lat podbija internet, dziś mówią o nim wszystkie światowe media. Mało kto wie, jaki prywatnie jest Łatwogang „Azizam” po polsku – od żartu do hitu Po spełnieniu warunku Ed Sheeran i Łatwogang dotrzymali słowa. Powstała polska wersja „Azizam”. To utwór, który pochodzi z płyty „Play”. Już sam tytuł utworu brzmi jak coś więcej niż zwykła nazwa piosenki. I rzeczywiście, nie jest przypadkowy. Pochodzi z języka perskiego (farsi) i oznacza „mój drogi” lub „moja ukochana”, nadając całości wyjątkowego, emocjonalnego charakteru. To jednak dopiero początek. Utwór przyciąga nie tylko znaczeniem, ale i brzmieniem – to zmysłowa mieszanka folkowych inspiracji z nowoczesnym popem, która tworzy klimat jednocześnie intymny i chwytliwy. Właśnie ta kombinacja sprawiła, że „Azizam” wyróżniło się na tle innych i tak mocno zapadło w pamięć słuchaczy. Czytaj też: To one stoją za sukcesem Łatwoganga i Bedoesa. Dziś nie kryją wzruszenia, gdy o nich wspominają Sukces „Azizam” – YouTube Charts i reakcje internetu Polska wersja hitu Sheerana, to moment, w którym dwa zupełnie różne światy zderzyły się z hukiem i… stworzyły coś, o czym mówił cały internet. Z jednej strony Ed i jego rozpoznawalne, ciepłe popowe brzmienie, z drugiej Łatwogang – luz, dystans i ten charakterystyczny, memiczny vibe, którego nie da się podrobić. Nagranie i teledysk szybko ujrzały światło dzienne. „Azizam” błyskawicznie zdobył popularność i trafił na podium YouTube Charts. Emocje? Ogromne. Reakcje? Jeszcze większe. Internauci nie tylko oglądali – udostępniali, komentowali i napędzali kolejne zasięgi. To był fenomen. Największe emocje budził oczywiście refren, w którym Ed Sheeran śpiewał po polsku – to właśnie ten moment najmocniej zapadł w pamięć słuchaczom i stał się wizytówką całego utworu. Dziś, sześć miesięcy po premierze, „Azizam” może poszczycić się wynikiem prawie 9 mln wyświetleń, potwierdzając, że ten nieoczywisty eksperyment zamienił się w prawdziwy hit. Znacie go? View oEmbed on the source website
Jego hit już zapisał się w historii i poruszył całą Polskę. Teraz Bedoes zapowiada kolejne dissy na raka
Po emocjonalnym utworze „Ciągle tutaj jestem” Bedoes 2115 nie zatrzymuje się ani na chwilę. Raper zapowiada stworzenie całej płyty z „dissami na raka”, w którą zaangażowani będą podopieczni Fundacji Cancer Fighters. To projekt, który łączy muzykę, prawdziwe historie i realną pomoc.
Wszystko zaczęło się od utworu „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)”, nagranego przez Bedoesa 2115 i Maję Mecan we współpracy z Fundacją Cancer Fighters. Ale w tym przypadku diss nie celuje w scenę, jak to bywa w polskim rapie, tylko w chorobę, a każdy wers niesie prawdziwy ciężar i ból. Za utworem stoi historia Mai, która jeszcze kilka miesięcy temu była symbolem wygranej po długim leczeniu i przeszczepie szpiku, a dziś mierzy się ze wznową ostrej białaczki szpikowej w wyjątkowo agresywnej postaci. Ten kontekst sprawia, że piosenka wybrzmiewa jeszcze mocniej. Klip do numeru miał premierę dokładnie o północy, co dodatkowo podkreśla symboliczny charakter całego projektu. Bedoes 2115: „podjąłem decyzję o stworzeniu… całej płyty” Po tym doświadczeniu raper idzie o krok dalej. Jak ogłosił w swoich mediach społecznościowych: „podjąłem decyzję o stworzeniu i nadzorze całej płyty z dissami na raka od podopiecznych fundacji”. Artysta dodaje również: „Będę stawał na głowie, by załatwić im wymarzone featy, także będę męczył niedługo moich kolegów i koleżanki w tej sprawie. Robimy wielkie, ważne rzeczy. Dziękuję.” Bedoes oficjalnie potwierdził tę informację także podczas gościnnego występu w Radio Eska przed tygodniem. Podopieczni Cancer Fighters dostaną szansę życia w studiu Projekt zakłada realne działania. Podopieczni Fundacji Cancer Fighters „mają dostać realną możliwość wejścia do studia”, by nagrać własne kawałki. Każdy z nich będzie mógł wybrać sobie artystę lub artystkę do wspólnego kawałka. To wyjątkowa okazja, by spełnić muzyczne marzenia i stworzyć coś, co zostanie na zawsze. Wymarzone featy i Bambi na liście Już teraz pojawiają się konkretne plany. Jak wspomniał raper, "jedna z dziewczyn marzy np. o numerze z Bambi” i wszystko wskazuje na to, że Bedoes 2115 będzie próbował doprowadzić do tej współpracy. Raper jasno daje do zrozumienia, że zrobi wszystko, aby spełnić oczekiwania podopiecznych i zamienić ich marzenia w rzeczywistość. Maja znów na scenie? Jest plan To jednak nie koniec emocji. Bedoes chce, aby Maja, z którą nagrał pierwszy słynny diss na raka mogła pojawić się na jednym z jego letnich koncertów. Plan zakłada wspólne wykonanie utworu „Ciągle tutaj jestem” w pełnym składzie. Jeśli do tego dojdzie, może to być jeden z najbardziej poruszających momentów koncertowego sezonu. To coś więcej niż muzyka Projekt Bedoesa 2115 i Fundacji Cancer Fighters ma znacznie szerszy wymiar. Raper „regularnie odwiedzał dzieci i młodzież na oddziałach onkologicznych”, angażując się w działania, które wykraczają poza muzykę. Dochód z utworu trafia w całości do Fundacji Cancer Fighters, która od 2015 roku wspiera osoby chore onkologicznie i ich bliskich. To właśnie dlatego słowa „robimy wielkie, ważne rzeczy” wybrzmiewają tu tak mocno — bo za nimi stoją konkretne działania i prawdziwe historie.
Ten hit PRL-u zrobił z Beaty Kozidrak legendę. Mało kto wie, w jakich okolicznościach powstał! Kulisy zaskakują
Od tego przeboju zaczęła się legenda. „Piechotą do lata” to coś więcej niż piosenka — to moment, który na zawsze odmienił historię polskiej muzyki.
„Piechotą do lata” – to piosenka, która dała początek legendzie Beaty i Bajmu. Niemal od razu zachwyciła słuchaczy. 18-letnia uczennica z Lublina z dnia na dzień stała się gwiazdą. Poznajcie historię tego hitu. Historia, sens słów i magiczny start kariery Był 1978 rok. Młodzi muzycy: Beata Kozidrak i jej starszy brat Jarosław, wraz z Andrzejem Pietrasem i Markiem Winiarskim, tworzą zespół. Jego nazwa – Bajm – powstała z inicjałów członków grupy. Był to czas szkolnych chórów, występów w klubach studenckich i próby odnalezienia własnego brzmienia. Pewnego dnia, podczas nudnego wykładu, Jarosław nucił pod nosem „We Are the Champions” zespołu Queen. Tak zrodziła się pierwsza nuta „Piechotą do lata”. Beata posłuchała melodii, i któregoś dnia lekko znudzona na lekcji języka polskiego, szybko dopisała tekst. Jak się okazało wielkie przeboje rodzą się czasem w zupełnie przypadkowych okolicznościach. A czasem biorą się z …nudy. Bajm w tamtym czasie dopiero raczkował, próby zespołu odbywały się między innymi w domu rodzeństwa Kozidraków. Sama Beata uczyła się w znanym liceum im. Unii Lubelskiej. Była już jednak zakochana, z wzajemnością w swoim przyszłym mężu Andrzeju Pietrasie. Napisał nawet dla niej piosenkę „Kraków i Ty”. Próbowali swoich sił jako muzyczna grupa. Dzisiaj sama przyznaje, że przebój „Piechotą do lata” zdecydował o ich przyszłości. Zmienił jej życie. "Chciałam napisać prosty tekst, trafiający do każdego. [...] po niezbyt ciepłej i ładnej wiośnie czekaliśmy na lato. I to wspólne czekanie podsunęło mi pomysł”, wspominała. ZOBACZ TEŻ: Ta ballada to pokoleniowy hit lat 90. Hymn samotności wciąż króluje w sercach Polaków Beata Kozidrak: Ludzie mówili mi „ten maj, te bzy, to takie ograne”. A ja znów zrobiłam swoje Piosenka zaczyna się od słów: „Znów przyjdzie maj, a z majem bzy i czekać mam na lepsze dni…” Bohaterka piosenki ciągle dostaje tylko „przykrótkie sny” – obietnice, które nie spełniają jej oczekiwań. „Do lata, do lata, do lata – piechotą będę szła” to metafora cierpliwości, determinacji i woli przezwyciężenia chłodu uczuć, który przesłania cieplejsze dni. Sama piosenka była wyrazem młodości, nadziei, ale i tęsknocie za wakacjami, czasem beztroski. Styl muzyczny był lekko harcersko‑turystyczny, ale dodało to tylko utworowi swoistego uroku – melodyjna piosenka była łatwa do zanucenia i miała w sobie autentyczność. Słychać było gitary i tamburyn, instrumenty, które dla ówczesnego Bajmu były dostępne, także finansowo. Mało kto pamięta, że nie było w tej piosence perkusji. Mnóstwo ludzi śpiewało tę piosenkę właśnie na wakacyjnych wyjazdach, przy ognisku. Beata Kozidrak i Bajm: to był debiut z przytupem W 1978 roku zespół zagrał „Piechotą do lata” na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, podczas wieczoru "Debiuty". Ten występ był dla początkujących muzyków wielkim przeżyciem. Choć nie wygrali – zajęli drugie miejsce – publiczność oszalała na ich punkcie. Można powiedzieć, że Beata Kozidrak wyszła i... pozamiatała. Od razu było widać, że ma talent i charyzmę. Radiowe odtworzenia, koncerty i pierwsze autografy – oto, co stało się niemal z dnia na dzień. Jak wspominała Beata Kozidrak, kiedy na drugi dzień po koncercie szła ulicą, ludzie zatrzymywali ją i prosili o autografy. „To były moje pierwsze w życiu autografy”, wspominała wokalistka. Piosenka stała się wielkim hitem końca lat 70. "Piechotą do lata" dało zespołowi Bajm rozgłos i otworzyło im drzwi do kariery. Chociaż dziennikarze zastanawiali się jeszcze, czy Bajm będzie autorem jednego przeboju, szybko okazało się, że grupa podbija sceny muzyczne i staje się jednym z najpopularniejszych polskich zespołów. Chociaż zmienił się nieco skład i brzmienie, jedno pozostało pewne — Beata Kozidrak jest od tamtego debiutu wielką gwiazdą i uwielbianą wokalistką. SPRAWDŹ TEŻ: Pierwsza dama polskiej piosenki nie kryje wzruszenia. To, co zrobił dla niej Soyka zapamięta na zawsze
Leczy serca i daje wiarę. Ten hit Eleni do dziś jest drogowskazem, a fani wciąż za niego dziękują
W jednym z wywiadów Eleni podzieliła się wzruszającą historią swojej piosenki „Spójrz z dwóch stron”. Utwór z lat 80. wciąż porusza słuchaczy, a artystka nie kryje emocji związanych z jego powstaniem oraz osobami, które miały w nim swój udział.
Eleni podzieliła się poruszającą opowieścią o piosence „Spójrz z dwóch stron” – jednym z najważniejszych utworów w jej dorobku. Choć od premiery minęły dekady, emocje zawarte w tekście i melodii nie tracą na sile. Dla artystki ten hit z lat 80. to nie tylko muzyczna kompozycja, ale także osobista historia pełna wspomnień o bliskich, z którymi współtworzyła ten wyjątkowy projekt. Dziś piosenka nadal porusza serca słuchaczy, a jej przesłanie – pełne wiary, miłości i nadziei – pozostaje aktualne i potrzebne bardziej niż kiedykolwiek. Kulisy powstania hitu „Spójrz z dwóch stron” Choć od premiery piosenki „Spójrz z dwóch stron” minęły dekady, jej przesłanie wciąż pozostaje aktualne. Eleni, ikona polskiej sceny muzycznej lat 80., podczas audycji Radia Pogoda „Najpiękniejsze melodie” odsłoniła kulisy powstania jednego ze swoich najbardziej rozpoznawalnych utworów. Nie bez powodu piosenka wywołuje tyle emocji — to nie tylko kompozycja, ale i ładunek osobistych wspomnień. Eleni z wielką dumą i wzruszeniem mówiła o twórcach, którzy nadali temu utworowi duszę. Sprawdź też: Nie tylko Rodowicz! Ten hit PRL śpiewały dwie Maryle – mało kto zna tę historię Słowa piosenki napisał Andrzej Kuryło, poeta, którego teksty niosły głębokie przesłanie. Za muzykę odpowiadał Wojciech Trzciński, ceniony kompozytor, którego melodie nierzadko stawały się hymnami pokoleń. „Autorem jest tutaj Andrzej Kuryło, kompozycja Wojtka Trzcińskiego i bardzo się cieszę, że też mogłam utwór Wojtka zaśpiewać”, opowiadała artystka. Emocjonalne znaczenie utworu „Spójrz z dwóch stron” Dla Eleni piosenka „Spójrz z dwóch stron” wiele znaczy. To wehikuł wspomnień. Ale nie tylko dla niej. Choć utwór powstał w latach 80., jego odbiór nie słabnie. Wręcz przeciwnie – fani regularnie dzielą się z Eleni swoimi emocjami. Artystka zdradziła, że otrzymuje listy, w których ludzie dziękują za tę piosenkę. Dla wielu stała się ona drogowskazem w życiu. „Często nawet otrzymuję listy, w których ludzie mówią mi, że [piosenki – przyp. red.] są jakimś drogowskazem w ich życiu. I to jest najpiękniejsze, co może być, tak, dla wykonawcy. Bo my jesteśmy, żeby radować, dawać nadzieję, żeby ludzie mieli więcej optymizmu, choć jest trudno, ciężko każdemu z nas, to jednak musimy żyć tą nadzieją. Nadzieja umiera zawsze ostatnia ”, mówiła artystka w Radiu Pogoda. Przesłanie Eleni jest proste, a jednocześnie głęboko poruszające. Muzyka to nie tylko rozrywka – to narzędzie nadziei. Dla artystki każde wykonanie to gest skierowany do ludzi, którzy szukają światła w codzienności. Słuchacze odnajdują w słowach utworu otuchę, motywację i siłę, by iść dalej – nawet w najtrudniejszych chwilach. To właśnie ta emocjonalna więź sprawia, że „Spójrz z dwóch stron” jest czymś więcej niż nostalgiczną piosenką – jest mostem między sercami. Czytaj też: Ten przebój Krajewskiego do dziś budzi nostalgię. Hit lat 90. zachwycał w kultowym serialu. Ale mało kto zna jego sekret Źródło: radiopogoda.pl View oEmbed on the source website
Nie tylko Rodowicz! Ten hit PRL śpiewały dwie Maryle – mało kto zna tę historię
Jedna piosenka, dwa wykonania i tylko jedna gwiazda, która przeszła do historii. Dźwięki tej piosenki w 1970 roku wybrzmiały w Opolu podwójnie – ale to interpretacja Maryli Rodowicz uczyniła z utworu nieśmiertelny przebój.
