Kapeluszowa bójka Rodowicz i Sipińskiej, odebrana nagroda Cerekwickiej, bojkot Kayah. Oto największe skandale w historii festiwalu w Opolu
Już dziś rusza wielkie święto muzyki, czyli Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu. Kultowa impreza była światkiem wielu fenomenalnych debiutów i początkiem spektakularnych karier. Ale nie tylko piosenki przeszły do historii festiwalu. Czasem więcej emocji niż konkursowe występy wywoływały wydarzenia za kulisami, nieoczekiwane zwroty akcji i sytuacje, które na lata zapadały w pamięć widzów. Przypominamy kilka najgłośniejszych skandali.
Od bójki Maryli Rodowicz i Urszuli Sipińskiej po pomyloną nagrodę Kasi Cerekwickiej, historia Festiwalu w Opolu pełna jest nie tylko przebojów, ale także skandali, które elektryzowały całą Polskę. Przed startem kolejnej edycji przypominamy te najgłośniejsze. Legendarny Festiwal Muzyczny Już dziś po raz kolejny zapłoną światła Amfiteatru Tysiąclecia i zabrzmią piosenki, które za kilka dni będzie nucić cała Polska. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu od ponad sześciu dekad pozostaje czymś więcej niż muzycznym wydarzeniem, to narodowy rytuał, wielka kronika polskiej popkultury, miejsce narodzin gwiazd i spektakularnych upadków. Od 1963 roku opolska scena była świadkiem triumfów, wzruszeń i momentów, które przechodziły do historii szybciej niż same festiwalowe przeboje. Bo Opole to nie tylko muzyka. To również emocje, ambicje, konflikty i skandale. Przez lata wokół festiwalu narosło tyle legend, że można by z nich ułożyć osobny scenariusz filmowy. Niektóre historie są zabawne, inne gorzkie, jeszcze inne do dziś budzą spory. Wszystkie jednak pokazują, że za kulisami święta polskiej piosenki zawsze buzowały emocje. Oto siedem wydarzeń, które najmocniej zapisały się w pamięci widzów i artystów. 1. Maryla Rodowicz i Urszula Sipińska – najgłośniejsza rywalizacja w historii Opola To prawdopodobnie najbardziej legendarna historia związana z festiwalem w Opolu. Maryla Rodowicz i Urszula Sipińska od początku były ze sobą porównywane. Obie debiutowały na opolskiej scenie, obie należały do najjaśniejszych gwiazd swojej generacji, a media przez lata podsycały opowieść o ich wzajemnej rywalizacji. Sama Rodowicz po latach przyznawała, że drażniło ją, gdy Sipińska miała czerpać inspiracje z jej scenicznych pomysłów i kostiumów. Kulminacja konfliktu miała nastąpić właśnie podczas festiwalu w roku 1977. Według relacji, gdy Urszula Sipińska wykonywała swój utwór, za jej plecami pojawiła się Maryla Rodowicz i zaczęła ją przedrzeźniać. Kiedy Sipińska zorientowała się, co dzieje się na scenie, doszło do szarpaniny. Obie artystki miały okładać się kapeluszami, a Sipińska zeszła ze sceny z oderwanym rękawem. Do dziś nie ma pełnej zgody, czy była to spontaniczna awantura, czy starannie wyreżyserowany spektakl. Niezależnie od prawdy, historia na trwałe weszła do festiwalowego folkloru. 2. Kayah i festiwalowy kryzys 2017 roku W historii Opola niewiele było sytuacji, gdy większe emocje wzbudził niewykonany koncert niż występ na scenie. Tak stało się w 2017 roku. Kayah miała pojawić się podczas jubileuszowego koncertu Maryli Rodowicz i przyjęła zaproszenie od samej artystki, jednak ostatecznie zrezygnowała z udziału w całym wydarzeniu! Według medialnych doniesień sprzeciw wobec jej obecności miał wyrazić ówczesny prezes TVP Jacek Kurski. Sam zainteresowany później określał te informacje jako „korytarzową plotkę”, jednak sprawa wywołała ogromne poruszenie w środowisku muzycznym, na podstawie której Kayah ogłosiła, że nie wystąpi w Opolu „na znak jedności” z artystami, którzy jej zdaniem znaleźli się na marginesie życia publicznego. Wokół festiwalu rozpętała się burza, a wydarzenie stało się symbolem jednego z największych kryzysów w historii imprezy. Zobacz też: Wakacje tuż za rogiem, ale nie dla Netflixa! Poznaj wszystkie premiery platformy na czerwiec 3. Halina Frąckowiak i kreacja, która wyprzedziła swoje czasy Dziś ten strój prawdopodobnie nie wzbudziłby większych emocji, ale w 1970 roku wywołał prawdziwy szok. Halina Frąckowiak pojawiła się na opolskiej scenie w odważnej kreacji zaprojektowanej przez Barbarę Hoff. Kostium składał się z minispódniczki, sznurowanego topu oraz wiązanych, a całość utrzymana była w futurystycznym stylu rodem z „Gwiezdnych Wojen”. Dla młodej publiczności był to symbol nowoczesności i powiew zachodnich trendów, starsi widzowie nie kryli jednak oburzenia. W czasach PRL-u, gdy telewizja pilnowała obyczajowych norm, tak odważny wizerunek artystki wywołał gorące dyskusje. Opole po raz kolejny udowodniło, że skandal nie zawsze musi być związany z muzyką. 4. Maryla Rodowicz i festiwal pełen pecha Festiwal w 1970 roku Maryla Rodowicz wspominała nie tylko ze względu na sukces artystyczny. Tuż przed wyjściem na scenę artystka miała otrzymać telefon z informacją o śmierci swojej matki, jednak jak się okazało później, wiadomość ta była fałszywa. To jednak nie był koniec problemów, w trakcie przygotowań zaginęły nuty orkiestry, a podczas występu zawiódł mikrofon. Wokół całej sytuacji szybko pojawiły się plotki, że za serią nieszczęśliwych zdarzeń mogła stać konkurencja. Mimo ogromnego stresu oraz presji Rodowicz nie zrezygnowała z występu, a wręcz przeciwnie, zaśpiewała „Jadą wozy kolorowe”, zdobywając jedną z najważniejszych nagród festiwalu. 5. Kasia Cerekwicka i najbardziej niezręczna pomyłka w historii festiwalu Do dziś wielu fanów Opola uważa tę sytuację za jedną z najbardziej kompromitujących wpadek organizacyjnych w historii imprezy. Podczas konkursu Premier w 2008 roku ogłoszono, że laureatką została Katarzyna Cerekwicka. Wokalistka weszła na scenę, odebrała statuetkę i zdążyła nawet wygłosić krótkie podziękowania. Po chwili okazało się jednak, że prowadzący odczytali błędne wyniki, a nagroda miała trafić do zespołu Zakopower. Radość Cerekwickiej trwała zaledwie kilka minut, kończąc się niefortunnym oddaniem trofeum, które wcześniej oficjalnie jej wręczono. Ten moment do dziś pozostaje symbolem jednej z najbardziej niezręcznych chwil w dziejach opolskiego festiwalu. 6. Joanna Moro i występ, którego nie udało się uratować W 2013 roku Joanna Moro była jedną z najpopularniejszych aktorek w Polsce dzięki roli Anny German w hitowym serialu telewizyjnym. Nic dziwnego, że jej występ podczas opolskiego koncertu poświęconego zmarłej gwieździe wzbudzał ogromne oczekiwania. Gdy jednak Moro wykonała utwór „Człowieczy los”, reakcje były dalekie od entuzjazmu. Widzowie i komentatorzy zarzucali jej problemy z intonacją oraz nieudane zmierzenie się z repertuarem jednej z najwybitniejszych wokalistek w historii polskiej muzyki. Występ szybko stał się jednym z najgłośniej komentowanych momentów tamtej edycji festiwalu. 7. Donatan, Michał Szpak i nocna awantura za kulisami Za kulisami Opola emocje często bywają równie gorące jak na scenie. W 2015 roku media obiegły informacje o bójce, do której miało dojść pomiędzy Donatanem a menedżerem Michała Szpaka. Według relacji powodem konfliktu miały być obraźliwe komentarze pod adresem Maryli Rodowicz. Sama wokalistka po zakończeniu festiwalu napisała w mediach społecznościowych, że Donatan stanął w jej obronie i zachował się „po męsku”. Choć szczegóły zdarzenia nigdy nie zostały w pełni wyjaśnione, historia błyskawicznie stała się jedną z najgłośniejszych zakulisowych afer ostatnich lat. Zobacz też: Plejada hollywoodzkich gwiazd odwiedziła Zabrze! Laureat Oscara przyciągnął tłumy 8. Doda i publiczna awantura przed festiwalem Jeszcze zanim rozpoczął się festiwal w 2023 roku, główną bohaterką medialnego zamieszania została Doda. Piosenkarka opublikowała w mediach społecznościowych emocjonalne nagranie, w którym opowiedziała o swoim konflikcie z reżyserem koncertu. Artystka twierdziła, że spotkała się z nieprzyjaznym traktowaniem i usłyszała pod swoim adresem wulgarne słowa. Nagranie błyskawicznie obiegło internet, wywołując lawinę komentarzy. Ostatecznie reżyser Mikołaj Dobrowolski publicznie przeprosił wokalistkę, a organizatorzy zapewnili, że za jej występ będzie odpowiadała inna osoba. Był to jeden z pierwszych opolskich skandali, który rozegrał się niemal w całości na oczach użytkowników mediów społecznościowych.