Jak piosenka „Jadą wozy kolorowe” stała się hitem Maryli Rodowicz na Opolu 1970 – i dlaczego śpiewała ją także inna Maryla? W 1970 roku na scenie Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu pojawiła się młoda piosenkarka z gitarą i długimi blond włosami. Choć była już rozpoznawalna, dopiero stawała się wielką gwiazdą. Maryla Rodowicz zaśpiewała wtedy utwór, który z czasem przeszedł do historii polskiej muzyki – „Jadą wozy kolorowe”. To jeden z jej największych przebojów, choć niewiele osób wie, że tę samą piosenkę wykonała również inna artystka o imieniu Maryla. Autorem słów był poeta i cyganolog Jerzy Ficowski. Jak doszło do powstania utworu i jego ogromnego sukcesu? Maryla Rodowicz dostała „Jadą wozy kolorowe” jako studentka z „rozdzielnika” „Jadą wozy kolorowe taborami / Jadą wozy kolorowe wieczorami...” – tak zaczyna się przebój, który powstał pod koniec lat 60. Maryla Rodowicz, wówczas studentka AWF, otrzymała piosenkę na festiwal w Opolu „z rozdzielnika”. Nie była do niej do końca przekonana, podobnie jak wcześniej do utworu „Mówiły mu”, który śpiewała rok wcześniej. Razem z kolegami muzykami postanowiła ją jednak przerobić – nadać prostsze, folkowe brzmienie, nieco „bez szacunku dla kompozytora”, jak sama przyznała. Ta wersja, balladowa i melodyjna, od razu przypadła publiczności do gustu. Kompozytor Stefan Rembowski nie miał jej tego za złe – wysłał Maryli bukiet róż. Czytaj także: Magiczna piosenka PRL-u miała trafić do Rodowicz, odrzuciła ją bez wahania. Teraz to hit pokoleń View oEmbed on the source website Jerzy Ficowski – poeta, który uciekł do Cyganów Autorem słów był Jerzy Ficowski – poeta, pisarz, uczestnik Powstania Warszawskiego (pułk. „Baszta”), a po wojnie prześladowany przez władze. W 1949 roku, ukrywając się, dołączył do romskich taborów. Jak wspominał w Polskim Radiu: „Zacząłem z nimi wędrować... Cyganie to społeczność ogromnie zamknięta. Słuchałem ich opowieści, zapisywałem bajki”. Z czasem zdobył ich zaufanie i napisał przełomowe książki, m.in. „Cyganie w Polsce. Dzieje i obyczaje” oraz „Demony cudzego strachu”. Odkrył także cygańską poetkę Papuszę. Jedną z jego piosenek były właśnie „Jadą wozy kolorowe” – refleksyjna opowieść o koczowniczym życiu, wolności i barwnym świecie Romów, których tabory jeszcze w latach 60. i 70. wędrowały po Polsce. Dwie Maryle i jedna piosenka Niewielu pamięta, że na tym samym festiwalu w Opolu w 1970 roku „Jadą wozy kolorowe” wykonała również Maryla Lerch. W tamtym czasie przydzielanie tej samej premierowej piosenki dwóm wykonawcom było praktyką festiwalową. Lerch zaśpiewała w bardziej bigbitowym stylu, jednak to wersja Rodowicz zdobyła serca publiczności. Mimo to Lerch została zauważona – związała się później z wojskowym zespołem „Flotylla” i występowała m.in. w Kołobrzegu. W 1981 roku wyjechała do Szwajcarii, gdzie śpiewała w klubach. Po ciężkiej chorobie, którą uważa za przełom duchowy, prowadzi dziś Biuro Pielgrzymkowe, organizując wyjazdy do Fatimy. „Jadą wozy kolorowe” do dziś cieszy się niesłabnącą popularnością i pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Maryli Rodowicz, trwale wpisując się w kanon polskiej muzyki rozrywkowej. Czytaj także: Ten wielki hit Budki Suflera z lat 90. mógł nigdy nie powstać. Mało kto wie, że uratowały go żony View oEmbed on the source website
Raper Bedoes i 11-letnia Maja nagrali wyjątkowy utwór. Przekaz trafia prosto w serce, a ten jeden wers zostanie z tobą na długo
„Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” to coś więcej niż muzyka – to zapis prawdziwej historii i emocji, których nie da się wyciszyć. Bedoes 2115 i Maja Mecan pokazują walkę z chorobą bez filtrów, oddając głos tym, o których zbyt często się milczy.
To nie jest kolejny rapowy manifest ani gra na słowa. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” to utwór, który wychodzi poza muzykę i dotyka rzeczywistości, od której wielu odwraca wzrok. Bedoes 2115 i Maja Mecan tworzą opowieść opartą na faktach – bolesnych, prawdziwych i wciąż aktualnych. To historia, która nie kończy się wraz z ostatnim wersem. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” – kiedy muzyka przestaje być tylko muzyką W świecie, w którym diss od lat oznacza starcie ego, błyskotliwe riposty i walkę o dominację, ten projekt rozsadza schematy od środka. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” nie szuka przeciwnika na scenie, nie prowokuje kolejnej odpowiedzi, nie wpisuje się w żaden znany konflikt. Tu adresat jest jeden – rak. I właśnie dlatego ten utwór uderza z siłą, której nie da się porównać z żadnym rapowym pojedynkiem. To nie jest gra na wersy ani popis formy. Każde słowo niesie ciężar prawdziwego doświadczenia. Nie ma tu miejsca na ironię, nie ma bezpiecznego dystansu. Jest za to surowa emocja, ból i napięcie, które nie mieszczą się w standardowej narracji muzycznej. Wers po wersie budowana jest opowieść, która nie tyle brzmi, co rezonuje – głęboko, niewygodnie, prawdziwie. Sprawdź też: Była przełomem w jej karierze, do dziś budzi sentyment. Wchodząc do studia, nie spodziewała się, że tym hitem zapisze się w sercach milionów View oEmbed on the source website Historia Mai Mecan Za tym utworem stoi historia, której nie da się sprowadzić do jednego zdania ani jednego momentu. To konkretna osoba - Maja Mecan i droga, która jeszcze niedawno miała zupełnie inny kierunek. Kilka miesięcy temu była symbolem wygranej. Po długim leczeniu i przeszczepie szpiku stała się symbolem wyjścia z choroby, momentu, w którym pojawia się oddech i nadzieja. Dziś ta sama historia przybiera zupełnie inny wymiar. Maja zmaga się ze wznową ostrej białaczki szpikowej w wyjątkowo agresywnej postaci, która zaatakowała także narządy wewnętrzne. To właśnie ten kontekst sprawia, że „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” przestaje być jedynie premierą muzyczną. Staje się zapisem walki, emocji i napięcia między nadzieją a rzeczywistością. Każdy wers wykracza poza ramy artystycznej wypowiedzi. To głos, który nie należy tylko do jednej osoby – niesie doświadczenia wielu. Wybrzmiewa w nim perspektywa tysięcy chorych dzieci, dla których podobne historie nie są wyjątkiem, lecz częścią codzienności. Czytaj też: Ten przebój Krajewskiego do dziś budzi nostalgię. Hit lat 90. zachwycał w kultowym serialu. Ale mało kto zna jego sekret Bedoes 2115 i Fundacja Cancer Fighters – gdy zasięgi zamieniają się w realną pomoc W centrum tego projektu znajduje się także raper Bedoes– nie tylko jako artysta, ale jako osoba zaangażowana w działania poza sceną. W ostatnich miesiącach regularnie odwiedzał dzieci i młodzież na oddziałach onkologicznych razem z Fundacją Cancer Fighters. Spotkania, rozmowy i wspólne chwile mają tam szczególne znaczenie. To naturalne przedłużenie działań fundacji, która od 2015 roku wspiera osoby chorujące onkologicznie oraz ich bliskich. Dochód z utworu trafia w całości do Fundacji Cancer Fighters, która finansuje leczenie, rehabilitację, działania profilaktyczne oraz wsparcie oddziałów onkologicznych sprzętem medycznym. „Wierzę, że to, co zrobiliśmy, da Mai siłę na pokonanie trzeciej wznowy. Te słowa Mai: "ciągle tutaj jestem", one będą rozbrzmiewać już zawsze, już do końca świata. Nie sztuką jest żyć wiecznie, ale stworzyć coś, co będzie żyć wiecznie”, mówił Bedoes w rozmowie z Faktami+. _______ To historia, która nie daje łatwych odpowiedzi. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” nie próbuje niczego uprościć ani oswoić. Pokazuje rzeczywistość taką, jaka jest – pełną napięcia, emocji i walki, która wciąż trwa. A jednocześnie daje coś, czego nie da się przeliczyć na liczby – obecność.
Ten przebój Krajewskiego do dziś budzi nostalgię. Hit lat 90. zachwycał w kultowym serialu. Ale mało kto zna jego sekret
Wielki hit lat 90. – wszyscy go znają, ale niewielu wie, jak brzmi w swojej pierwotnej wersji. Tajemnicza piosenka, której fragmenty zna każdy Polak, skrywa w sobie więcej, niż mogłoby się wydawać. To historia, która łączy pasję, kompromisy i… niespodziewane spotkanie dwóch wielkich nazwisk polskiej sceny muzycznej. Co kryje się za „Tkaniną"? Odkryj, jak powstał kultowy hit, który do dziś budzi nostalgię.
Tego utworu nie trzeba nikomu przedstawiać. Seweryn Krajewski i Jacek Cygan stworzyli hit, który stał się nieodłącznym elementem polskiej popkultury lat 90. – „Tkanina". Zna go na pamięć każdy Polak, choć wielu nie wie, jak brzmi cała wersja utworu. „Tkanina" – od pomysłu do hitu serialu „Rodzina zastępcza" „Tkanina" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów tamtej dekady, napisany przez Jacka Cygana i zaśpiewany przez Seweryna Krajewskiego. Co ciekawe, sam Cygan miał już wtedy pomysł, że to właśnie Krajewski powinien zaśpiewać ten kawałek. Historia powstania „Tkaniny" jest równie interesująca, co sam utwór. Jak podaje portal złoteprzeboje.pl, w 1998 roku Michał Kwieciński, producent telewizyjny, skontaktował się z Jackiem Cyganem z prośbą o tekst do piosenki promującej nowy serial Polsatu. Jacek Cygan postawił jednak sprawę jasno – zgodzi się na współpracę tylko pod jednym warunkiem: Seweryn Krajewski ma zaśpiewać tę piosenkę. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Polsat zrobił to po cichu i uruchomił lawinę wspomnień. Hit sprzed lat znów na jest na topie. Obejrzysz go za darmo! „Tkanina" Seweryna Krajewskiego – jak powstała ballada, która zdominowała lata 90 Na szczęście, kariery Jacka Cygana i Seweryna Krajewskiego miały już wtedy tyle wspólnych punktów, że współpraca przebiegła bez przeszkód. Piosenka powstała w zaledwie kilka dni, a jej premierowe wykonanie trafiło do czołówki kultowego serialu „Rodzina zastępcza", w którym występowali Piotr Fronczewski, Maryla Rodowicz i Gabriela Kownacka. Choć „Tkanina" od razu zyskała wielką popularność, nie wszyscy wiedzą, że początkowo wersja utworu była zupełnie inna. Producenci „Rodziny zastępczej" chcieli, aby piosenka miała bardziej energetyczne brzmienie. Jednak artyści, będąc wiernymi swojej wizji, stworzyli nastrojową balladę, która idealnie oddawała melancholijny charakter tekstu. Ostatecznie w utworze wprowadzono pewne zmiany, ale oryginalna wersja "„Tkaniny" pozostaje mniej znana. Można ją jednak znaleźć w internecie i posłuchać, jak brzmiała przed zmianami. Źródło: wiadomosci.radiozet.pl. CZYTAJ TEŻ: Tylko ona tak potrafi. Ikona popu znów zatrzęsie branżą muzyczną. Fani nie spali przez pół nocy View oEmbed on the source website
Była przełomem w jej karierze, do dziś budzi sentyment. Wchodząc do studia, nie spodziewała się, że tym hitem zapisze się w sercach milionów
„Pamiętasz była jesień” to nie tylko filmowa piosenka, ale utwór, który odmienił życie Sławy Przybylskiej i na stałe zapisał się w historii polskiej muzyki. Choć jego sukces był dla artystki zaskoczeniem, szybko stał się ponadczasowym hitem, który do dziś budzi silne emocje i wspomnienia.