20 lat temu cała Polska nuciła „Smak słów”. Kultowy przebój zespołu Goya narodził się w zaskakujący sposób. Fani nie mieli pojęcia!
Dwadzieścia lat temu „Smak słów” stał się jednym z największych polskich przebojów i wszystko wskazuje na to, że ten hit wciąż ma niezwykłą moc. Magdalena Wójcik opowiedziała o kulisach powstania kultowej piosenki. Teraz utwór ponownie wybrzmi przed publicznością w Operze Leśnej w Sopocie.
To jedna z tych piosenek, które mimo upływu lat wciąż wywołują emocje. „Smak Słów” zespołu Goya po 20 latach nadal pozostaje ważnym utworem dla słuchaczy. Magdalena Wójcik wróciła wspomnieniami do momentu narodzin wielkiego hitu i zdradziła zaskakujące kulisy jego powstania. Utwór ponownie zabrzmi także podczas Polsat Hit Festiwalu w Operze Leśnej w Sopocie. "Smak Słów" zespołu Goya po 20 latach nadal robi ogromne wrażenie Nie każdy utwór potrafi przetrwać próbę czasu. „Smak Słów” zespołu Goya jest jednak wyjątkiem. Piosenka, która przed laty podbiła serca słuchaczy, dziś ponownie wraca do rozmów fanów muzyki i mediów. Mimo upływu 20 lat utwór wciąż jest obecny w świadomości Polaków. Magdalena Wójcik nie ukrywała wzruszenia, gdy wracała pamięcią do sukcesu piosenki. Wokalistka zespołu Goya przyznała, że skala popularności utworu była ogromna. Utwór przez lata doczekał się wielu interpretacji i coverów, a słuchacze nadal chętnie do niego wracają. „Myślę, że w dzisiejszych czasach, gdy utwory żyją bardzo krótko, to, że się posiada taki utwór, który ma 20 lat i cały czas istnieje w świadomości ludzi, to jest ogromny sukces”, zwierzała się Olkowi Sikorze w rozmowie z halo tu Polsat. „Smak słów” był dla zespołu Goya momentem przełomowym. Trzeci studyjny album grupy ukazał się 24 lutego 2005 roku i bardzo szybko zwrócił uwagę fanów polskiego popu. To właśnie z tej płyty pochodzi jeden z największych przebojów formacji — utwór „Smak słów”, który po latach nadal pozostaje ważnym punktem w historii zespołu. Krążek promowały dwa single: nastrojowy „Smak słów” oraz „Mój”. Całość wyróżniała się nie tylko charakterystycznym brzmieniem, ale także dopracowaną warstwą wizualną. „Rzeczywiście, od płyty "Smak Słów" zaczęło się najwięcej dziać. I ten utwór – "Smak Słów" – był takim momentem, po którym nawet chyba my nie do końca spodziewaliśmy się, że tak wiele się wydarzy. Myślę, że też nie spodziewała się tego firma. I ja pamiętam jak dziś, pomimo że minęło 20 lat, że były takie sygnały ze strony wytwórni: "Słuchajcie, może to za wolne, za bardzo smętne, ile można o miłości?", opowiadała Magdalena Wójcik w wywiadzie dla Radia Złote Przeboje. Czytaj też: 21 lat temu była gwiazdą list przebojów. Dziś Goya znów błyszczy na scenie i ujawnia, co łączy ją z Sanah View oEmbed on the source website Magdalena Wójcik zdradziła, jak powstał wielki przebój Największe zaskoczenie pojawiło się jednak wtedy, gdy Magdalena Wójcik opowiedziała o samym procesie tworzenia utworu „Smak słów”. Jak zdradziła, pierwsze słowa piosenki pojawiły się w ciągu zaledwie 10 minut. To właśnie ten moment okazał się początkiem jednego z największych przebojów zespołu Goya. „Ten utwór powstał bardzo szybko. Było tak, że usiadłam do klawiszy, sprawdzałam jakieś nowe brzmienie i się pojawił ten charakterystyczny moment na początku utworu. I właściwie od tych pierwszych dźwięków do pierwszych słów, które powstały w ciągu 10 minut, to było coś takiego - kurczę, to będzie dobry utwór”, opowiadała w halo tu Polsat artystka. Historia powstania utworu pokazuje, że czasami największe emocje rodzą się spontanicznie. Magdalena Wójcik podkreśliła, że wszystko wydarzyło się bardzo naturalnie. To właśnie szczerość i prostota miały sprawić, że piosenka tak mocno trafiła do odbiorców. „Mieliśmy jakieś przeczucie co do tego utworu, a to przeczucie towarzyszyło nam właściwie od momentu, kiedy on zaczął powstawać. […] Chcieliśmy tym utworem zacząć coś nowego, ale chyba nie spodziewaliśmy się, że aż tak bardzo to się wszystko rozwinie”, relacjonowała w komentarzu dla Radia Złote Przeboje. „Smak Słów” znów wywołuje emocje wśród fanów „Smak słów” z upływem lat wcale nie stracił swojej siły. Wręcz przeciwnie — utwór odkryło nowe pokolenie słuchaczy, które dziś równie mocno przeżywa emocje zapisane w kultowym hicie zespołu Goya. Magda Wójcik przyznaje, że sama często wraca do tej płyty i nadal czuje z nią wyjątkową więź. Dla wokalistki to nie tylko ważny etap kariery, ale także zapis emocji, które mimo dwóch dekad wciąż pozostają niezwykle aktualne. „Wydaje mi się, że ta płyta jest tak uniwersalna, że teraz, nawet kiedy jej słuchamy, to naprawdę są bardzo brzmieniowo aktualne rzeczy. Oczywiście nie chcę, żeby to zabrzmiało nieskromnie, ale to są naprawdę cały czas świeże dźwięki. I kocham cały czas utwór "Smak Słów", całą tę płytę. Niektórym może to się wydawać dziwne – że po tylu latach utwór nie zbrzydł, że wciąż chce się go śpiewać i grać. Ale ja nie mam takiego poczucia. Wręcz przeciwnie”, opowiadała Magdalena Wójcik w rozmowie z Radem Złote Przeboje. View oEmbed on the source website
Pięć kultowych hitów na 50. Agnieszki Chylińskiej. Tak zmieniała się przez lata
Kiedy w 1994 roku, Agnieszka Chylińska, wówczas 18-letnia pojawiła się na polskiej scenie muzycznej, to była prawdziwa rewolucja! Właściwie, Agnieszka się „nie pojawiła”, ona wdarła się na tę scenę z wielkim hukiem. W ówczesnym muzycznym świecie eteryczno-romantycznych wokalistek: Edyty Górniak, Anity Lipnickiej, Edyty Bartosiewicz czy Kasi Kowalskiej, Chylińska była zjawiskiem, nieokiełznanym zwierzem scenicznym, była uosobieniem rocka w czystej postaci. I tak bardzo nie pasowała do wyobrażeń ludzi o wielkiej gwieździe sceny. Różniła się od artystek lat 90. nie tylko wizerunkiem, miała krótkie rude włosy, zero makijażu, tatuaże, ubierała się na czarno, ale również mówiła zawsze i wszędzie, to co myśli i to, na co miała ochotę. Była nie do zatrzymania.