„Pamiętasz była jesień” to jedna z najbardziej poruszających polskich piosenek. Powstała do filmu „Pożegnania” i od lat budzi ogromne emocje. Za jej sukcesem stoją konkretne nazwiska i zaskakujące okoliczności powstania. Co mówiła o nim sama Sława Przybylska? W jednym z wywiadów przyznała, że ten utwór był przełomem w jej karierze. Pamiętasz była jesień – kto stworzył legendarny utwór? Za sukcesem piosenki „Pamiętasz była jesień” stoją konkretni twórcy, którzy zapisali się w historii polskiej kultury. Muzykę skomponował Lucjan Kaszycki, natomiast słowa napisali Andrzej Czekalski i Ryszard Pluciński. To właśnie ich współpraca doprowadziła do powstania utworu, który z czasem stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich przebojów filmowych. Ogromną rolę odegrała także Sława Przybylska, która wykonała piosenkę. Jej interpretacja sprawiła, że utwór zyskał wyjątkowy, emocjonalny charakter, który do dziś porusza kolejne pokolenia słuchaczy. Sprawdź też: Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę Jak powstała piosenka do filmu „Pożegnania” Historia piosenki „Pamiętasz była jesień” nierozerwalnie łączy się z filmem „Pożegnania” w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa. To właśnie na potrzeby tej produkcji powstał utwór. Piosenka szybko zyskała popularność i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów muzycznych polskiego kina tamtego okresu. Choć na ekranie wykonywała go aktorka Anna Łubieńska, głosu użyczyła jej Sława Przybylska, dla której była to przełomowa chwila w karierze – to właśnie ta piosenka przyniosła jej szeroki rozgłos po premierze filmu w 1958 roku. Jak doszło do tego, że ją zaśpiewała? O tym opowiada w rozmowie z Plejadą Michałowi Misiorkowi kilka lat temu: „Gdy jeszcze występowałam w "Stodole", to wieczorami chodziliśmy całą gromadą do lokalu Kameralnego. Pewnego razu podszedł do mnie ktoś z narysowaną na kartce pięciolinią i powiedział, że to piosenka dla mnie. Dodał, że nagranie za 10 dni. Pomyślałam sobie, że to jakieś żarty. Po kilku dniach zadzwoniono do mnie, żeby potwierdzić godzinę, o której miałam pojawić się w studiu. Musiałam szybko się nauczyć tej muzycznie trudnej piosenki”, opowiadała artystka. View oEmbed on the source website Sława Przybylska po latach wspominała, że sukces piosenki był dla niej całkowitym zaskoczeniem. Praca nad nagraniem okazała się wymagająca i czasochłonna, a sama artystka długo nie była w pełni usatysfakcjonowana efektem. Nie spodziewała się jednak, że utwór odniesie tak ogromny sukces i otworzy jej drogę do szerokiej publiczności. „Te nagrania trwały bardzo długo, a ja ciągle nie byłam z siebie zadowolona. W końcu udało nam się skończyć. Ale nawet nie przypuszczałam, że ta piosenka stanie się hitem i otworzy mnie na szeroką publiczność. Bez niej nie obędzie się teraz żaden mój koncert. Do dziś to ważny utwór dla wielu osób. Budzi ogromne sentymenty. Cieszę się, że on ciągle żyje i że ludzie o nim nie zapomnieli”, wyznała w Plejadzie. Po premierze filmu „Pożegnania” życie Sławy Przybylskiej zmieniło się niemal z dnia na dzień. Jak sama wspominała, popularność „spadła na nią jak tajfun” – przestała być anonimowa, a zwykłe wyjście na ulicę wiązało się z zainteresowaniem przechodniów, którzy ją rozpoznawali i zatrzymywali. „Nie mogłam spokojnie przejść przez ulicę. Ludzie mnie zatrzymywali. Poza tym, nagle zaczęli zgłaszać się do mnie kompozytorzy, którzy chcieli dla mnie coś napisać. A ja mieszkałam wtedy w fatalnych warunkach. Żyłam w jakiejś klitce, nie miałam telefonu. Zostawiali mi więc kartki, a ja później musiałam chodzić do budki i oddzwaniać. Pojawiły się propozycje koncertów i zagranicznych wyjazdów. Moje życie stało się bardzo intensywne”, mówiła. Czytaj też: Nowa płyta Sławy Przybylskiej to coś więcej niż muzyka. Porusza do głębi! Kryje się za nią osobista historia Dlaczego „Pamiętasz była jesień” stała się ponadczasowym hitem? Jej siła tkwi w połączeniu muzyki, tekstu i filmowego kontekstu. Utwór nie tylko dopełnia historię opowiadaną w „Pożegnaniach”, ale także funkcjonuje jako samodzielne dzieło, które porusza słuchaczy niezależnie od znajomości filmu. To właśnie ta uniwersalność sprawiła, że „Pamiętasz była jesień” przetrwała próbę czasu i wciąż jest obecna w świadomości odbiorców.
Ten hit lat 60. powstał w ciszy i bólu. Anna German przeżyła koszmar, zanim ponownie stanęła na scenie
Gdy Anna German śpiewała „Człowieczy los”, każde słowo brzmiało jak spowiedź. Za tą przejmującą balladą kryła się tragedia, która na zawsze odmieniła jej życie.
Artystka była u szczytu popularności. Występowała w Związku Radzieckim, który przyjął ją z otwartymi ramionami. W Rosji i w Ukrainie do dziś mówi się o niej „nasza Anuszka”. Jej koncerty gromadziły tłumy, nawet sześć tysięcy widzów. Na tym jednak nie koniec, ponieważ występy kończyły się owacjami na stojąco. Kochali ją w: Moskwie, Uzbekistanie, czy Kazachstanie, gdzie śpiewała dla pasterzy i zwierząt – krów i owiec pasących się nieopodal sceny. Wypadek na Autostradzie Słońca. Los brutalnie przerwał karierę Anny German Nic więc dziwnego, że ulubienica publiczności szybko podpisała kontrakt z włoską firmą fonograficzną „Company Discografica Italiana”, a jej menadżer zainwestował pół miliona lirów w występ na festiwalu w San Remo. Plany były wielkie: Rio de Janeiro, Tokio, Filadelfia, Majorka… Ale wtedy wydarzyło się coś, co przekreśliło wszystko. W sierpniu 1967 roku Anna German wracała z koncertu we Włoszech. Na Autostradzie Słońca jej samochód uległ wypadkowi. Artystka dwa tygodnie leżała nieprzytomna w szpitalu. Była połamana i nie mogła się poruszyć. Przez pół roku nosiła gorset z gipsu, oddychała z trudem. Z włoskiego szpitala trafiła do kliniki w Konstancinie. Nie mogła chodzić. Długie dni spędzała patrząc w okno, czekając, aż na gałęzi pojawi się ptak – symbol nadziei. Rehabilitacja trwała trzy lata. Anna uczyła się chodzić od nowa. Bała się, że już nigdy nie wróci do śpiewania. Przeprowadziła się na peryferie Warszawy, kupiła pierwsze mieszkanie. Po nocach, w towarzystwie ukochanego Zbyszka, chodziła po ulicach, odzyskując siły i nadzieję. Narodziny piosenki Człowieczy los. Anna German zaczęła komponować I właśnie wtedy narodziła się piosenka "Człowieczy los". Anna German zaczęła komponować – coś się w niej przemieniło. Napisała muzykę do tekstu Aliny Nowak. Nie znała nut, nagrywała swoje melodie na magnetofon. Gdy wróciła na scenę, jej nowa płyta odniosła ogromny sukces. "Człowieczy los" stał się hymnem nadziei – piosenką o cierpieniu, przetrwaniu i wierze, że życie – choć trudne – jest warte walki. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten utwór śpiewała Santor, a nawet Alibabki. Aż trudno uwierzyć, że ten hit z lat 40. powstał do kultowego filmu Wzruszający powrót na scenę i sukces na festiwalu w Opolu Przypomnijmy, że ten hit był pierwszą piosenką, którą Anna German zaśpiewała po tragicznym wypadku. Powrót na scenę w tak poruszającym stylu wzruszył publiczność do łez. Za ten utwór, a także za piosenkę „Być może”, artystka otrzymała Nagrodę Publiczności na VIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Później "Człowieczy los" znalazł się na kultowych albumach: "Niezapomniane przeboje" (1983), "Zakwitnę różą" (1991), "Człowieczy los" (2003) oraz w ścieżce dźwiękowej serialu "Anna German. Tajemnica białego anioła". Źródło: Polonijna Agencja Informacyjna. View oEmbed on the source website
Nowa płyta Sławy Przybylskiej to coś więcej niż muzyka. Porusza do głębi! Kryje się za nią osobista historia
Sława Przybylska wraca z albumem „Pieśni Poetów Żydowskich”, który poruszy serca i wprowadzi słuchaczy w wyjątkowy świat poezji. Premiera płyty zbliża się wielkimi krokami. To będzie muzyczna podróż, której nie możesz przegapić!
Sława Przybylska ponownie zachwyca i wzrusza. Jej nowy album „Pieśni Poetów Żydowskich” to wyjątkowy projekt, który łączy muzykę, historię i emocje. Artystka sięga po twórczość wybitnych poetów żydowskich, tworząc poruszającą opowieść o pamięci i kulturze. Znamy datę premiery płyty! Sława Przybylska: „Pieśni Poetów Żydowskich” – Nowy album, który porusza serce i duszę Sława Przybylska, jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek, wraca z projektem, który z pewnością wzbudzi emocje w sercach słuchaczy. Jej nowy album „Pieśni Poetów Żydowskich” to nie tylko zbiór utworów. Płyta, której premiera odbędzie się już 24 kwietnia 2026 roku, łączy w sobie elementy tradycyjnej muzyki żydowskiej z nowoczesnymi aranżacjami, oferując słuchaczom niezwykłą podróż do przeszłości, pełną melancholii i piękna. Czytaj też: Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę Repertuar: Poezja, która ożywa w muzyce „Pieśni Poetów Żydowskich” to album, który przyciąga nie tylko swoim tytułem, ale również wyjątkowym repertuarem. Na płycie Sława Przybylska sięga po wiersze wybitnych żydowskich poetów, takich jak Mordechaj Gebirtig, Icyk Manger czy Jankew Glatsztejn, tworząc poruszającą opowieść o przeszłości, tęsknocie i pięknie. Każdy z tych utworów to głęboka emocjonalna podróż, która wciąga od pierwszego dźwięku. Muzyczne aranżacje, stworzone przez Hadriana Tabęckiego, łączą w sobie tradycyjne, pełne melancholii brzmienia z nowoczesnymi elementami, które nadają płycie świeży, współczesny charakter. Dzięki tej unikalnej harmonii album nie tylko oddaje hołd żydowskiej tradycji, ale także wprowadza ją w nowoczesny kontekst, zachowując szacunek do korzeni. To połączenie, które sprawia, że „Pieśni Poetów Żydowskich” to prawdziwa muzyczna uczta. Sława Przybylska: Osobista historia, która łączy przeszłość z teraźniejszością Sława Przybylska, urodzona w Międzyrzecu Podlaskim, w miasteczku, które niegdyś tętniło życiem żydowskiej społeczności, przez lata nosiła w sobie ból związanego z tragiczną przeszłością. Po wojnie, która na zawsze zniszczyła jej szczęśliwe dzieciństwo, postanowiła, że muzyka żydowska stanie się jej osobistym hołdem dla tych, którzy zostali zapomniani. Album „Pieśni Poetów Żydowskich” jest zatem nie tylko artystycznym przedsięwzięciem, ale i osobistą misją artystki, która pragnie ożywić pamięć o bogatej kulturze i historii. Na albumie Sławie Przybylskiej towarzyszy zespół „Tango Attack”, który wprowadza słuchaczy w świat pełen pasji, melancholii i harmonii. Grzegorz Bożewicz na bandoneonie, Piotr Malicki na gitarze, Dawid Lubowicz na skrzypcach, Mario Jeka z klarnetem oraz Hadrian Filip Tabęcki na fortepianie tworzą niepowtarzalną atmosferę, która idealnie współgra z emocjami zawartymi w każdym utworze. Razem tworzą muzyczną mozaikę, która porusza serca i przenosi słuchaczy w magiczny świat żydowskiej poezji. Czytaj też: Sława Przybylska oddała hołd Bożenie Dykiel. Tak pożegnała aktorkę. Te słowa chwytają za serce Premiera już 24 kwietnia 2026 – nie przegap! Zbliżająca się premiera albumu „Pieśni Poetów Żydowskich” to wydarzenie, którego nie można przegapić. Na płycie znajduje się 14 utworów, które są czymś więcej niż tylko muzyką — to głębokie emocje, nostalgiczne wspomnienia i przesłania o wolności, bliskości oraz pokoju. Każdy z tych utworów opowiada historię pełną refleksji i tęsknoty za lepszym światem, w którym piękno nie zna granic. Te pieśni mają moc nie tylko wzruszyć, ale również napełnić nadzieją i radością, przypominając nam, że prawdziwe piękno jest ponadczasowe i uniwersalne, a ich przesłanie jest nadal aktualne i ważne. Premiera płyty już 24 kwietnia 2026 roku – bądź gotowy na niezapomnianą muzyczną ucztę!
Ta piosenka z uwielbianego filmu PRL-u miała brzmieć inaczej. Kulisy hitu lat 80. długo były tajemnicą
Piosenka „Szukaj mnie” to jeden z najbardziej wzruszających utworów w historii polskiego kina. Choć dziś trudno wyobrazić sobie kultowy film „Kogel-mogel” bez charakterystycznego głosu Edyty Geppert, niewiele osób wie, że jej wykonanie wcale nie było pierwszym wyborem twórców. Kulisy powstania tego hitu skrywają zaskakujące decyzje, krytyczne opinie i momenty zwątpienia, które mogły sprawić, że utwór nigdy nie stałby się legendą.
Gdy w 1988 roku na ekrany kin trafiła komedia „Kogel-mogel”, widzowie natychmiast pokochali nie tylko historię Kasi Solskiej, ale także nastrojową balladę towarzyszącą filmowi. Utwór „Szukaj mnie”, skomponowany przez Seweryna Krajewskiego do słów Marka Dagnana, z czasem stał się symbolem całej epoki. Mało kto jednak pamięta, że droga do ostatecznej wersji piosenki była pełna niespodziewanych zwrotów akcji — a decyzje podejmowane w studiu nagraniowym mogły zupełnie zmienić historię tego ponadczasowego przeboju. "Szukaj mnie" - historia piosenki Kiedy twórcy „Kogla-mogla” zdecydowali się wpleść w fabułę piosenkę napisaną przez Marka Dagnana (tekst) i Seweryna Krajewskiego (muzyka), nie planowali, że to właśnie Geppert zostanie jej wykonawczynią. Artystka przyznała po latach, że pierwotnie rozważano zupełnie inną wokalistkę. Co więcej – nawet pierwsze nagranie Edyty Geppert nie przekonało reżysera. Piosenka brzmiała zbyt poważnie, dlatego poprosił ją, by zaśpiewała „jak nastolatka”. Wokalistka potraktowała to zadanie jak rolę aktorską. „Ciekawostką może być fakt, że pierwsza wersja piosenki nagrana przeze mnie brzmiała dla niego zbyt poważnie, więc poprosił mnie, żebym zaśpiewała jeszcze raz głosem nastolatki. Podeszłam do tego, jak do zadania aktorskiego” – wspominała w rozmowie z Plejadą. Jednak nie wszystkim spodobał się efekt. „Potem w programie radiowym Danusia Rinn mnie za to skrytykowała. Stwierdziła, że zaśpiewałam nienaturalnym swoim głosem i uznała, że to nagranie nigdy nie powinno ujrzeć światła dziennego. A jednak piosenka stała się przebojem” – dodała Geppert. Efekt końcowy okazał się strzałem w dziesiątkę. „Szukaj mnie” nie tylko idealnie wpasowało się w klimat filmu, ale też szybko podbiło serca widzów. CZYTAJ TEŻ: Śpiewała o bezwarunkowej miłości, nikt nie wiedział, komu zadedykowała ten hit lat 90. Jeden wers zdradził wszystko "Szukaj mnie": kolejne wersje piosenki i rozczarowania Popularność utworu sprawiła, że „Szukaj mnie” zaczęło żyć własnym życiem, stając się symbolem lat 80. i jedną z najważniejszych piosenek w historii polskiego kina. W późniejszych latach, wraz z kontynuacjami „Kogla-mogla”, utwór doczekał się nowych aranżacji – m.in. w wykonaniu Ani Rusowicz i Sławka Uniatowskiego. Choć Geppert z szacunkiem podchodziła do innych interpretacji, nie kryła żalu względem jednej rzeczy. „Mam do nich żal, że zmienili tekst. To nie powinno się zdarzyć. Poza tym wykonywanie tej piosenki we dwoje wydaje mi się kompletnie nieuzasadnione. Ale to zdolni ludzie, więc zaśpiewali ją ładnie. Tylko czy zawsze chodzi wyłącznie o to, by coś ładnie zaśpiewać?” – skwitowała wokalistka. CZYTAJ RÓWNIEŻ: To był największy hit minionej dekady, nuciła go cała Polska. Niewiele osób wie, jak smutna kryje się za nim historia Piosenka, która stała się legendą Mimo kolejnych prób reinterpretacji to wykonanie Edyty Geppert zapisało się w historii jako wersja absolutnie kultowa. „Szukaj mnie” przetrwało próbę czasu, pozostając muzycznym symbolem epoki i jednym z tych utworów, które od razu przenoszą nas w świat lat 80. Czas pokazał, że często to właśnie najbardziej nieoczekiwane decyzje artystyczne tworzą legendy. A piosenka „Szukaj mnie” jest tego najlepszym dowodem – z filmowego dodatku stała się nieśmiertelnym przebojem i częścią wspólnej nostalgii kilku pokoleń. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Królowa polskiej piosenki zaśpiewała ten hit jako młoda dziewczyna. Polacy kochają go do dzisiaj. I nie jest to „Małgośka” Źródło: radiopogoda.pl
Wielkie powroty, legendy i pożegnanie Lecha Janerki ze sceną, które przejdzie do historii. Podczas Jarocin Festiwal 2026 nie zabraknie emocji
Jarocin Festiwal 2026 nabiera rozpędu i odsłania kolejne nazwiska, które rozpalają emocje fanów. Na scenie pojawią się legendy, artyści wracający po latach oraz młoda generacja z bezkompromisową energią. Wśród nich Lech Janerka z pożegnalnym koncertem, reaktywowany Houk i wyjątkowy projekt „Moja krew, Twoja krew”.
Jarocin Festiwal 2026, który odbędzie się w dniach 16–19 lipca 2026 roku, ujawnia kolejne karty i robi to z rozmachem. Do wcześniej ogłoszonych artystów dołączają Lech Janerka, Frontside, Voo Voo oraz Gold Rock Band. To zestawienie, które łączy historię z teraźniejszością i bezkompromisową energią młodego pokolenia. Jarocin Festiwal 2026: wielkie powroty, legendy i pożegnanie, które przejdzie do historii Frontside wraca po ośmiu latach z albumem „Nemesis”, a Voo Voo pod przewodnictwem Wojciecha Waglewskiego zaprezentuje materiał z płyty „Dźwięczność”. Z kolei Gold Rock Band – projekt Ewy i Sary Brylewskich – odda hołd twórczości Roberta Brylewskiego, sięgając po repertuar Brygady Kryzys, Armii i Izraela. Line-up uzupełniają także Stacja B., Père-Lachaise, czyli laureaci Rytmów Młodych, Sensei Dżakba oraz Czemoo – formacja tworzona przez nastolatków, w której rap spotyka hardcore Lech Janerka żegna się z Jarocinem po 40 latach Jednym z najbardziej poruszających momentów Jarocin Festiwal 2026 będzie ostatni koncert Lecha Janerki na tej scenie. Artysta kończy swój sceniczny rozdział w 2026 roku, dokładnie 40 lat po albumie „Historia podwodna”. To wydarzenie ma wymiar symboliczny. Jarocin był dla Janerki miejscem naturalnym, przestrzenią, w której jego twórczość wybrzmiewała najmocniej. Utwory takie jak „Jezu, jak się cieszę”, „Konstytucje” czy „Rower” na stałe zapisały się w historii polskiej muzyki. Jak podkreśla Michał Wiraszko, będzie to jeden z najważniejszych koncertów w historii festiwalu. Ten występ zamknie pewien rozdział i stanie się momentem, którego nie sposób będzie powtórzyć. CZYTAJ TEŻ: Ten hit Bajmu z lat 80. śpiewała cała Polska. Nikt nie wiedział, co naprawdę oznaczał Powroty, reaktywacje i jubileusze na scenie w Jarocinie Jarocin Festiwal 2026 to także wielkie powroty. Po ponad 30 latach na scenie pojawi się Houk w oryginalnym składzie z czasów albumu „Generation X”. To pierwszy taki koncert od ponad trzech dekad. Na scenę wraca również Negatyw, który po reaktywacji w 2025 roku zaprezentuje materiał z albumu „Autostygmatyzacja”. Nie zabraknie jubileuszy. Sztywny Pal Azji oraz The Bill świętują 40-lecie działalności. Oba zespoły przygotowują przekrojowe koncerty z najważniejszymi utworami w dorobku. Swoją obecność zaznaczy także Spięty, który zaprezentuje materiał z płyty „Full H.D.”, wydanej w lutym 2026 roku. „Moja krew, Twoja krew”. Projekt na 40. rocznicę kultowego filmu Wyjątkowym punktem programu będzie koncert „Moja krew, Twoja krew”, przygotowany z okazji 40. rocznicy filmu „My Blood, Your Blood”. Projekt zostanie zaprezentowany podczas Jarocin Festiwal 2026, a następnie także 8 sierpnia 2026 w Krakowie i 21 sierpnia 2026 w Warszawie. Na scenie spotkają się dwa pokolenia artystów, którzy wykonają utwory znane z lat 80-tych w nowych aranżacjach. W projekcie udział biorą m.in. Robert Gawliński, Tomek Lipiński, Wojciech Waglewski, Darek Malejonek, Paweł Gumola, Mateusz Pospieszalski, Krzysztof Zalewski, Mery Spolsky i Kasia Lins. Artystom towarzyszyć będzie zespół pod kierownictwem Leszka Biolika. Wydarzenie ma mieć wymiar zarówno artystyczny, jak i społeczny. Organizatorzy nie zapominają o młodej scenie. Na festiwalu pojawią się Zuta, Cafetrauma oraz The Cassino. To artyści reprezentujący nowe podejście do muzyki, łączący różne gatunki i estetyki. Obok nich wystąpią także projekty wyłonione z Rytmów Młodych, które od lat stanowią integralną część festiwalu. Jarocin Festiwal 2026 zapowiada się jako wydarzenie pełne kontrastów. Od legend i jubileuszy, przez powroty, aż po nowe, odważne głosy. To wciąż nie koniec ogłoszeń, a już teraz wiadomo, że tegoroczna edycja zapisze się w historii. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę
Ten hit Bajmu z lat 80. śpiewała cała Polska. Nikt nie wiedział, co naprawdę oznaczał
Piosenka "Nie ma wody na pustyni" zespołu Bajm to nie tylko hit lat 80., ale także utwór z głębokim, ukrytym przekazem. Beata Kozidrak zdradza, że tekst piosenki symbolizował brak wolności w czasach PRL-u. Poznaj historię powstania tego kultowego utworu i dowiedz się, jak powstawał teledysk w mroźnych warunkach.
"Nie ma wody na pustyni" to nie tylko muzyczny hit lat 80., ale także wyraz buntu wobec rzeczywistości PRL-u. Beata Kozidrak ujawnia, że pod pozornie prostym tekstem kryje się głęboka metafora braku wolności. Zobacz, jak powstał utwór, który do dziś budzi emocje i skrywa zaskakujące kulisy. Ten hit Bajmu miał ukryte znaczenie. Prawda wyszła na jaw dopiero po latach Zespół Bajm powstał w 1978 roku w Lublinie. Jego wokalistką została Beata Kozidrak, która od samego początku przyciągała uwagę swoim charakterystycznym głosem i sceniczną charyzmą. W 1983 roku grupa wydała swój debiutancki album zatytułowany po prostu "Bajm". Jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów z tej płyty okazała się piosenka "Nie ma wody na pustyni". Utwór "Nie ma wody na pustyni" błyskawicznie zyskał popularność i dotarł do drugiego miejsca Listy Przebojów Trójki. Jednak jak się później okazało, piosenka kryła w sobie znacznie więcej niż tylko wpadający w ucho refren. Beata Kozidrak przyznała, że tekst tej piosenki zawierał metaforyczny przekaz dotyczący braku wolności i represyjnej rzeczywistości PRL-u. W czasach, gdy otwarta krytyka władzy mogła mieć poważne konsekwencje, artyści często uciekali się do symboliki i alegorii – i dokładnie tak było w przypadku tego utworu. Kulisy powstania teledysku. Zdjęcia wykonano na Pustyni Błędowskiej Teledysk do piosenki "Nie ma wody na pustyni" powstawał w dwóch lokalizacjach. Początkowo zdjęcia kręcono na nadwiślańskich wydmach w Warszawie. Później, na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które zamierzało promować Polskę za granicą, realizowano nową wersję teledysku na Pustyni Błędowskiej. Co ciekawe, zdjęcia odbywały się zimą – członkowie zespołu musieli więc udawać, że cierpią z powodu gorąca, mimo że w rzeczywistości panował siarczysty mróz. To jeszcze jeden przykład na to, jak artyści musieli radzić sobie z trudnościami tamtej epoki. CZYTAJ TEŻ: Stworzyli hymn lat 90. Bez tego kultowego hitu żaden koncert się nie odbędzie Symbolika i metafory w twórczości Bajmu "Nie ma wody na pustyni" to jeden z wielu przykładów, w których Bajm wykorzystywał symbolikę i metafory, by przemycić ważne treści społeczne. W czasach PRL-u, kiedy swoboda wypowiedzi była ograniczona, muzyka stawała się formą oporu i ucieczki. Teksty piosenek często zawierały ukryte znaczenia, zrozumiałe dla słuchaczy, którzy żyli w tej samej rzeczywistości. Dzięki temu Bajm nie tylko zdobywał popularność, ale też zyskiwał uznanie jako zespół zaangażowany społecznie. Źródło: Złote Przeboje
Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę
„Miłość w Portofino” to jeden z najpiękniejszych utworów wyśpiewanych przez Sławę Przybylską. Ale jego historia skrywa zaskakujące kulisy. Niewielu wie, że piosenka ma zagraniczne korzenie. Jak trafiła do repertuaru artystki?
W dorobku Sławy Przybylskiej nie brakowało wyjątkowych utworów, ale „Miłość w Portofino” zajmuje miejsce szczególne – to właśnie ona najsilniej poruszyła słuchaczy i na stałe wpisała się w historii muzyki. Niewielu jednak wie, że pierwotna wersja utworu nie powstała nawet w języku polskim. Po latach artystka zdradziła, w jakich okolicznościach ta niezwykła piosenka trafiła do jej repertuaru. Historia utworu „Miłość w Portofino” Prawdziwa dama polskiej sceny. Sława Przybylska to uosobienie stylu i ponadczasowej elegancji – artystka, która na trwałe wpisała się w historię polskiej muzyki rozrywkowej. Jej charakterystyczny głos, wrażliwość i niezwykła kultura sceniczna przyciągały uwagę od pierwszych dźwięków, budując wizerunek gwiazdy o niepodrabialnej klasie. Największe emocje i rozpoznawalność przyniosły jej utwory, które do dziś uchodzą za absolutną klasykę. „Pamiętasz była jesień”, „Na Francuskiej”, „Nie kochać w taką noc”, „Żyje się raz” oraz „Gdzie są kwiaty z tamtych lat”. W jej repertuarze od zawsze dominowały utwory o wyjątkowej głębi i klimacie. Jednym z dzieł, które na stałe wiąże się ze Sławą Przybylską jest „Miłość w Portofino”. A jego historia brzmi jak gotowy scenariusz filmowy. To subtelna, pełna emocji ballada o uczuciu odnalezionym w jednym z najbardziej malowniczych zakątków Włoch. Mało kto zdaje sobie sprawę, że oryginalna wersja „Love in Portofino” powstała już w 1958 roku, a za jej stworzenie odpowiadali Fred Buscaglione oraz Leo Chiosso. Po piosenkę sięgali po artyści o zupełnie różnych wrażliwościach – od Dalidy po Andreę Bocellego. W Polsce utwór zyskał szczególne znaczenie. Interpretacja Sławy Przybylskiej nie tylko przebiła się do szerokiej publiczności, ale z czasem stała się wersją najbardziej rozpoznawalną i cenioną. Czytaj też: Sława Przybylska oddała hołd Bożenie Dykiel. Tak pożegnała aktorkę. Te słowa chwytają za serce Tak „Miłość w Portofino” trafiła w ręce Sławy Przybylskiej Za kulisami tej historii stoi jedno nazwisko, które zmieniło wszystko – Agnieszka Osiecka. To właśnie ona przyniosła Sławie Przybylskiej utwór, który z czasem stał się legendą. Ten moment okazał się decydujący. Bez tej inicjatywy być może „Miłość w Portofino” nigdy nie ujrzałaby światła dziennego w formie, jaką dziś znamy. „Tę piosenkę przyniosła mi jeszcze Agnieszka Osiecka, która zachwyciła się muzyką i tym sentymentem. Zresztą jej tytuł brzmiał "Dziewczyna z Portofino", a na świecie jest znana jako "Miłość w Portofino". Dla mnie to było bardzo ciekawe, bo po nagraniu tej piosenki dostawałam bardzo wiele listów”, opowiadała Sława Przybylska w rozmowie z Markiem Sierockim w programie „Szansa na Sukces” w 2023 roku. Czytaj też: Energii i niesamowitej formy można jej pozazdrościć! Sława Przybylska zdradziła swój sekret Piosenka nie tylko zdobyła popularność – ona wpłynęła na życie ludzi. Fani inspirowani jej treścią zaczęli wyjeżdżać do Portofino, traktując to miejsce jak symbol romantycznych marzeń. „Wiele osób pisało, że specjalnie wybrali się do Portofino, żeby zobaczyć, żeby dotknąć tego miejsca i przejąć się właśnie tą atmosferą. Bardzo mnie to cieszyło, że ludzie tak wydają sobie pieniądze z tego powodu, żeby tylko być w Portofino”, mówiła artystka. „Miłość w Portofino” stała się jednym z największych przebojów i na stałe zapisała się w historii. Jej fenomen polegał na połączeniu śródziemnomorskiego klimatu z uniwersalnymi emocjami, które każdy mógł odnaleźć w swoim życiu. Nic więc dziwnego, że właśnie ta wersja do dziś porusza kolejne pokolenia słuchaczy. W interpretacji Sławy Przybylskiej „Miłość w Portofino” nabiera wyjątkowej głębi – staje się czymś więcej niż piosenką, zamienia się w emocjonalną opowieść. To zasługa jej niezwykłej wrażliwości i daru interpretacji, dzięki którym każdy wers wybrzmiewa z niepowtarzalną siłą. Nie bez powodu nazywana jest królową nastroju i subtelnych emocji. View oEmbed on the source website
Anna Jantar była zaskoczona własnymi słowami. Nikt nie podejrzewał, że właśnie stworzyła hit pokoleń
Piosenka „Co ja w tobie widziałam” to jeden z najbardziej poruszających utworów Anny Jantar. Mało kto jednak zna historię jego powstania – pełną miłości, zaskoczenia i… przypadkowej rozmowy, która zmieniła wszystko.