23 maja Agnieszka Chylińska obchodzi okrągłe 50.urodziny i poza swoim imponującym głosem, nie przypomina w niczym tamtej, zbuntowanej nastolatki. Jest mamą trójki dzieci i wyjątkowo ceni sobie prywatność i życie rodzinne. Napisała aż osiem książek dla maluchów. W ciągu 30 lat kariery scenicznej wydała w sumie 10 płyt, 5 albumów z O.N.A. i 5 solowych. Z okazji 50.urodzin Agnieszki Chylińskiej, przygotowaliśmy zestawienie jej pięciu kultowych hitów, wybranych nie tylko emocjonalnie, ale też na podstawie ilości wyświetleń na YouTube. Pięć kultowych hitów na 50. Agnieszki Chylińskiej 1. „Kiedy powiem sobie dość” (1996) - 45 mln wyświetleń Chyba nie ma człowieka w Polsce, który nie znałby tego legendarnego tekstu i tego wykonania Agnieszki Chylińskiej. To jeden z największych, a może i największy przebój zespołu O.N.A., w którym zaczynała karierę. Utwór ma mocne gitarowe brzmienie i charakterystyczny krzykliwy, ekspresyjny wokal Chylińskiej. Piosenka stała się hymnem młodzieżowego buntu lat 90. Do dzisiaj nie straciła nic na znaczeniu. View oEmbed on the source website 2. „Winna” (2004) - 15 mln wyświetleń Utwór z okresu przejściowego między rockowym O.N.A., a solową karierą Chylińskiej. Wiele osób odbierało tę piosenkę jako manifest outsidera, albo człowieka poddawanego ciągłej ocenie przez innych. Tekst „zawsze będę winna” był interpretowany jako ironiczna odpowiedź na publiczne osądzanie artystki. Była to też zapowiedź zmian, ale jakich? Tego nie spodziewał się nikt! View oEmbed on the source website 3. „Nie mogę Cię zapomnieć” (2009) –18 mln wyświetleń Tym utworem Agnieszka Chylińska po raz kolejny zaszokowała zarówno fanów, jak i środowisko muzyczne! Po pierwsze, popowym i elektronicznym brzmieniem piosenki. Po drugie, teledyskiem, w którym tańczy w obcisłym kostiumie. Pomimo kontrowersji, numer okazał się dużym sukcesem komercyjnym. Stał się jednym z najgłośniejszych polskich singli tamtego okresu, zdobył tytuł „Cyfrowej Piosenki Roku 2009” i wypromował album Modern Rocking. 4. „Królowa łez” (2016) - 85 mln wyświetleń Piosenka w klimacie popowo-elektronicznym, ale jak na Chylińską przystało, bardzo emocjonalna. Po premierze, recenzenci pisali o podziale w sieci, między „falą hejtu”, a „nieposkromionym zachwytem”. Komercyjnie utwór okazał się ogromnym sukcesem: teledysk bardzo szybko zyskał dziesiątki milionów wyświetleń (najwięcej w karierze artystki), album zdobył status podwójnie platynowej płyty, piosenka długo utrzymywała się na listach radiowych przebojów, a tekst „królowa łez” wszedł do języka potocznego. View oEmbed on the source website 5. „Kiedyś do Ciebie wrócę” (2022) - 62 mln wyświetleń Nostalgiczna, spokojniejsza kompozycja. Pokazuje dojrzalsze, bardziej refleksyjne oblicze artystki. Media pisały o „nieoczywistej balladzie miłosnej”. Piosenka zdobyła nagrodę „Przeboju Roku 2022” w głosowaniu słuchaczy RMF FM. Po raz kolejny, Agnieszka Chylińska zaskoczyła teledyskiem — w filmowym, trochę niepokojącym klimacie, z udziałem Piotra Głowackiego. Tytuł „Kiedyś do Ciebie wrócę” to nie tylko tytuł piosenki. Nazwa została wykorzystana przy jubileuszowej trasie koncertowej i albumie podsumowującym 30 lat kariery Chylińskiej. View oEmbed on the source website
Ta piosenka Krawczyka przeszła do historii. Wzrusza nawet po 40 latach
„Ostatni raz zatańczysz ze mną” to jeden z największych przebojów Krzysztofa Krawczyka. Powstała w 1985 roku i zaskoczyła samą legendę estrady swoim sukcesem. Utwór wciąż wzrusza, bawi i łączy pokolenia. A dziś, podczas Polsat Hit Festiwal 2026, w spektakularny sposób wykonała go Kayah! Przypomnijmy sobie historię tego ponadczasowego hitu.
Krzysztof Krawczyk. Nazwisko, które na zawsze wpisało się w historię polskiej muzyki. Choć artysty nie ma już z nami, jego twórczość wciąż żyje i porusza serca tysięcy słuchaczy. Jednym z takich nieśmiertelnych utworów jest piosenka „Ostatni raz zatańczysz ze mną”, która mimo upływu lat nadal króluje na parkietach i wzrusza do łez. Historia przeboju „Ostatni raz zatańczysz ze mną” Krzysztofa Krawczyka Utwór „Ostatni raz zatańczysz ze mną” powstał w 1985 roku. Tekst napisał duet Andrzej Sobczak i Andrzej Kosmala, ukrywający się pod pseudonimem „Adam Jarek”. Za muzykę odpowiadał Sławomir Sokołowski. Piosenka błyskawicznie zdobyła popularność i... kompletnie zaskoczyła samego Krzysztofa Krawczyka. Artysta nie spodziewał się, że romantyczny utwór o miłości stanie się jednym z największych przebojów jego kariery. Choć od premiery minęły dekady, „Ostatni raz zatańczysz ze mną” wciąż rozbrzmiewa z głośników na rodzinnych imprezach, weselach i balach sylwestrowych. Dla jednych to pretekst do tańca, dla innych – powód do wzruszenia. Siła tej piosenki tkwi w emocjach, które budzi – od nostalgii po romantyczne uniesienie. CZYTAJ TEŻ: To miała być zwykła piosenka. Wyszedł hit wszech czasów i prawdziwe arcydzieło. Ten przebój z lat 70. skrywa pewien sekret Krzysztof Krawczyk. Twórca wielu pokoleń Krzysztof Krawczyk przyszedł na świat 8 września 1946 roku. Przez lata czarował publiczność nie tylko wyjątkowym głosem, ale także sceniczną charyzmą. Zaczynał jako wokalista zespołu Trubadurzy, by od 1973 roku rozpocząć oszałamiającą karierę solową. Odszedł 5 kwietnia 2021 roku, pozostawiając po sobie nieprzebrany skarbiec muzycznych pereł. Do najważniejszych jego hitów należą m.in.: • „Chciałem być” • „Parostatek” • „Za tobą pójdę jak na bal” • „Mój przyjacielu” • „Jak minął dzień” Dziś „Ostatni raz zatańczysz ze mną” jest czymś więcej niż tylko piosenką. To hołd dla miłości, która nie przemija. To wspomnienie czasów, w których muzyka potrafiła mówić więcej niż słowa. I choć Krawczyka nie ma już z nami, jego głos – ciepły, pełen emocji – wciąż rozbrzmiewa w sercach słuchaczy. I będzie rozbrzmiewał jeszcze długo. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Fani płakali, gdy słuchali. Myślano, że ten hit jest o końcu przyjaźni z Lively. Prawda jest mroczniejsza
Ten numer Maanamu rozgrzewał PRL. Mało kto wie, że tytuł hitu lat 80. skrywa pikantny sekret
W 1984 roku Maanam wypuścił album „Mental Cut”, który zapisał się złotymi zgłoskami w historii polskiego rocka. Jednak jeden z utworów — „Lucciola” — do dziś budzi emocje. Co tak naprawdę oznacza ten tytuł i dlaczego wywołał zamieszanie?