Anna Jantar to niekwestionowana ikona polskiej sceny muzycznej. Jej piosenki przetrwały próbę czasu, a jej głos i wrażliwość wciąż poruszają kolejne pokolenia słuchaczy. Choć wszyscy kojarzymy ją z hitami takimi jak „Tyle słońca w całym mieście", „Nic nie może przecież wiecznie trwać" czy „Staruszek świat", mało kto zna kulisy powstania jednego z jej najbardziej osobistych utworów – „Co ja w tobie widziałam". Miłość i muzyka: jak powstała piosenka „Co ja w tobie widziałam” Historia tej piosenki to gotowy scenariusz na romantyczny film. Wszystko zaczęło się pod koniec lat 60., gdy młodziutka, 19-letnia Anna Szmeterling – zanim jeszcze przyjęła pseudonim Jantar – dołączyła do zespołu Waganci. W składzie znajdował się również Jarosław Kukulski, późniejszy mąż artystki. Oprócz niego zespół tworzyli także Ryszard Łomski, Henryk Luźny, Zdzisław Judkowiak, Leszek Raczyński i Ryszard Januszkiewicz. Punktem zwrotnym była wizyta Lecha Konopińskiego – satyryka i poety – u Anny i Jarosława, którzy wtedy już razem mieszkali. Jak informuje Cyfrowa Biblioteka Piosenki, podczas jednej z żartobliwych rozmów padło pytanie, które odmieniło bieg wydarzeń: „Właściwie to, co ty w nim widziałaś?” Anna Jantar miała wtedy zażartować: „No właśnie, co ja w tobie widziałam?”. Ten niewinny dialog stał się inspiracją do stworzenia piosenki. Lech Konopiński zaproponował tekst, a Jarosław Kukulski skomponował muzykę. Tak powstał utwór, który stał się radiowym przebojem i do dziś porusza serca słuchaczy swoją szczerością i emocjonalną głębią. ZOBACZ TEŻ: Wygrzebała tekst z szuflady Osieckiej, potem usłyszała: „śpiewaj jak Jagger”. Ten hit PRL-u zna każdy Polak, ale jego kulisy wciąż zaskakują Anna Jantar oczami ukochanego – wspomnienie Jarosława Kukulskiego Sam Jarosław Kukulski po latach wspominał w wywiadzie dla Cyfrowej Biblioteki Piosenki: „Wiedziałem, że dla Ani trzeba napisać coś melodyjnego. Coś, co by podkreślało jej naturalną kobiecość, delikatność, ale nie miałem takich doświadczeń. Inna rzecz, że do tamtego czasu nie musiałem takich piosenek komponować. Przełom nastąpił tamtego wieczoru, okazało się, że dziewczyna, miłość, szczęście wydobyły ze mnie ukryte możliwości”. Piosenka „Co ja w tobie widziałam" to nie tylko muzyczny hit, ale i zapis jednej z najpiękniejszych historii miłosnych polskiej estrady. SPRAWDŹ TEŻ: Ten hit lat 70. miał podbić Japonię. Nikt nie spodziewał się, że zakocha się w nim cała Polska View oEmbed on the source website
Córka Klenczona była inspiracją wielkiego hitu. Nikt nie spodziewał się, kim zostanie po latach
Krzysztof Klenczon pozostawił po sobie nie tylko wielkie przeboje, ale też niezwykle osobiste historie zapisane w muzyce. Jedną z nich jest piosenka, która do dziś porusza słuchaczy swoją szczerością i emocjami.
Krzysztof Klenczon jest wielką legendą polskiej muzyki. To on skomponował poruszającą piosenkę „Natalie – piękniejszy świat” dla swojej córki. Wzruszająca ballada jest wyrazem ojcowskiej miłości i tęsknoty. Jej historia związana jest z losami artysty i jego rodziny. A sama Natalie jest już dorosła i żyje na własnych warunkach. Ostatnia publikacja na FB 6.01.2026 r. Krzysztof Klenczon – początki kariery i sukcesy z Czerwonymi Gitarami Krzysztof Klenczon urodził się 14 stycznia 1942 roku w Pułtusku. Jego talent muzyczny rozkwitł w latach 60., kiedy stał się jednym z filarów Czerwonych Gitar – zespołu, który zrewolucjonizował polską scenę muzyczną. Krzysztof Klenczon był nie tylko gitarzystą, ale również kompozytorem i wokalistą. Wśród jego najbardziej znanych kompozycji znajdują się „Biały krzyż”, „Kwiaty we włosach” i „Historia jednej znajomości”. W latach 60. i 70. był wielkim idolem. Był na szczycie. Nazywano go polskim Johnem Lennonem. Wielu ludzi zastanawia się do dzisiaj, jak potoczyłaby się jego kariera, gdyby nie wyjechał z Polski… ZOBACZ TEŻ: Wszyscy znają refren, mało kto zna kulisy. Ten hit Czerwonych Gitar skłócił żony muzyków! Krzysztof Klenczon zwany "Niuńkiem", i jego ukochana żona Z żoną Alicją poznali się na Wybrzeżu, w sopockim klubie Non Stop. Chodzili na spacery po molo, do kina na Monciaku. Krzysztof romantycznie odwoził Alicję do domu kolejką, a potem wracał pieszo kilometrami, bo nie miał pieniędzy na taksówki. On nazywał ją pieszczotliwie Bibi, ona mówiła do niego Pysiu, ale nie spodobało się to kolegom z „Czerwonych Gitar” i został Niuńkiem. Chodzili ze sobą dwa lata, w końcu Krzysztof postanowił się oświadczyć. Ich ślub odbył się 25 grudnia 1967 roku w katedrze oliwskiej i był wielkim wydarzeniem. Na weselu było 120 gości. Kucharze i kelnerzy zostali zamówieni z luksusowego statku „MS Batory”. Wielbicielki rozpaczały, że ich idol się żeni. Krzyczały pod katedrą: „Nie rób tego”. A oni byli już po ślubie cywilnym. W 1969 roku urodziła się starsza córka Klenczonów – Karolina. Emigracja do USA i proza życia zamiast ziemi obiecanej W 1972 roku Krzysztof Klenczon z żoną i córką wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkali w Chicago. To tutaj w 1973 roku urodziła się młodsza córka, oficjalnie nazwana Jackie Nathalie. Ameryka nie była ziemią obiecaną. Codzienność okazała się trudna. Początkowo artysta imał się różnych zajęć, m.in. pracował jako taksówkarz i introligator. Jednak nie porzucił muzyki. Występował w lokalnych klubach, z czasem założył zespół, z którym nagrał solowy album. To w tym okresie, w 1978 roku, powstała liryczna, nostalgiczna piosenka – „Natalie – piękniejszy świat”. Utwór jest muzycznym listem do córki. Słowa napisane przez przyjaciela muzyka, Janusza Kondratowicza, opowiadają o miłości ojca i jego wierze w przyszłość swojego dziecka. Klenczon śpiewa o tym, że zawsze będzie przy Natalie, gotów pomóc i wspierać ją w każdej chwili. To obietnica bliskości, nawet jeśli dzielić ich będą tysiące kilometrów. Warto tej piosenki posłuchać na YouTubie. Klenczon śpiewa swoim charakterystycznym, niezapomnianym głosem, chwyta za serce: „O Natalie / Masz przed sobą świat piękniejszy, lepsze dni / O Natalie / To twój czas i twoje miejsce, Natalie / O Natalie / Jeszcze się nauczysz żyć, Natalie / O Natalie / Jeszcze drogą swą wybierzesz, Natalie / Leczy, gdy otrzesz pierwsze łzy / Tak jak teraz będę blisko, Natalie…”. Myślał, że wróci do kraju – wypadek przerwał te plany „Natalie – piękniejszy świat” szybko stała się jednym z najbardziej emocjonalnych utworów w dorobku Klenczona. Wyróżnia ją subtelna aranżacja i tekst pełen ciepła. Dla fanów muzyka to również dowód jego głębokiej więzi z rodziną, mimo życia na emigracji i wyzwań związanych z rozłąką z krajem. Krzysztof Klenczon i jego żona Alicja rozważali nawet powrót do kraju. Ale plany te przerwał tragiczny wypadek. To była chwila. Ostre światła, huk, ciemność. Krzysztof Klenczon wracał z żoną Alicją z koncertu dla Polonii w klubie Milford w Chicago. Wjechał w nich pijany kierowca ciężarówki. Alicja Klenczon nie doznała większych obrażeń, ale Niuńek, jak mówiła o Krzysztofie, był ciężko ranny. Szpital, operacja, trochę nadziei – ostatecznie Krzysztof odszedł 7 kwietnia 1981 roku. Jak mówiła Alicja Klenczon: „Nasze małżeństwo trwało zaledwie 15 lat. Nie chciało mi się więcej żyć, ale miałam dla kogo żyć – były dwie córki”. Natalie jest dzisiaj kierowcą ciężarówek, mieszka w Ameryce Starsza córka Klenczonów, Karolina, założyła rodzinę, ma sześcioro dzieci. Nieraz przyjeżdżała do Polski. Studiowała stomatologię, później informatykę. Alicja Klenczon wspominała, że Karolina doskonale radziła sobie na uczelni, a życie zawodowe związała z branżą technologiczną. Sama Karolina tak mówiła o ojcu: „Gdy byłyśmy małe, ja i moja siostra Jackie, ojciec często nam śpiewał. Jestem szczęśliwa, wiedząc, że mój tata był i jest bardzo popularny w Polsce. Lubię muzykę ojca. Nie znam słów, ale znam melodie. Bardzo mi się podobają. Płyty Czerwonych Gitar wożę ze sobą. Słucham jego piosenek, gdy jestem w domu. I właśnie wtedy czasami marzę, by czas się cofnął. Żebym mogła go jeszcze zobaczyć i usłyszeć”. Obecnie nie występuje publicznie i unika rozgłosu. Młodsza Jackie Natalie — bohaterka wzruszającej piosenki — przyszła na świat niedługo przed tragicznym wypadkiem ojca. Kiedy wracał do domu, zawsze czekała na progu, a potem wchodziła ojcu na kolana. Choć to jej imię nosi najczulszy utwór Krzysztofa, niewiele wiadomo o jej dorosłych losach. Natalie, podobnie jak siostra, unika mediów. Wiadomo, że nie założyła rodziny. Jest kierowcą ciężarówek i to jest życie, które jej odpowiada. Alicja Klenczon-Corona wyszła po raz drugi za mąż, wyjechała z Chicago, mieszka w Arizonie. Bardzo dba o pamięć o Krzysztofie Klenczonie. Piosenki „Natalie” można też posłuchać w coverach — śpiewał ją m.in. Ryszard Rynkowski. To wykonanie ma wielu wielbicieli. SPRAWDŹ TEŻ: Była jak egzotyczny ptak wśród wróbli i szpaków. Biografia Jadwigi Staniszkis ujawnia zaskakujące fakty z jej życia
Nie chciał jej śpiewać, nagrał tę piosenkę ze strachu. A dziś to klasyk! Ten hit lat 60. zaskoczył nawet Gąssowskiego. Kulisy są niewiarygodne
Utwór, który budził wątpliwości już na starcie, niespodziewanie stał się wielkim hitem. Wojciech Gąssowski nie był jego fanem, a jednak to właśnie „Zielone wzgórza nad Soliną” wyniosły go na szczyt i zapewniły mu wyjątkowe wyróżnienie.
Piosenka „Zielone wzgórza nad Soliną” miała przejść bez większego echa, ale stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych przebojów. Wojciech Gąssowski nie był przekonany do utworu, który później przyniósł mu ogromne wyróżnienie. Poznaj niezwykłe kulisy powstania przeboju, który artysta nagrał wspólnie z zespołem Tajfuny. Kim byli twórcy przeboju „Zielone wzgórza nad Soliną”? Historia utworu „Zielone wzgórza nad Soliną” brzmi jak gotowy scenariusz na film: pełen zaskoczeń, nieoczywistych decyzji i ludzi, którzy początkowo wcale nie wierzyli, że tworzą coś wielkiego. W centrum tej opowieści stoi prof. Czesław Grudziński, uznany pedagog oraz twórca muzyki poważnej. To właśnie on odpowiada za melodię, od której wszystko się zaczęło. Wtedy na scenę wchodzi jego były uczeń, Andrzej Korzyński. To on dostrzegł w tej kompozycji coś więcej. Nie tylko potencjał, ale historię, którą można opowiedzieć dźwiękiem i słowem. Podjął się aranżacji i zaczął łączyć kolejne elementy tej muzycznej układanki. „Przyszedł do mnie któregoś dnia i lekko zakłopotany pokazuje kawałek melodii, mówiąc, że wydaje mu się ładny i że może mi się nada. Lubiłem i szanowałem profesora, więc posłuchałem, a że i coś było w tej kompozycji, powiedziałem, że postaram się tak to zaaranżować, żeby powstał z tego cały kawałek. […] Czuję się ojcem chrzestnym tej piosenki”, mówił w rozmowie z Angorą. W końcu namówił Janusza Kondratowicza, by napisał tekst. Ale trzeba było znaleźć też wykonawcę. Padło na Wojciecha Gąssowskiego. Czytaj też: Aż trudno uwierzyć, przez co przechodził. Teraz Skawiński opowiada o dramatycznym dzieciństwie Wojciech Gąssowski o kulisach utworu „Zielone wzgórza nad Soliną” I tu pojawia się największy paradoks tej historii. Artysta nie był entuzjastą „Zielonych wzgórz nad Soliną”. Dopiero co zamknął rozdział z Czerwono-Czarnymi i zaczął nowy etap jako solista grupy Tajfuny. Był zanurzony w rockandrollowym brzmieniu, śpiewał energetyczne kawałki, budował swój styl. I nagle pojawia się propozycja, która kompletnie nie pasuje do tego świata. „Mieliśmy nagrać cztery piosenki i z tych piosenek miała powstać płyta dla Polskich Nagrań”, opowiadał w audycji „Bez tajemnic” w Radiowej Jedynce Wojciech Gąssowski. Wszystko było ustalone. Prawie. Problem w tym, że zespół miał tylko trzy utwory. Jednego brakowało. I właśnie wtedy wydarzyło się coś, co całkowicie zmieniło bieg historii. Do studia wkroczył Andrzej Korzyński, wówczas dyrektor Studia Rytm. Przyniósł gotową propozycję i zasugerował, żeby to właśnie ten utwór został nagrany jako brakujący element. Jak wspominał Wojciech Gąssowski, nie była to piosenka, która od razu zdobyła serca zespołu. Wręcz przeciwnie – nie spodobała się. Sprzeciw nie wchodził w grę, a od pozycji Korzyńskiego zależało naprawdę wiele. „Niech Korzonek [Andrzej Korzyński] nie opowiada, że mnie namówił do zaśpiewania. To był wtedy wszechwładny szef najpotężniejszej audycji muzycznej w Polsce. Jemu się nie odmawiało. Jeszcze zanim usłyszałem piosenkę, poinformował nas, że skomponował ją jego profesor. Już to zabrzmiało fatalnie. Cośmy się nagimnastykowali, żeby się wykręcić, żeby coś wymyślić na „nie”, opowiadał wokalista w wywiadzie dla Angory. Czytaj też: Nie tylko "Parostatek". 5 piosenek Krawczyka, które odmieniły historię polskiej muzyki Tak „Zielone wzgórza nad Soliną” stały się wielkim hitem Rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Utwór „Zielone wzgórza nad Soliną” błyskawicznie zdobył popularność i zaczął odnosić kolejne sukcesy. Najpierw został Radiową Piosenką Miesiąca, a następnie powtórzył ten wynik w kolejnym miesiącu. To jednak nie był koniec! Piosenka zdobyła tytuł Radiowej Piosenki Roku. Kulminacyjnym momentem było zakwalifikowanie utworu do festiwalu w Opolu. To właśnie wtedy stało się jasne, że mamy do czynienia z prawdziwym przebojem, który na stałe zapisze się w historii. „Nie ukrywam, że nie paliłem się do występu w Opolu”, wspominał. Czytaj też: Byli jedną z najpiękniejszych par PRL-u. Rejs statkiem Achille Lauro był początkiem końca ich miłości Tymczasem najbardziej wymownym dowodem sukcesu piosenki było wyróżnienie, jakie otrzymał Wojciech Gąssowski. Dzięki „Zielonym wzgórzom nad Soliną” artysta został uhonorowany tytułem Honorowego Obywatela Soliny. View oEmbed on the source website Źródło: Jedynka Polskie Radio, Biblioteka Polskiej Piosneki, Adam Halber Angora 16/2009
Ten hit lat 70. miał podbić Japonię. Nikt nie spodziewał się, że zakocha się w nim cała Polska
To miał być utwór na międzynarodowy festiwal, a stał się jednym z najpiękniejszych polskich przebojów o miłości. Historia „Z wielkiej nieśmiałości” pokazuje, że czasem największe hity rodzą się z przypadku – i z… zauroczenia.
Historia piosenki „Z wielkiej nieśmiałości” to jeden z najbardziej urokliwych epizodów w polskiej muzyce lat 70. Jej narodziny były efektem splotu nieoczywistych okoliczności, w których ważną rolę odegrała pewna charyzmatyczna reżyserka dźwięku. To właśnie ona, zachwycając nie tylko profesjonalizmem, ale i osobowością, zainspirowała kompozytora Aleksandra Maliszewskiego do stworzenia utworu z myślą o Bogusławie Mecu. Niedługo później artysta usłyszał pierwsze takty – i od razu przeczuł, że ma do czynienia z czymś wyjątkowym. Zauroczony kompozytor i artysta „To mi wystarczyło, kupuję” – opowiadał Mec o pierwszym wrażeniu po usłyszeniu fragmentu piosenki. Od razu wiedział, że to będzie hit. Maliszewski zapewniał go, że piosenka zostanie zaprezentowana na prestiżowym Festiwalu Yamahy w Japonii, co miało zwiększyć jej międzynarodowy rozgłos. Kompozytor był przekonany, że jego utwór ma ogromny potencjał, mimo że sam nie wiedział, czy piosenka rzeczywiście spotka się z zainteresowaniem organizatorów festiwalu. Nieudany debiut na festiwalu w Japonii Mimo wcześniejszych nadziei Festiwal Yamahy nie zaprosił Polski do udziału w wydarzeniu. Japońscy organizatorzy z jakiegoś powodu odrzucili propozycję, co rozczarowało Maliszewskiego. Wtedy postanowił umieścić utwór w polskim programie „Studio Gama”, co okazało się strzałem w dziesiątkę. Piosenka „Z wielkiej nieśmiałości” szybko zdobyła ogromną popularność w kraju. CZYTAJ TEŻ: Hit legendy PRL nuciała cała Polska. Mało kto wie, że jego ukryte znaczenie jest bardzo bolesne Sukces piosenki w Polsce „Z wielkiej nieśmiałości” zyskało serca Polaków, zdobywając liczne wyróżnienia, w tym Złoty Przebój, i stało się jednym z największych hitów lat 70. Tekst do piosenki napisał Wojciech Młynarski. Jego słowa opowiadały o mężczyźnie, który nieśmiało wyznaje swoje uczucia do kobiety, którą od dawna podziwia. Poetycka treść idealnie pasowała do charakteru Meca, który swój wokal włożył w utwór z pełnym wdziękiem i romantyzmem. Mimo że pierwotnie utwór miał być prezentowany na międzynarodowej scenie, ostatecznie to Polska stała się jego głównym odbiorcą. Piosenka rozbrzmiewała w radiu, a także na koncertach, w tym na Festiwalu w Opolu w 1979 roku, gdzie zyskała jeszcze większe uznanie. „Z wielkiej nieśmiałości” stało się jednym z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych utworów w repertuarze Meca. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Polacy śpiewają ten klasyk od 40 lat, a wciąż nie wiedzą, co znaczy jego tytuł. Prawdziwy przekaz przeboju Kultu zaskakuje „Z wielkiej nieśmiałości”: przypadkowy hit Choć piosenka początkowo miała zdobyć międzynarodowy rozgłos, a jej brak sukcesu na festiwalu w Japonii mógł być rozczarowujący, to jej popularność w Polsce okazała się ogromnym sukcesem. To, co zaczęło się jako projekt związany z miłosnymi zauroczeniami i przypadkowymi spotkaniami przy reżyserskiej konsolecie, stało się jednym z największych przebojów w historii polskiej muzyki. Źródła: radipogoda.pl, bibliotekapiosenki.pl
Nie tylko "Parostatek". 5 piosenek Krawczyka, które odmieniły historię polskiej muzyki
Twórczość Krzysztofa Krawczyka to jeden z fundamentów polskiej muzyki rozrywkowej. Na przestrzeni dekad artysta stworzył dziesiątki przebojów, ale tylko niektóre z nich realnie wpłynęły na kierunek rozwoju sceny muzycznej w Polsce. W tym zestawieniu przyglądamy się pięciu utworom, które nie tylko zdobyły ogromną popularność, lecz także wyznaczyły nowe standardy brzmienia, emocji i stylu.
Nie chodzi wyłącznie o sukces komercyjny czy rozpoznawalność. Wybrane utwory Krzysztofa Krawczyka wyróżniają się czymś więcej – stanowią zapis zmian społecznych, technologicznych i artystycznych, jakie zachodziły w Polsce od lat 70. aż po początek XXI wieku. Każdy z nich wniósł istotny element do kultury popularnej i wpłynął na kolejne pokolenia twórców. "Parostatek" – symbol epoki i nowego języka muzyki popularnej "Parostatek" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów w dorobku Krawczyka, wydany w latach 70., w okresie, gdy polska scena muzyczna zaczynała wyraźnie skręcać w stronę lekkiej, przystępnej rozrywki. Piosenka wyróżnia się tanecznym rytmem i prostym, obrazowym tekstem autorstwa Jacka Cygana, który operuje metaforą podróży jako opowieści o życiu i relacjach. Znaczenie tego utworu polega na jego masowym oddziaływaniu. "Parostatek" stał się przykładem świadomego tworzenia muzyki popularnej skierowanej do szerokiej publiczności, bez aspiracji do elitarności. Ugruntował także wizerunek Krawczyka jako artysty bliskiego ludziom, który potrafi mówić o codzienności w przystępny sposób. Utwór był szeroko emitowany w radiu i telewizji, co w realiach PRL miało ogromne znaczenie dla jego popularności. Stał się jednym z pierwszych przykładów piosenki, która funkcjonowała jako element wspólnej kultury – śpiewanej na imprezach, rozpoznawalnej niemal przez wszystkich. W ten sposób przyczynił się do budowania wspólnego repertuaru muzycznego Polaków. View oEmbed on the source website "Byle było tak" – nostalgiczny hit, który trafił w emocje Polaków "Byle było tak" to jeden z tych utworów, które pokazują dojrzałość artystyczną Krawczyka i jego zdolność do interpretowania emocji zbiorowych. Piosenka zdobyła ogromną popularność dzięki swojej melodyjności oraz refleksyjnemu tekstowi, który porusza temat przemijania, stabilizacji i potrzeby spokoju. W kontekście lat 90., kiedy Polska przechodziła transformację ustrojową, utwór ten trafiał w nastroje społeczne. Słuchacze odnajdywali w nim poczucie bezpieczeństwa i tęsknotę za prostotą życia, co uczyniło go jednym z ważniejszych muzycznych komentarzy tamtego czasu. Kluczową rolę odegrała interpretacja wokalna Krawczyka – ciepła, pełna doświadczenia i autentyczności. To właśnie dzięki niej utwór nie był jedynie kolejną balladą, lecz stał się nośnikiem emocji, które były bliskie szerokiemu gronu odbiorców. View oEmbed on the source website "Bo jesteś ty" – powrót legendy i nowa definicja popularności "Bo jesteś ty" to jeden z największych sukcesów późnego okresu twórczości Krzysztofa Krawczyka. Utwór, wydany w XXI wieku, powstał we współpracy z młodszym pokoleniem twórców, co przełożyło się na nowoczesne brzmienie przy zachowaniu charakterystycznego stylu artysty. Piosenka zdobyła ogromną popularność, trafiając zarówno do starszych fanów, jak i młodszej publiczności. Był to dowód na to, że artysta potrafi odnaleźć się w zmieniających się realiach rynku muzycznego. "Bo jesteś ty" pokazuje, że Krawczyk nie był jedynie ikoną przeszłości, ale aktywnym uczestnikiem współczesnej kultury. Utwór stał się jednym z przykładów udanego powrotu artysty na szczyt, co w polskiej muzyce nie zdarza się często na taką skalę. View oEmbed on the source website "Jak minął dzień" – codzienność zamieniona w ponadczasowy hit "Jak minął dzień" to utwór, który zyskał status ponadczasowego standardu. Jego spokojny, refleksyjny charakter oraz uniwersalny tekst sprawiają, że piosenka funkcjonuje jako muzyczny zapis codziennych doświadczeń. To jeden z przykładów minimalizmu w twórczości Krawczyka – brak rozbudowanych aranżacji czy spektakularnych środków wyrazu rekompensowany jest autentycznością i emocjonalnością. Utwór przetrwał próbę czasu dzięki swojej uniwersalności. Może być interpretowany w różnych kontekstach – jako piosenka o relacjach, przemijaniu czy zwykłej refleksji nad dniem codziennym. To właśnie ta wieloznaczność sprawia, że kolejne pokolenia odnajdują w nim własne znaczenia. View oEmbed on the source website "Trudno tak" – duet, który zdefiniował początek lat 2000 "Trudno tak", nagrany z Edytą Bartosiewicz, to jeden z najważniejszych duetów w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Utwór ukazał się w 2001 roku i niemal natychmiast zdobył ogromną popularność radiową. Piosenka wyróżnia się nie tylko warstwą muzyczną, ale także emocjonalnym napięciem między dwoma głosami. To przykład utworu, który łączy różne pokolenia i style muzyczne w spójną całość. Duet Krawczyka i Bartosiewicz był wydarzeniem samym w sobie – spotkaniem doświadczonego artysty z ikoną lat 90. Efektem było nagranie, które stało się jednym z najważniejszych punktów odniesienia dla polskiej muzyki początku XXI wieku i do dziś pozostaje obecne w przestrzeni radiowej. View oEmbed on the source website
Wygrzebała tekst z szuflady Osieckiej, potem usłyszała: „śpiewaj jak Jagger”. Ten hit PRL-u zna każdy Polak, ale jego kulisy wciąż zaskakują
Latem 1973 roku polska scena muzyczna przeżywała prawdziwy rozkwit, ale to „Małgośka” Maryli Rodowicz podbiła serca słuchaczy bezapelacyjnie. Za kulisami tego przeboju kryje się fascynująca historia przyjaźni, twórczych sporów i przypadków, które sprawiły, że piosenka Agnieszki Osieckiej i Katarzyny Gaertner stała się jednym z największych hitów w historii polskiej muzyki.