Kora do dziś uchodzi za legendę polskiej sceny muzycznej. Zespół artystki i Marka Jackowskiego od lat 80. zachwycał poetyckimi tekstami, oryginalnym brzmieniem i charyzmą sceniczną. Gdy w 1984 roku ukazała się płyta „Mental Cut”, nikt nie spodziewał się, że jeden z jej utworów wywoła... mały skandal. „Mental Cut” zespołu Maanam: kultowa płyta z problemami w tle To była czwarta płyta Maanamu, nagrywana w pośpiechu, pod presją terminów. Zespół intensywnie koncertował za granicą, a podróże — zwłaszcza do Berlina — były pełne nerwów i niepewności. „To była najmniej ogarnięta płyta” — przyznał po latach Marek Jackowski w rozmowie z magazynem Teraz Rock. Mimo chaosu „Mental Cut” przyniosła aż trzy przeboje: „Kreon”, „Lipstick on the Glass” i tajemniczą „Lucciolę”. „To były czasy naszych podróży do Berlina. Pamiętam ten cały rozgardiasz, to wielogodzinne stanie na granicy, tę nerwówkę z paszportami: czy dostaniemy, czy nie... Na tę płytę nałożyły się sprawy czysto życiowe, a równocześnie terminy, których nie można było przekroczyć. Można powiedzieć, że ze wszystkich naszych płyt — ta jest najmniej ogarnięta...", mówił. CZYTAJ TEŻ: Ten hit megagwiazdy nuci cała Polska. Nieliczni wiedzą, że za oryginalny tekst i muzykę odpowiadają Osiecka i Krajewski Tajemnica „Luccioli”. Inspiracją był wyjazd do Włoch Piosenka powstała podczas pobytu Kory we włoskim Spoletto. Wokalistka miała tam zagrać w sztuce „Mątwa” Witkacego w reżyserii Pampelloniego. To właśnie tam narodził się pomysł na utwór, który poruszał temat pełen niedopowiedzeń. Choć tytuł brzmi niewinnie, jego znaczenie może zaskoczyć. „Lucciola” po włosku oznacza... robaczka świętojańskiego. Ale to nie wszystko. To również określenie używane we Włoszech na kobiety lekkich obyczajów. Sens ten potwierdzają także słowa jednej ze zwrotek: „Portowa ulica / Trudno z gorąca oddychać / Nagie ramiona, obraz zamglony / Tu zdradza się tylko raz”. Dwuznaczność tekstu sprawiła, że utwór do dziś budzi ciekawość. Być może to właśnie gra słów, tajemnica i aura włoskich wspomnień sprawiły, że „Lucciola” zyskała status jednego z najbardziej intrygujących hitów PRL-u. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Tym hitem lat 80. oczarowała Polaków, lecz nieliczni wiedzieli o ukrytym przekazie utworu. Prawda o nim może zaskoczyć View oEmbed on the source website
Kasia Sienkiewicz rozpoczyna solową karierę! Nowy utwór zaskoczy fanów Kwiatu Jabłoni. W tym singlu ukryła słodko-gorzką historię
Kasia Sienkiewicz rozpoczyna nowy etap kariery. Wokalistka znana z Kwiatu Jabłoni zadebiutowała solo utworem „Były momenty”, odsłaniając bardziej osobistą i emocjonalną stronę swojej twórczości. Intymny singiel i klimatyczny teledysk już wywołały ogromne emocje wśród fanów.
Kasia Sienkiewicz właśnie otworzyła zupełnie nowy rozdział swojej kariery. Wokalistka znana z Kwiatu Jabłoni zadebiutowała solo utworem „Były momenty”, odsłaniając bardziej osobistą i emocjonalną stronę swojej twórczości. Po latach sukcesów w duecie artystka stawia na własny przekaz, a klimatyczny teledysk do singla już wywołał ogromne poruszenie wśród fanów. Kasia Sienkiewicz solo po zawieszeniu działalności Kwiatu Jabłoni Kasia Sienkiewicz przez lata była kojarzona przede wszystkim z duetem Kwiat Jabłoni, który współtworzyła razem z bratem, Jackiem Sienkiewiczem. Zespół zdobył ogromną popularność i stał się jednym z najważniejszych projektów na polskiej scenie muzycznej. Niedawno rodzeństwo ogłosiło tymczasowe zawieszenie działalności zespołu, zamykając intensywny rozdział po premierze albumu „Przesilenie”. Teraz chcą skupić się na własnych projektach. Dla fanów Kwiatu Jabłoni to wyjątkowy moment. Kasia Sienkiewicz pokazuje bowiem zupełnie inne muzyczne oblicze. „Pierwsza okładka. Pierwsza piosenka. No dobra, wiem, że napisałam ich już trochę, ale ta jest w pewnym sensie PIERWSZA, bo jeszcze nigdy wcześniej nie nagrałam piosenki jako ja, czyli zwykła Kasia. Kocham śpiewać z innymi i jestem na maksa przyzwyczajona, że zawsze ktoś w piosence ze mną jest, dlatego numer 'Były momenty' jest dla mnie odlotem. I radością! Ale skłamałabym mówiąc, że czuję spokój. Nigdy nie byłam w takiej sytuacji i oczekiwanie na premierę spędza mi sen z powiek. Dosłownie”, pisała zapowiadając utwór „Były momenty”. Sprawdź też: Latami unikali jednego tematu. Kwiat Jabłoni wreszcie ujawnili swój największy sekret „Były momenty” — pierwszy singiel i nowy etap kariery Wokalistka po raz pierwszy zdecydowała się opowiedzieć fanom własną historię całkowicie solo — i zrobiła to z ogromną szczerością. W emocjonalnym wpisie opublikowanym pod teledyskiem na YouTubie przyznała, że nowy singiel jest opowieścią o tęsknocie za chwilami, które mimo końca relacji wciąż zostają w człowieku na długo. Inspiracją były zarówno jej osobiste doświadczenia, jak i historie bliskich jej osób. Chodzi o te relacje, do których nie chce się już wracać, ale z których w pamięci pozostają pojedyncze momenty — piękne, czułe i pełne emocji. To właśnie ten słodko-gorzki klimat stał się sercem utworu „Były momenty”. „We mnie dzisiaj wielkie emocje, bo „Były momenty”, to pierwsza piosenka, którą śpiewam Wam sama. Śpiewam o tej dziwnej, niezrozumiałej tęsknocie za drobnymi, banalnymi chwilami z minionych, zakończonych relacji. Chodzi mi o momenty, które zostają w nas, zachwycają słodko-gorzkim urokiem i każą tęsknić pomimo tego, że do danego związku wcale nie chcemy już wracać. Do napisania piosenki zainspirowało mnie nie tylko to, co sama przeżyłam, ale też historie moich przyjaciół, którzy urzeczeni pięknymi momentami, nie potrafią zakończyć złych relacji. Naprawdę bardzo cieszę się i wzruszam, że jesteście ze mną i chcecie słuchać. I być może razem ze mną coś w środku przeżyć i powspominać”, napisała w opisie teledysku na YouTubie. Premierze singla „Były momenty” towarzyszy również teledysk. To właśnie on jeszcze mocniej podkreśla zmianę klimatu i kierunku, który obrała Kasia Sienkiewicz. Wideo utrzymane jest w emocjonalnej estetyce i skupia się na samej artystce. Fani zwracają uwagę na bardziej kameralny charakter obrazu oraz symboliczne kadry, które budują atmosferę utworu. „Pomysł na ten teledysk jest taki, żeby Kasia po prostu przechadzała się przez swój dom - trochę jak przez jakieś wspomnienia, kiedy myśli sobie o byłych czy o innych relacjach, które minęły i które nie do końca były fajne, ale miały swoje fajne momenty. Robiąc różne dziwne rzeczy, rozwalając owoce, rozwalając talerze i robiąc wiele innych surrealistycznych, abstrakcyjnych rzeczy”, opowiadał reżyser klipu Michał Sierakowski. Czym zaskoczy nas Kasia Sienkiewicz w solowym wydaniu? „Rozpoczynający się właśnie projekt przede wszystkim skupiać się będzie na kobiecej stronie artystki – pełnej delikatności, ale też zadziornej, zmysłowej i hipnotyzującej. Po raz pierwszy usłyszymy ją w piosenkach o romantycznych relacjach damsko-męskich, miłosnych wzlotach i upadkach”, zapowiada Sony Music. Wszystko wskazuje na to, że o nowej odsłonie wokalistki będzie jeszcze bardzo głośno. Czytaj też: Nie zgadniesz, dla kogo powstał hit lat 2000. Jacek Cygan pisał „Dumkę na dwa serca” z myślą o zupełnie innej parze View oEmbed on the source website Źrodło: Materiały prasowe Sony Music Polska, Interia Muzyka, EskaRock
Stanisława Celińska i jej piosenki. Śpiewała tak, jakby chciała ukoić cudzy ból. "Staram się nieść słońce w ramionach"
Stanisława Celińska nie śpiewała po to, by olśniewać. Jej muzyka miała przynosić ulgę, zatrzymywać ludzi w biegu i przypominać, że nawet po największym bólu można wrócić do światła. W wywiadach mówiła o piosenkach jak o formie czułości — dla słuchaczy, ale też dla samej siebie. I właśnie dlatego tak wielu odnajdywało w nich własne emocje.
W świecie pełnym hałasu i pośpiechu Stanisława Celińska była artystką, która mówiła szeptem — a mimo to słyszeli ją wszyscy. Jej głos był prawdziwy, trochę chropowaty, zmęczony życiem, ale jednocześnie pełen ciepła. Kiedy śpiewała o stracie, samotności czy tęsknocie, słuchacze mieli poczucie, że ktoś naprawdę rozumie ich doświadczenia. Sama przyznawała, że chciała tworzyć muzykę, która "położy człowiekowi rękę na ramieniu". Śmierć Stanisławy Celińskiej poruszyła tysiące ludzi. Dla wielu jej piosenki były schronieniem Informacja o śmierci Stanisławy Celińskiej poruszyła środowisko artystyczne i tysiące słuchaczy, którzy przez lata odnajdywali w jej twórczości ukojenie. Dla wielu stała się kimś bliskim, kimś, kto potrafił nazwać emocje, o których inni bali się mówić głośno. Jej piosenki towarzyszyły ludziom w żałobie, chorobie, samotności i momentach zwątpienia. Celińska śpiewała o rzeczach najtrudniejszych, ale nigdy nie odbierała nadziei. Jej muzyka przypominała, że nawet po stracie można odnaleźć światło. W utworach takich jak "Nasi nieśmiertelni” czy "Gdzie jesteś dziewczyno" słuchacze słyszeli odbicie własnych przeżyć. Ona sama mówiła z ogromną pokorą, że jeśli ktoś poczuł się dzięki jej piosenkom pocieszony, to znaczy, że spełniła swoje zadanie. View oEmbed on the source website W wywiadzie dla "Więzi" z września 2025 roku Stanisława Celińska mówiła, że współczesny świat jest "pędzący, brutalny, pełen niepewności i lęku", dlatego ludzie potrzebują czułości i obecności. Według niej muzyka mogła stać się właśnie takim bezpiecznym miejscem — chwilą zatrzymania i emocjonalnego oczyszczenia. Artystka przyznawała, że najbardziej wzruszało ją skupienie publiczności podczas koncertów. Wiedziała, że w tych piosenkach wielu odnajduje własne historie. Mówiła też, że płacz bywa potrzebny, bo pomaga uwolnić emocje i choć na moment zdjąć z barków ciężar codzienności. ZOBACZ TEŻ: Dramat Stanisławy Celińskiej rozgrywał się latami. „Nad tym już nie panowałam”. Pomogła jej wiara i dzieci Stanisława Celińska chciała śpiewać tak, żeby wszystko się ułożyło Jedna z najbardziej poruszających wypowiedzi artystki padła w radiowej "Nocy z Jedynką" w 2018 roku. Celińska opowiadała wtedy, że długo zastanawiała się, jak naprawdę chciałaby mówić do ludzi poprzez muzykę. Odpowiedź przyszła z bardzo osobistego miejsca — z własnych doświadczeń bólu, kryzysów i życiowych upadków. Mówiła, że zadała sobie pytanie: Czego byś Stasiu potrzebowała, jak byś chciała żeby ktoś do Ciebie mówił, śpiewał, przemawiał? "Odpowiedziałam sobie, że chciałabym żeby ktoś mi położył rękę na ramieniu i powiedział proste słowa, że wszystko się ułoży, będzie dobrze. Pomyślałam, że w ten sposób chcę śpiewać" — mówiła wówczas Stanisława Celińska... Artystka wielokrotnie mówiła też o pokorze, której nauczyło ją życie. Przyznawała, że trudne doświadczenia zmieniły ją jako człowieka i pozwoliły inaczej spojrzeć na relacje z ludźmi. "Chcę, żeby mój przekaz był klarowny i przejrzysty, żeby nic go nie brudziło. Żeby słuchacz czy widz mógł zrozumieć, co do niego śpiewam, czyli proste słowa. Moje doświadczenia i upadki - szczególnie jeden - nauczyły mnie pokory. Bardzo ważne jest, żeby ją mieć" — zaznaczała wówczas. "Moje piosenki najpierw uspokoiły mnie". Muzyka była dla Celińskiej terapią W rozmowie dla "Więzi" Stanisława Celińska przyznała coś niezwykle szczerego: jej piosenki najpierw pomogły jej samej. Śpiewanie stało się dla niej sposobem na odzyskanie równowagi, wyciszenie i oswojenie własnych emocji. Dopiero później okazało się, że te same utwory działają terapeutycznie także na innych. Celińska nie tworzyła muzyki "pod publiczność". Śpiewała o tym, co sama przeżyła i co naprawdę rozumiała. Dlatego słuchacze wierzyli jej bezgranicznie. Kiedy wykonywała "Nasze nieśmiertelne", opowiadając o pamięci po bliskich, ludzie słuchali jej jak kogoś, kto zna ból straty od środka. "Śpiewając, samą siebie pocieszam. Moje piosenki łagodzą ludzi, ale wcześniej mnie samą złagodziły, wyciszyły mnie. Zdecydowanie. Staram się teraz "nieść słońce w ramionach", jak to jest w pewnym utworze" — mówiła w rozmowie z Damianem Jankowskim. Być może właśnie dlatego jej utwory zostają z ludźmi na lata. Dają bowiem coś trudnego do osiągnięcia: poczucie, że nie jest się samemu... SPRAWDŹ TEŻ: Wzięła rozwód, ale długo o nim milczała. Prawda o małżeństwie Stanisławy Celińskiej i Andrzeja Mrowca wyszła na jaw po latach. Źródło: Więź.pl, Jedynka.polskieradio.pl
Jarosław Kukulski zrobił to dla niej w tajemnicy. Ten hit Anny Jantar ma ukryte znaczenie
Rok 1974 zapisał się w historii polskiej muzyki i kultury. Na szczytach list przebojów była Budka Suflera z mocnym brzmieniem „Cienia wielkiej góry”, a Abba podbijała świat piosenką „Honey, Honey”, tuż po sukcesie „Waterloo”. Danuta Rinn śpiewała o tęsknocie w utworze „Gdzie ci mężczyźni?”, a polskie drogi zapełniały się nowym symbolem motoryzacyjnych marzeń – Fiatem 126p.