W roku 1973 nie brakowało wielkich przebojów. Zadebiutowała pełna wdzięku Anna Jantar, od razu z wielkim przebojem „Najtrudniejszy pierwszy krok”, Tadeusz Woźniak śpiewał piękną balladę „Zegarmistrz światła”, a Stan Borys czarował awangardową „Jaskółką uwięzioną”. To był jeszcze czas adapterów „Bambino” i pocztówek dźwiękowych, na których można było też nagrać życzenia. Na przykład dla dziewczyny w trakcie zmysłowej piosenki Marie Laforet „Viens, viens”. Nie było płyt Marie Laforet, tak jak wielu innych zachodnich wokalistów, ale kupowało się robione przez prywaciarzy pocztówki dźwiękowe, ozdobione zdjęciem kwiatów albo pary w serduszku. Konkurencja była więc niemała, ale napisana przez Agnieszkę Osiecką i zaśpiewana przez Marylę Rodowicz „Małgośka” przebiła wszystko. Piosenka o dziewczynie, którą przed ślubem wystawił niewierny narzeczony, liryczna, a jednocześnie jakoś zawadiacka, śpiewana przez Rodowicz mocnym, drapieżnym chwilami głosem, trafiła od razu w serca słuchaczy. Małgośka tańcz i pij Jak można przeczytać w cyfrowym archiwum Polskiego Radia, w 1972 roku w Grand Hotelu, w Sopocie spotkały się Agnieszka Osiecka, Katarzyna Gaertner i Maryla Rodowicz. To były początki ich przyjaźni, ale wspaniała kompozytorka Katarzyna Gaertner mówiła potem w wywiadach, że z Marylą Rodowicz łączyło ją coś fantastycznego. Że to było połączenie dusz. A Agnieszka była wśród nich najważniejsza, najstarsza, najmądrzejsza. W każdym razie tego lata 1972 siedziały razem w kawiarni w Grand Hotelu, kompozytorce Katarzynie Gaertner przypomniał się kawałek melodii, który grał kataryniarz na warszawskiej Saskiej Kępie. W głowie zaczęła układać muzykę. Agnieszka Osiecka na serwetce pisze: „Małgośka, mówią mi, on niewart jednej łzy, oj, głupia, ty, głupia ty…”. Podobno najpiękniejsze wersy są wynikiem sopockiej dyskusji między twórczyniami piosenki: – „To był maj, pachniała Saska Kępa, szalonymi, zielonymi bzami” – mówi Osiecka. – Z tego przeboju nie będzie. Poza tym nie lubię pisać do żeńskich rymów. Trzeba to zmienić – odpowiada Gaertner. – Jak? – pyta Osiecka. – Trzeba skrócić. Na: „To był maj, pachniała Saska Kępa, szalonym, zielonym bzem” – stwierdza kompozytorka. Agnieszka Osiecka w rozmowach z Magdą Umer („Rozmowy o zmierzchu i o świcie”, 1997) wspominała, że po raz pierwszy „Małgośkę” napisała do muzyki swojego dobrego kolegi Mateusza Święcickiego – kompozytora i bardzo znanego dziennikarza radiowego (sama Osiecka też pracowała wtedy w Polskim Radio). Ale uznał, że jego melodia będzie za poważna do tych słów i wiersz wylądował w szufladzie. W początku lat 70. Osiecka i Rodowicz jeszcze nie rozumiały się tak dobrze, jak potem (ich idealny duet powstał wraz z takimi piosenkami jak m.in. „Sing, sing”, czy „Damą być”). Ale już ze sobą współpracowały. „Któregoś dnia przyszły do mnie Maryla z Kaśką Gaertner – wspomina Agnieszka Osiecka. – Maryla zaczęła myszkować, jak miała w zwyczaju. Wiedziała, że gorsze rzeczy trzymam na wierzchu, a lepsze mam schowane. I tak myszkując, znalazła słowa „Małgośki”, zachwyciła się nimi”. Pracowały jeszcze potem nad piosenką, ale zdaniem Agnieszki Osieckiej to, że „Małgośka” stała się aż takim przebojem, zawdzięcza Maryli Rodowicz i Katarzynie Gaertner. Nie wspomniała też, by była to piosenka o niej (więcej z Osieckiej miały późniejsze piosenki Maryli np. „Co się nażyłam, to się nażyłam”). Czytaj też: Historia jednej piosenki: „Niech żyje bal” – Maryla Rodowicz nie chciała pierwszej wersji tekstu Agnieszki Osieckiej Śpiewaj jak Mick Jagger Tak czy inaczej, to Katarzyna Gaertner wezwała Rodowicz na nagranie „Małgośki”. Piosenkarka mieszkała wtedy w Pradze, ze swoim narzeczonym, czeskim producentem muzycznym Frantiskiem Janeckiem. Katarzyna Gaertner bombardowała ją informacjami, nękała telefonami, że koniecznie ma się z nią skontaktować. „Technologia pracy była taka, – wspominała Maryla Rodowicz z okazji minirecitalu »40-stka Małgośki« – że zabierałam gitarę i jechałam do Kaśki, na warszawskie Koło. Tam najpierw ona przez pół dnia coś pichciła, smażyła – weźmy konfitury, potem było jedzenie i pod wieczór zasiadałyśmy do roboty. Ona przy fortepianie, ja z tą gitarą. Taki bliski kontakt twórcy z wykonawcą, godziny wspólnych przymiarek, to jest idealny układ. No i z tą „Małgośką” też tak było”. Nagrania piosenki dokonano w studio Polskiego Radia na Myśliwieckiej w Warszawie. Katarzyna Gaertner podczas sesji była niezadowolona. Wołała do Rodowicz: „Wyżej, wyżej!”. Rodowicz: „Wyżej nie mogę”. Na co Gaertner: „I o to chodzi!”. Zależało jej, by wydobyć z głosu Maryli charakterystyczną chrypkę, co zresztą się udało. Radziła jej też, by śpiewała „Jak Jagger”. „Kilka dni po tym jak piosenka znalazła się na antenie, spotkałam w telewizji kolegę z branży, wspominała Maryla Rodowicz. A ten mówi: „Jak ty to zrobiłaś, że tak zachrypiałaś?” Gdyby wiedział, że to miało być trochę na złość”. Singiel pt. „Małgośka, szkoda łez” ukazał się na płycie Maryli Rodowicz „Rok” w 1974 roku. Mały fiat, wielka gwiazda Ale publiczności został po raz pierwszy zaprezentowany wcześniej, na festiwalu w Sopocie w 1973 roku. Maryla Rodowicz wysiadała na estradzie z małego fiata – auta, czy raczej autka, o którym marzył wtedy chyba każdy, i śpiewała „Małgośka, tańcz i pij, a z niego sobie kpij”. To nagranie można zobaczyć na Youtubie, jest fantastyczne. W komentarzu ktoś napisał „Jak Pani piękna, Pani Marylo”. View Ediplayer on the source website Rodowicz wystąpiła w sukience projektu Rafała Olbińskiego (od 1981 na emigracji, najpierw w Paryżu, potem Nowym Jorku, gdzie zrobił wielką karierę jako malarz i plakacista). To była długa sukienka bez pleców, z najmodniejszym wówczas tzw. bananowym dołem i napisami „Małgośka”. A na bluzce było wielkie czerwone serce i oko, z którego płynęły łzy. Do dzisiaj wygląda nowocześnie. Maryli Rodowicz tamten występ nie kojarzy się jednak najlepiej: „Gdyby nie ten kostium (mam go do dzisiaj), wspominałabym ten festiwal jak najgorzej. Zerwałam z Franciszkiem, a w Sopocie występowałam z czeskimi gitarzystami, „jego” gitarzystami, którym w ramach zemsty kazał zepsuć mój występ. Więc gubili rytm, głupkowato się zachowywali, coś dogadywali. Pamiętam jednak aplauz publiczności. Piosenka się obroniła” – wspominała. „Gdy Maryla śpiewa Małgośkę, jestem w siódmym niebie” – powiedziała w jednej z rozmów Agnieszka Osiecka. Czytaj także: „Gdyby żyła, napiłybyśmy się winka” – Maryla Rodowicz o przyjaźni z Agnieszką Osiecką „Małgośka” niecenzuralna Daniela Olbrychskiego Po latach okazało się, że istnieje też wersja piosenki ze słowami Daniela Olbrychskiego. Były narzeczony Maryli Rodowicz opowiedział o tym w książce Beaty Biały „Osiecka. Tego o mnie nie wiecie” (W.A.B., 2020). „Bardzo lubiłem zmieniać słowa w »Małgośce« na niecenzuralne. Po słowach »to był maj« śpiewałem: »pachniała Gośce kępa« i dalej »Małgośka, d..y daj«… – wyznał Olbrychski. – Śpiewałem tę moją wersję »Małgośki« zazwyczaj, gdy jechaliśmy samochodem. No i z tego wszystkiego zdarzyło się Maryli na jednym z koncertów, na szczęście w Pradze, właśnie tak zaśpiewać: »Małgośka, d..y daj«” – wspominał. Podobno po tych słowach zawstydzeni gitarzyści szybko zeszli ze sceny. Rodowicz została sama i dopiero po chwili zorientowała się, co zaszło. „Uciekła za kulisy. Potem przez rok nie zaśpiewała tej piosenki” – opowiadał Daniel Olbrychski. Na szczęście jego wersja nie okazała się popularna. Niewielu wie, że piosenka znalazła się też w filmie Krzysztofa Kieślowskiego „Przejście podziemne” z 1974 roku. Ma też czeską wersję „Marketka”. W 2020 roku „Małgośka” zwyciężyła w plebiscycie słuchaczy na przebój 95-lecia Polskiego Radia, pokonała „Dziwny jest ten świat” Niemena i „Cień wielkiej góry” Budki Suflera. Pozostaje pytanie, dlaczego Małgośka jest Małgośką, a nie modną wtedy Anulą, Agatą, czy Moniką? Tego nie wiadomo do dzisiaj. Hanna Bakuła, przyjaciółka poetki, skomentowała to w ten sposób: "to piosenka autobiograficzna, bo Agnieszka zawsze prosiła o miłość. Jak Małgośka”.
Krzysztof Krawczyk przypadkiem przejął wielki hit lat 70.! Kultowy utwór miał trafić, do kogoś innego. Mało kto zna kulisy tej historii
„Parostatek” to jeden z największych hitów Krzysztofa Krawczyka, ale niewiele osób wie, jak naprawdę powstał. Kulisy tej piosenki zaskakują. Utwór początkowo nie był dla niego, a o wszystkim zadecydował przypadek. Po latach Tadeusz Drozda ujawnia sekret, który zmienia spojrzenie na ten kultowy przebój.
To jeden z tych przebojów, które zna cała Polska, ale jego historia wciąż potrafi zaskoczyć. „Parostatek” miał nigdy nie trafić do Krzysztofa Krawczyka, a o wszystkim zadecydował przypadek i jedna chwila. Po latach Tadeusz Drozda ujawnia kulisy powstania hitu, który mógł mieć zupełnie innego wykonawcę. Hit lat 70., który mógł nigdy nie trafić do Krawczyka "Parostatek" to utwór, który z miejsca stał się jednym z najważniejszych hitów Krzysztofa Krawczyka. Choć wydaje się, że piosenka była napisana specjalnie z myślą o nim, to rzeczywistość okazała się inna. Tadeusz Drozda, który jest autorem słów do tego szlagieru, nie spodziewał się, że piosenka zyska aż tak ogromną popularność. Co więcej, jak się okazuje, początkowo miała trafić do zupełnie innego wykonawcy. Tadeusz Drozda i sekret "Parostatku" Po latach Tadeusz Drozda wraca do historii, która zmienia wszystko, co wydawało się oczywiste. „Parostatek” — dziś kultowy przebój, wcale nie powstawał z myślą o Krzysztofie Krawczyku. Gdy młody Drozda pisał tekst, nie miał świadomości, że tworzy coś, co zapisze się w historii polskiej muzyki rozrywkowej. To nie była piosenka „dla gwiazdy”, nie była też planowanym hitem. Raczej jeden z wielu tekstów, który powstał bez wielkich oczekiwań. Tym bardziej zaskakuje fakt, że właśnie ten utwór, niemal przypadkiem, stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych w dorobku Krawczyka. Drozda opowiedział, że piosenka miała trafić do innego artysty. Jednak pewnego dnia, przeglądając jego notatki, Krzysztof Krawczyk natknął się na tekst. "Któregoś dnia przyszedł do mojego pokoju, zaczął przeglądać to moje podręczne archiwum, aż dotarł do "Parostatku" i w jednej chwili powiada: "Kurde, ale piosenka". W ciągu paru chwil, na poczekaniu wymyślił motyw przewodni, chwycił kartkę i tyle go widziałem" — cytuje słowa artysty Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki. „Do głowy mi nie przyszło, że to będzie przebój. I, że zaśpiewa go Krzysztof Krawczyk”, mówił. "Parostatek" to nie tylko Krawczyk Choć Krzysztof Krawczyk nadał piosence charakter i uczynił ją niezatartego przeboju, "Parostatek" miał także inne wersje. Jedną z nich nagrała Danuta Rinn, a także rozważano wersję czeską. Drozda przyznał, że otrzymał czeski tekst, jednak ostatecznie nie trafił on do szerszej produkcji. Co ciekawe, nie doszło do nagrania tej wersji w Czechosłowacji, mimo że Drozda zgodził się na jego adaptację. View oEmbed on the source website ZOBACZ TEŻ: Mało kto pamięta, że to właśnie on śpiewał wielki przebój lat 90. Kultowy hit wciąż gra w sercach Polaków
Ta ballada z lat 90. wzruszała tysiące słuchaczy. Po latach okazało się, że Sojka śpiewał prorocze słowa
Na początku lat 90. Stanisław Soyka nagrał utwór, który miał być poruszającą balladą o miłości, lecz z czasem zyskał znacznie głębsze znaczenie. „Tak jak w kinie”, nagrane na albumie „Acoustic”, okazało się niezwykle osobistym zapisem emocji i doświadczeń artysty. Dziś wielu słuchaczy uważa, że słowa tej piosenki były niemal prorocze – jakby opisywały wydarzenia, które dopiero miały nadejść w jego życiu.