Był rok 1974. Na listach przebojów królowała wtedy Budka suflera z rockowym utworem „Cień wielkiej góry”. Abba lansowała drugi po „Waterloo” przebój „Honey, Honey”, Danuta Rinn pytała „Gdzie ci mężczyźni?” Polska wydawała się bardziej „zachodnia”, na drogi wyjechał obiekt marzeń wielu kierowców – „Fiat 126p”. Anna Jantar miała wówczas 24 lata. Anna Jantar: przebój z niespodzianką Od czterech lat była już żoną Jarosława Kukulskiego, debiutowała w big beatowym zespole „Waganci”. To w nim poznała przyszłego męża, który grał tam na instrumentach klawiszowych, czyli przede wszystkim keyboardzie i fortepianie. Publiczności bardzo podobał się ich przebój „Co ja w Tobie widziałam?” nagrany w 1971 roku. Anna i Jarosław Kukulscy po przenosinach z Poznania do Warszawy wynajmowali małe mieszkanie na Bielanach. Jarosław Kukulski uważał, że Ania ma wielki talent i powinna wydać solową płytę. Szukał piosenki, która sprawi, że wejście na rynek będzie głośne i zauważalne. Jak wspominał: „…Ania wyjechała do Niemiec, ja chciałem zrobić jej niespodziankę i wymyślić coś specjalnego, z czym mogłaby wystąpić w Opolu. To był jeszcze jej start, chociaż śpiewała już cała Polska”. Słowa do piosenki napisał Janusz Kondratowicz. Przypomnijmy fragment: Dzień – wspomnienie lata Dzień – słoneczne ćmy (aa…) Nagle w tłumie w samym środku miasta Ty, po prostu ty Dzień – godzina zwierzeń Dzień – przy twarzy twarz (aa…) Szuka pamięć poplątanych ścieżek Lecz, czy znajdzie nas Tyle słońca w całym mieście Nie widziałeś tego jeszcze Popatrz, o popatrz! Szerokimi ulicami Niosą szczęście zakochani Popatrz, o popatrz! Wiatr porywa ich spojrzenia Biegnie światłem w smugę cienia Popatrz, o popatrz! Łączy serca wiąże dłonie Może nam zawróci w głowie też Zobacz też: Tak wyglądało małżeństwo Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego. Połączyła ich miłość do muzyki... Historia jednej piosenki: „Tyle słońca w całym mieście” Janusz Kondratowicz opowiadał o historii piosenki dla Cyfrowej biblioteki Polskiego Radia: „Ania wtedy rozkwitała, taki blask, pogoda z niej biły. Wydawało mi się, że najprościej będzie napisać tekst, że w życiu taka jasność... jasność serca, jasność spojrzenia, to są rzeczy bardzo ważne. Jeśli ulicą idą zakochani, to nie należy odwracać głowy, tylko uśmiechnąć się. Kukulski zaakceptował tekst od razu, co nie było takie oczywiste, bo lubił spierać się z autorami i często stawiał na swoim”. Piosenka stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Anny Jantar. Nawet książki o niej mają słońce w tytule (m.in. biografia „Tyle słońca”, której autorem jest Marcin Wilk, wyd. Znak, 2020, Kraków). Ale wróćmy do lat 70. Żeby móc robić solową karierę, wokalistka musiała zdać egzamin przed Komisją Weryfikacyjną Ministerstwa Kultury i Sztuki. W 1972 roku uzyskała tytuł zawodowej piosenkarki, przyjęła wtedy pseudonim Anna Jantar. Podczas prac nad piosenką nie było jej w Polsce, koncertowała w NRD. Jarosław Kukulski chciał wszystko przygotować na jej powrót. Kiedy usłyszała piosenkę, zachwyciła się, czuła, że będzie przebojem. Po raz pierwszy zaprezentowała ją na festiwalu w Opolu, w 1974 roku. Reżyser postanowił otworzyć nią festiwal, co wcale nie wróżyło dobrze. Takie utwory są zwykle na stracenie. Publiczność jeszcze się schodzi, szuka miejsc, nikt nie jest skupiony na koncercie. Tak mogło być i w tym przypadku. Jury piosenki nie zauważyło, krytycy, jak przy wielu kompozycjach Jarosława Kukulskiego narzekali, że jest zbyt łatwa, lekka i przyjemna. Ale publiczność się zachwyciła, na następnym festiwalu - w Sopocie, Anna Jantar bisowała już 6 razy, przebój nucili wszyscy. Był pogodny, pełen energii, Anna Jantar potrafiła śpiewać piosenki w bardzo osobisty sposób, co dodawało im wyrazistości. I sprawiało, że były bardziej emocjonalne. Zobacz też: Tak wyglądała ostatnia noc Anny Jantar przed wylotem do Polski. Jest pamiątkowe zdjęcie Aż chciało się żyć. Anna Jantar we wspomnieniach „Tyle słońca…” okazało się przebojem kilku pokoleń. W 1999 roku piosenkę, dzięki nowoczesnej technologii, zaśpiewała razem z mamą Natalia Kukulska, i zrobiła z niej znowu wielki przebój. „Słońce świeciło w całym mieście” także bohaterce komediowego serialu „BrzydUla”. Covery do tego utworu wykonały m.in. Julia Kamińska, Marika, Agnieszka Włodarczyk, Joanna Węgrzynowska, Nina Kodorska, Elżbieta Romanowska, Olga Bończyk. Wersję anglojęzyczną zatytułowaną „Stay” wypromowała Betty Dorsey w 1976 roku. Bo to, jak mówił Jarosław Kukulski: „piosenka, która zrodziła się z uczucia, którą chciałem podarować Ani, aby sprawić jej radość. Od początku wierzyłem w tę piosenkę”. Anna Jantar w chwili śmierci miała zaledwie 30 lat. Wiadomo, że szukała swojej muzycznej drogi. Chciała śpiewać nie tylko przebojowe piosenki męża, ale też utwory ostrzejsze, bardziej rockowe, zaczęła zresztą współpracę z Romualdem Lipko i Budką Suflera. Ale te pogodne, melodyjne piosenki słuchacze nadal uwielbiają. „Kiedy Ania śpiewała, chciało się żyć”, napisał ktoś w komentarzach na YouTube... „Tyle słońca w całym mieście” było prezentem Jarosława Kukulskiego dla Anny Jantar
Ten hit z lat 90. odmienił polską scenę muzyczną. Hymn samotności wciąż króluje w sercach Polaków
Miała być tylko szkicem „do szuflady”. Stała się hymnem pokolenia. „Długość dźwięku samotności” to piosenka, która w 1999 roku odmieniła losy Myslovitz, a ponad 25 lat później wciąż brzmi jak najbardziej szczere wyznanie o samotności i tęsknocie.
Dziś trudno wyobrazić sobie polską scenę muzyczną bez tego utworu. Dla jednych to kultowy hymn lat 90., dla innych – najbardziej poruszająca ballada o samotności w historii polskiej muzyki. „Długość dźwięku samotności” odmieniła losy zespołu Myslovitz, stała się głosem tych, którzy milczeli i na zawsze zmieniła oblicze polskiego rocka końca lat 90. Utwór, który miał trafić „do szuflady”: „Długość dźwięku samotności” „Długość dźwięku samotności” to utwór zespołu Myslovitz, który znalazł się na płycie „Miłość w czasach popkultury”. Pomimo że nagranie piosenki powstało spontanicznie i niemal na ostatnią chwilę, szybko stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych singli w historii grupy. Kompozycja zyskała niezwykłą siłę wyrazu, a jej tytuł – choć nietypowy – idealnie oddawał atmosferę utworu. Pomysł na piosenkę narodził się w domowym zaciszu. Jacek Kuderski – basista zespołu Myslovitz – stworzył szkic kompozycji, wykorzystując hipnotyczną linię basu. Dla artysty był to raczej muzyczny eksperyment niż gotowy hit. W tym czasie Myslovitz byli już cenionym zespołem, ale brzmienie nowego utworu znacząco różniło się od ich dotychczasowego repertuaru. Kiedy Kuderski pokazał demo kolegom z zespołu, reakcja była chłodna. Nikt nie spodziewał się, że ten prosty, melancholijny motyw stanie się początkiem utworu, który połączył pokolenia. Paradoksalnie to nie zespół, a wytwórnia muzyczna jako pierwsza dostrzegła w nim potencjał. „Utwór opiera się na hipnotycznej wersji basu, którą wymyśliłem sobie, robiąc jakieś szkice ''do szuflady''. Zazwyczaj takie rzeczy robiłem na akustyku, a wtedy wziąłem bas i wyszedł mi taki fajny pogłos, który bardzo mi się spodobał. Stworzyłem sobie do tego melodię, i choć wiedziałem, że ta kompozycja odbiega od tego, co do tej pory w Myslovitz robiliśmy, postanowiłem pokazać ją chłopakom”, mówił muzyk Myslovitz [cytat za Party.pl]. Sprawdź też: Ten hymn lat 90. wciąż porusza tłumy. Bez tego kultowego hitu nie odbędzie się żaden koncert. Ale czy wiesz, jak powstał? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/48/2025/08/mtv112-c2ceea0.jpg" width="1267" height="827" alt="scena z: Artur Rojek, Przemys³aw Myszor, Wojciech Kuderski, Wojciech Powaga, Jacek KuderskiSK: MTV Music Awards, Myslovitz, Nagrody MTV, Barcelona 2002 fot. Majewski/AKPA" title="Przemysław Myszor, Wojciech Kuderski, Wojciech Powaga, Jacek Kuderski, Artur Rojek, 13 stycznia 2003" /> Myslovitz: Magia melodii i siła słów Brzmienie basu, subtelna melodia i przejmujący wokal Artura Rojka to tylko część fenomenu tego utworu. Tekst napisał gitarzysta Wojciech Powaga. Inspiracją były jego osobiste doświadczenia, chwile refleksji i emocjonalnego wycofania, których symbolem stała się tytułowa „długość dźwięku samotności”. Co ciekawe, tekst powstał... na podłodze pokoju jego przyszłej żony. Nocna sesja twórcza przyniosła słowa, które po drobnych poprawkach Przemka Myszora i Rojka zyskały ostateczny kształt. Tytuł – jak przyznawali sami twórcy – nie miał prostego znaczenia. Był raczej poetycką metaforą dystansu emocjonalnego i egzystencjalnego smutku. „Mieliśmy taką zasadę, że w trakcie pracy nad utworem, zgłaszaliśmy się na ochotnika do pisania tekstów piosenek. Komu numer ''siedział'', ten układał słowa. Zrobiłem to w nocy, siedząc na podłodze w pokoju mojej przyszłej żony”, relacjonował gitarzysta. Głos pokolenia i symbol samotności „Długość dźwięku samotności” szybko została okrzyknięta hymnem pokolenia. Była jak wyrazista pocztówka emocjonalnego krajobrazu przełomu tysiącleci – z wszystkimi jego niepokojami, nadziejami i samotnością. Utwór przemówił do młodych ludzi, którzy nie znajdowali swojego miejsca w szybko zmieniającej się rzeczywistości. Choć tekst jest uniwersalny, jego siła tkwi w subtelności. Nie moralizuje, nie wskazuje palcem, nie daje odpowiedzi. Po prostu mówi: „Jesteś samotny? Nie jesteś w tym sam”. Triumf i legenda – 25 lat później Piosenka nie tylko podbiła listy przebojów, ale także zdobyła prestiżową nagrodę Fryderyka w kategorii Piosenka Roku. Jej obecność w radiu, telewizji i niezliczonych coverach sprawiła, że „Długość dźwięku samotności” stała się nie tylko utworem – ale kulturowym zjawiskiem. Album „Miłość w czasach popkultury”, z którego pochodzi, uznano za jedno z najważniejszych wydawnictw lat 90. Przez 26 lat od premiery utwór nie stracił na aktualności – przeciwnie, jego przesłanie zdaje się brzmieć coraz mocniej w świecie pełnym cyfrowej alienacji. „Długość dźwięku samotności” to więcej niż piosenka – to emocjonalna podróż, która zaczęła się od niepozornego szkicu i przeszła drogę do statusu kultowego manifestu samotnych dusz. A najpiękniejsze w tej historii jest to, że wszystko mogło się nie wydarzyć. Czytaj też: Od sześciu dekad przebój Czerwonych Gitar łączy pokolenia. Ten hit zna każdy maturzysta Źródło: Party View oEmbed on the source website
Od sześciu dekad przebój Czerwonych Gitar łączy pokolenia. Ten hit zna każdy maturzysta
Maj, kwitnące kasztany i jeden utwór, który od 60 lat wraca jak echo najważniejszego egzaminu w życiu. „Matura” Czerwonych Gitar znów rozbrzmiewa w radiu, przypominając o emocjach, stresie i nadziejach tysięcy uczniów w całej Polsce.