Na początku lat 90. Stanisław Soyka był już cenionym artystą, a jego muzyka – przepełniona jazzem, liryzmem i emocjonalną prawdą – poruszała tysiące słuchaczy. W 1991 roku ukazał się utwór „Tak jak w kinie”, który z biegiem lat zyskał status kultowego. Choć na pierwszy rzut oka była to tylko poruszająca ballada o miłości, dziś wiemy, że piosenka miała znacznie głębszy wymiar. Okazała się niemal prorocza, zapisując w słowach to, co miało dopiero wydarzyć się w życiu Soyki. Początek lat 90. i nowy rozdział w karierze Soyki Na początku lat 90. Stanisław Soyka był już jednym z najbardziej charakterystycznych głosów polskiej sceny muzycznej. W 1991 roku wydał album Acoustic, który ukazał się nakładem Zic Zac. Płyta nagrana w kameralnym składzie była przełomem – nie tylko artystycznie, ale i emocjonalnie. To właśnie na niej znalazł się utwór „Tak jak w kinie” – ballada, która z miejsca stała się bliska sercom słuchaczy. „Tak jak w kinie” – tekst, który zdradza więcej, niż się wydaje Pierwsze wersy piosenki brzmią jak bolesne, intymne wyznanie: „Mam cichy dom, mam dobry dom / mam życie tak jak w kinie / i żonę mam, i dzieci mam / ale bez pani ginę”. Słuchacze do dziś odnajdują w tych słowach prawdziwe emocje – samotność, tęsknotę, rozdarcie. Jeden z użytkowników napisał: „O dobry Boże, gdybym mógł nie poznać pani wcale...”. Inny dodał wzruszająco: „Tylko słuchać i milczeć. Z tą jedyną osobą, tą 'z kina'”. ZOBACZ TEŻ: Prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie Sojki. Okoliczności budzą wiele wątpliwości Romans, który przeszedł do historii W tym samym 1991 roku Soyka poznał Grażynę Trelę – wydarzenie, które wydaje się zadziwiająco zbieżne z tekstem piosenki. Ich relacja, rozpoczęta podczas muzycznej imprezy w Krakowie, w pewnym sensie odzwierciedlała emocjonalną narrację zawartą w utworze. Jedna z internautek skomentowała: „ehh...najpiękniejsze utwory rodzą się po wielkich przeżyciach, emocjach itd... a miłość dodaje skrzydeł...”. Komentarz, który dziś wybrzmiewa jeszcze mocniej. Festiwal w Opolu i status kultowego hitu Występ Soyki z „Tak jak w kinie” na festiwalu w Opolu w 1992 roku tylko umocnił pozycję piosenki jako jednego z największych przebojów lat 90. Od tego momentu utwór na stałe wszedł do koncertowego repertuaru artysty i pozostał jedną z jego najważniejszych kompozycji. Jeden z fanów nie miał wątpliwości: „Pan Sojka to jednak superliga.” Inny internauta wspominał z nostalgią: „Staszek jak zwykle pierwsza liga, kocham tego gościa [...] my chłopy z Wrocławia kochaliśmy te wszystkie ckliwe numery, bo to jest prawdziwe”. CZYTAJ TEŻ: W domu Sojków muzyka była jak oddech. Czterech synów podążyło za pasją taty. Jeden z nich był w talent show Muzyczne reinterpretacje i siła tekstu po latach Z biegiem lat „Tak jak w kinie” doczekało się licznych reinterpretacji. Dorota Miśkiewicz i Leszek Możdżer wykonali utwór w jazzowej aranżacji, natomiast Klementyna Umer – córka autorki tekstu Magdy Umer – przypomniała piosenkę podczas jubileuszu swojej matki. To świadectwo siły przekazu, który pozostaje aktualny niezależnie od dekad. Jedna z fanek wyznała: „Był okres w moim życiu, że tylko tę jedyną kasetę z p. Sojką słuchałam… wszystko piękne.” Takie wspomnienia tylko potwierdzają ponadczasowość utworu. Zobacz też: Grał w kościele na organach, odśnieżał podwórka za mamę dozorczynię... Sekrety dzieciństwa Staszka Soyki w wywiadzie którego udzielił w rodzinnych Gliwicach Pożegnanie z legendą 21 sierpnia 2025 roku Stanisław Soyka odszedł, pozostawiając po sobie nie tylko bogaty dorobek, ale i emocjonalne dziedzictwo. „Tak jak w kinie” to więcej niż piosenka – to zapis duszy, tęsknoty i miłości. Jak podkreślił jeden ze słuchaczy: „Przepiękny numer... projekcja i odczucie obcości, ciarki po plecach chodzą grube”. Trudno o bardziej szczery hołd dla artysty, który nie bał się śpiewać o tym, co boli i wzrusza. Źródła: Tekstowo.pl, Wikipedia (PL) – Acoustic (album), discogs.pl, viva.pl, interia.pl, dziennik.pl, Youtube
Najpierw zachwyciła jurorów The Voice of Poland, dziś tym utworem podbija polską scenę. Kim jest Julia Wasielewska? O niej będzie jeszcze głośno!
Po sukcesie w „The Voice of Poland”, Julia Wasielewska pewnym krokiem wkracza na polską scenę muzyczną, prezentując debiutancki singiel „Chciałabym Ci powiedzieć”. Jej autentyczny wokal i emocjonalna głębia sprawiają, że piosenka porusza najczulsze struny serca.
Niedawno podbijała scenę The Voice of Poland, a teraz z impetem wkracza na rynek muzyczny z debiutanckim singlem. Julia Wasielewska, 22-letnia wokalistka i songwriterka z Poznania, otwiera nowy rozdział swojej kariery osobistą piosenką pt. „Chciałabym Ci powiedzieć”. To utwór pełen emocji, który odkrywa przed słuchaczami wrażliwość artystki i porusza temat niezwykle intymnej relacji z mamą. Po sukcesie w programie telewizyjnym, Julia zabiera nas w podróż do swojego serca, gdzie miłość, tęsknota i niewypowiedziane słowa są na wyciągnięcie ręki. Julia Wasielewska podbija polską scenę muzyczną Julia Wasielewska podbiła serca widzów jako ćwierćfinalistka 16. edycji „The Voice of Poland” w drużynie Kuby Badacha. Już podczas przesłuchań w ciemno zachwyciła wykonaniem „Because of You” Kelly Clarkson, sprawiając, że wszyscy jurorzy bez wahania odwrócili fotele, oczarowani potęgą i skalą jej głosu. Po emocjonującej części przesłuchań, Julia Wasielewska zafundowała trenerom prawdziwą niespodziankę, prezentując swój autorski utwór. Wzruszająca dedykacja trafiła do jej mamy, która w tym szczególnym momencie czekała za kulisami. Każdy dźwięk niósł ze sobą autentyczne uczucia, a szczerość przekazu była wręcz namacalna. Występ stał się intymną opowieścią o relacji, wdzięczności i miłości. Ale prawdziwy moment przełomowy dopiero miał nadejść. Temperaturę emocji wokół Julii Wasielewskiej podkręciło zwycięstwo w plebiscycie na Ulubionego Uczestnika programu - wyróżnienie, które potwierdziło, że jej autentyczność i sceniczna szczerość trafiają prosto do serc widzów. To właśnie ta energia, tak wyraźnie wyczuwalna już na etapie programu, dziś znajduje swoje odbicie w jej muzycznej drodze. Julia otwiera nowy rozdział, prezentując debiutancki singiel „Chciałabym Ci powiedzieć”. Utwór, który wcześniej oczarował trenerów „The Voice of Poland”, a teraz ma szansę poruszyć znacznie szerszą publiczność. Czytaj też: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze Julia Wasielewska z debiutanckim singlem pt. „Chciałabym Ci powiedzieć” W piosence Julia Wasielewska dotyka relacji, która jest najbliższa na świecie: wyjątkowej więzi z mamą. „Chciałabym ci powiedzieć” nie idzie w stronę wielkich haseł i efektownych deklaracji — stawia na emocje, które często chowamy za codziennością, bo wydają się zbyt delikatne, zbyt osobiste, zbyt „do powiedzenia później”. Bo choć słowa „kocham Cię” wydają się tak proste, czasem to właśnie one najtrudniej przechodzą przez gardło. „Piosenka powstała z potrzeby serca. Julia opowiada w niej o miłości ogromnej, bezwarunkowej, ale jednocześnie trudnej do wypowiedzenia. To historia córki, która nosi w sobie cechy swojej Mamy – jej wrażliwość, sposób patrzenia na świat, emocjonalność, a jednocześnie próbuje odnaleźć własną tożsamość i własny głos. To delikatny balans między tym, co odziedziczone, a tym, co budowane samodzielnie”, czytamy w informacji prasowej. View oEmbed on the source website Muzycznie utwór utrzymany jest w subtelnej, emocjonalnej stylistyce, która pozwala wybrzmieć autentyczności wokalu. Nie ma tu przesady ani teatralności – jest za to szczerość, cisza między wersami i prawda, którą słuchacz może odnieść do własnych doświadczeń „Chciałabym ci powiedzieć” działa jak list, którego wiele osób nigdy nie wysłało, choć nosi go w sobie latami. Niedawno światło dzienne ujrzała jeszcze bardziej intymna odsłona debiutanckiego singla „Chciałabym Ci powiedzieć (na smutno)”. W tej wersji artystka wraca do źródła emocji, redukując aranżację do minimum i oddając głos temu, co najważniejsze: słowom i uczuciom. Ta opowieść w akompaniamencie fortepianu utwór nabiera nowego wymiaru. Sprawdź też: To najsmutniejsza piosenka w historii. Hit lat 90. do dziś wzrusza do łez Kim jest Julia Wasielewska? Za telewizyjną charyzmą Julii Wasielewskiej kryje się nie tylko niepowtarzalna energia, ale także lata ciężkiej pracy i doskonałego przygotowania muzycznego. Pochodząca z Konina artystka jest studentką 4. roku wokalistyki na Akademii Muzycznej w Poznaniu, na wydziale „Śpiew musicalowy”, a jej pasja do muzyki towarzyszy jej od najmłodszych lat. Występowała już w pierwszej edycji „The Voice Kids” w drużynie Tomsona i Barona, brała udział w spektaklach muzyczno-teatralnych na scenach w całej Polsce, a także ma na swoim koncie liczne wyróżnienia i nagrody. Zwyciężyła w konkursie Radia RMF FM „Twoje 5 minut”, a także została laureatką konkursu „My Name is Poznań 4.0” w duecie z Joanną Lipą. Julia Wasielewska sama pisze i komponuje. W ciągu ostatnich dwóch lat wydała siedem autorskich utworów, w tym „Wrzesień’20” oraz „Będę tańczyć” w duecie LUPA X WASIELEWSKA, który miał swoją premierą na antenie RMF FM. Teraz Julia kieruje swoją uwagę na autorską opowieść, w której chce pokazać prawdziwą siebie. View oEmbed on the source website
Wszyscy znają refren, mało kto zna kulisy. Ten hit Czerwonych Gitar skłócił żony muzyków!
„Historia jednej znajomości” to kultowy przebój Czerwonych Gitar z 1966 roku, który stał się hymnem wakacyjnych romansów. Tekst napisany przez Jerzego Kosselę, muzyka autorstwa Krzysztofa Klenczona – wzbudziły skrajne emocje nie tylko wśród fanów, ale i… w rodzinach muzyków.
To więcej niż zwykła piosenka – to opowieść o letnim romansie, który powraca wspomnieniem do słuchaczy nawet po dekadach. „Historia jednej znajomości” powstała w marcu 1965 roku, a już od premiery znalazła się na szczytach list przebojów. Jednak to nie tylko muzyka sprawiła, że utwór zapadł w pamięć – to także reakcje kobiet w życiu muzyków, które podkreślają, jak bardzo granie o miłości potrafi zrodzić... napięcia. Letni romans w tonacji moll – geneza utworu Inspiracją dla piosenki była prawdziwa scena znad morza. Jerzy Kossela, członek zespołu, opowiadał: „Mieszkam w Gdyni, więc nietrudno tam o widok dziewczyny spacerującej nad morzem, a ja akurat zobaczyłem taką. Nie dość, że była bardzo ładna, to jeszcze biegł za nią pies i trzymał w pysku gazetę. Jaką, nie wiem. To mógł być tylko ‘Głos Wybrzeża’, albo ‘Gazeta Bałtycka’. Jak się później okazało, ‘Głos Wybrzeża’ lepiej pasował do muzyki”. Pomysł ten Kossela zapisał w swoim notesie – zbiorze idei, które tworzył przez lata. Piosenka powstała w 1965 roku w Warszawie, podczas przygotowań do sesji nagraniowej. Zespół zatrzymał się w Domu Chłopa, gdzie Kossela zamieszkał w jednym pokoju z Krzysztofem Klenczonem. „On miał jakieś gotowe muzyki, więc wieczorami przy gitarze próbowaliśmy zrobić z tego piosenki. No i wyciągnąłem ten mój notes z pomysłami i wydało mi się, że dobrze byłoby tę dziewczynę z psem i gazetą wmontować w jakąś historię, przecież typową dla wakacji, młodzieńczych uczuć. No i jakoś tak wyszło. W ciągu jednej nocy powstały dwie piosenki”. ZOBACZ TEŻ: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze Tekst, który poruszył pokolenia Nie był to jednak tekst, z którego autor byłby w pełni zadowolony. Jak wspominał Kossela: „Po pierwsze mieliśmy bardzo mało czasu, po drugie kłóciłem się z Krzyśkiem o końcówki. Ja chciałem dwusylabowe, bo są bardziej ‘muzyczne’, on upierał się przy jednosylabowych. Stąd ten ‘pies’, ‘szła’, ‘znów’, ‘dni’, ‘mi’”. Pomimo prostoty językowej, utwór oddawał klimat tamtych lat: morze, uczucia, młodość. Szczególnego charakteru dodawał mu beatlesowski refren „sia-la-la-la-la-la-la-la-lala-la”. Reakcje rodzin muzyków – żony w konflikcie Co ciekawe, właśnie ten tekst stał się... zarzewiem rodzinnych nieporozumień. „Każda z nich uważała, że to piosenka o niej i specjalnie dla niej napisana, a już na pewno śpiewana. Bibi Klenczonowa twierdzi, że to przecież kompozycja Krzyśka, więc powstała z myślą o niej. Ja się droczę, że tekst napisał Jurek, więc to nasza historia, chociaż wcale tak nie było i mogę z całą pewnością powiedzieć, że ta dziewczyna z psem to nie ja” — wspominała Jana Kras-Kossela. Sporu nie udało się nigdy rozstrzygnąć, a utwór stał się nie tylko hitem, lecz też… źródłem emocji wśród bliskich muzyków. SPRAWDŹ TEŻ: Ten hit legendy lat 60. na nowo podbił świat. Nim odeszła, cieszyła się ponownie wielką sławą Dziedzictwo i kultowy status „Historia jednej znajomości” zyskała nieśmiertelność. Stała się częścią tryptyku o wakacyjnej miłości (obok „Nikt na świecie nie wie”, „Barwy jesieni”) i do dziś pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych piosenek zespołu. Wykonywana była zarówno przez Czerwone Gitary, jak i Klenczona już po jego odejściu z grupy.