Początek maja. Kasztany znów zakwitły, a wraz z nimi do polskich szkół wróciły ogromne emocje, stres i odliczanie do jednego z najważniejszych egzaminów w życiu. Dla maturzystów to moment pełen napięcia, nieprzespanych nocy i wielkich nadziei na przyszłość. Właśnie wtedy niezmiennie od sześciu dekad w radiu rozbrzmiewa „Matura” Czerwonych Gitar – legendarny utwór, który stał się czymś więcej niż tylko piosenką. To muzyczny symbol młodości, wspomnień i wyjątkowej chwili, która co roku łączy kolejne pokolenia Polaków. „Matura”: przebój Czerwonych Gitar hymnem maturzystów To już niemal tradycja. Gdy tylko w całej Polsce ruszają egzaminy dojrzałości, a uczniowie z napięciem zasiadają w szkolnych ławkach, radiostacje odpalają dobrze znany refren. „Matura” zespołu Czerwone Gitary wraca jak bumerang i od 60 lat towarzyszy kolejnym pokoleniom maturzystów, stając się nieodłącznym tłem tych wyjątkowych dni. Ten utwór urósł do rangi symbolu – emocji, które trudno opisać słowami. Stres, niepewność, nadzieja i ekscytacja mieszają się tu w jedną, wspólną historię tysięcy młodych ludzi, którzy każdego roku stają przed tym samym wyzwaniem. To właśnie dlatego „Matura” zyskała status nieoficjalnego hymnu maturzystów – piosenki, która wraca zawsze wtedy, gdy serca biją szybciej. Czytaj też: Ten hymn lat 90. wciąż porusza tłumy. Bez tego kultowego hitu nie odbędzie się żaden koncert. Ale czy wiesz, jak powstał? Tak powstał hit Czerwonych Gitar pt. „Matura” W marcu 1966 r. „Matura” została zarejestrowana w studiu Polskiego Radia – właśnie tam zaczęła się jej droga do statusu kultowego utworu. W końcu trafiła na debiutancki album zespołu Czerwone Gitary, wydany rok później pt. „To właśnie my”. Nikt nie przypuszczał, że ta kompozycja przetrwa dekady. Od tamtej pory jej historia pisze się co roku na nowo – razem z każdym kolejnym rocznikiem maturzystów. Za sukcesem „Matury” stoi nie tylko chwytliwa melodia, ale przede wszystkim słowa, które napisał Jerzy Kossela. „Klenczon miał zadziwiającą łatwość komponowania. Trzy, cztery akordy i już gotowy pomysł na piosenkę. Co z tego, kiedy nie było tekstów. Dlatego na początku mieliśmy w repertuarze tyle utworów instrumentalnych”, mówił tekściarz. Mało kto wie, że „Matura” doczekała się także wersji angielskiej, która jednak nigdy nie została opublikowana. Jak wspomina Jerzy Kossela, zgłosiła się fanka zespołu – pani Misiurewicz – i zaproponowała, że przełoży tekst. Wpadła jednak na nietypowy pomysł: zamiast egzaminu dojrzałości pojawił się egzamin na prawo jazdy. Powód? W niektórych krajach nie istnieje odpowiednik polskiej matury. Czytaj też: Zarzuty plagiatu i wielki sukces na Eurowizji. Historia hitu Edyty Górniak ma drugie dno View oEmbed on the source website Choć, jak podkreśla Kossela, przekład był świetny, jego historia zakończyła się równie szybko, jak się zaczęła. Był 1966 r., czas dramatycznego rozstania z zespołem. Tekst trafił jeszcze do Klenczona, ale nigdy nie został wykorzystany. Z czasem po prostu zaginął, pozostając jedną z najbardziej intrygujących, nieopowiedzianych historii związanych z tym legendarnym utworem. „ Ponieważ jednak są kraje, gdzie nie ma takiej matury jak nasza, namówiła mnie, żeby zamiast zdawania matury był egzamin na prawo jazdy. Świetnie to zrobiła, ale to już był 1966 r., rozstawałem się z zespołem w dramatycznych okolicznościach i choć zostawiłem tekst Klenczonowi, to nigdy go nie wykorzystał. A potem zagubił”, mówił Kossela [cytat za Bibliotekapiosneki.pl]. Źródło: Biblioteka Piosenki.pl, Eska.pl, Wikipedia
Ten hymn lat 90. wciąż porusza tłumy. Bez tego kultowego hitu nie odbędzie się żaden koncert. Ale czy wiesz, jak powstał?
„Biała armia” to coś więcej niż przebój. To hymn pokolenia, którego słowa i dźwięki do dziś wywołują dreszcze. Choć powstała w latach 90., jej moc nie słabnie. Mało kto jednak zna historię, która kryje się za jej powstaniem.
Kiedy myślisz o największych przebojach zespołu Bajm, „Biała armia” pojawia się niemal natychmiast – jak refren, który zna się na pamięć. Ten utwór to coś więcej niż hit lat 90. To ponadczasowa opowieść o emocjach, która od dekad porusza kolejne pokolenia. Niezależnie od miejsca i czasu, zawsze wybrzmiewa z tą samą siłą i porywa tłumy. A jednak jego historia wciąż skrywa zaskakujące kulisy, o których wie niewielu. Jak powstała melodia „Białej armii” zespołu Bajm? Niektóre zespoły po prostu są – jakby od zawsze. Ale historia Bajmu, jednego z najjaśniejszych symboli polskiej muzyki, zaczęła się od jednej, śmiałej decyzji. Pod koniec lat 70. Andrzej Pietras zaprosił do współpracy rodzeństwo o nieprzeciętnym talencie: Beatę i Jarosława Kozidraków. Ich wspólna energia była jak iskra. Dołączył do nich jeszcze gitarzysta Marek Winiarski, i w tym składzie narodził się zespół, którego nazwa – BAJM – ułożona z pierwszych liter ich imion, stała się czymś więcej niż tylko szyldem. To był początek muzycznego fenomenu, który do dziś porusza serca. Zespół na swoim koncie ma wielkie hity, ale jeden z nich szczególnie zapisał się w historii. Mowa o „Białej Armii”. Ten wyjątkowy utwór pojawił się na płycie o tym samym tytule, która ujrzała światło dzienne w 1990 roku. Dziś trudno wyobrazić sobie koncert Bajmu bez tych mocnych, poruszających dźwięków. Jak powstał ten legendarny utwór? Czytaj też: Polacy kochają ten hit, ale mógł nigdy nie wybrzmieć. Nie uwierzysz, co naprawdę kryło się za ryzykownym utworem lat 80. Wszystko zaczęło się na Sławinku – północno-zachodniej dzielnicy Lublina. To właśnie tam, w prywatnej przestrzeni, Adam Abramek, gitarzysta zespołu Bajm, zainspirowany codziennością, stworzył ikoniczny riff. Jak sam wspomina, zrodził się on „siedząc w piżamie z gitarą” – moment prosty, ale jakże znaczący. Wówczas nie wiedział jeszcze, że ta krótka sekwencja dźwięków stanie się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów muzycznych lat 90. w Polsce. „Kiedy grałem „Białą armię” na koncertach i widziałem tysiące uniesionych w górę rąk, przypomniało mi się, jak jeszcze mieszkałem u teściowej na Sławinku w Lublinie, siedziałem w piżamie z gitarą na rogu łóżka i układałem tę piosenkę. Z jednej strony ci ludzie z rękami w górze, z drugiej nagle… przeniesienie się do tamtego momentu”, opowiadał [cytat za Złote Przeboje.pl]. Beata Kozidrak opisała „Białą armię” jako pieśń o walce o wartości, tożsamość, wrażliwość i siłę ducha. To ona odpowiada za tekst utworu. Nie są to słowa przypadkowe – piosenka zawiera wers „Bóg jest z nami, Jego prawda jak tarcza cię ocali”, który stał się dla wielu symbolem emocjonalnej i duchowej tarczy. To właśnie głęboki przekaz uczynił z tego utworu coś więcej niż przebój – piosenka zaczęła pełnić rolę emocjonalnego podręcznika pokolenia. „Nasze życie to taka ciągła „biała” walka, ponieważ chcąc zachować tożsamość, musimy pielęgnować swoje wnętrze, rozwijać wrażliwość, tę wewnętrzną siłę, która jest naszym największym skarbem. Warto pamiętać, że „Bóg jest z nami, Jego prawda jak tarcza cię ocali” – powiedziała wokalistka składu”, opowiadała artystka. To dzięki niemu „Biała armia” tak brzmi Ważnym elementem produkcji był Rafał Paczkowski, producent i realizator dźwięku. Jego perfekcjonizm i dążenie do doskonałości dźwiękowej miały kluczowe znaczenie. Dzięki niemu kompozycje nie zestarzały się – „Biała armia” brzmi świeżo i nowocześnie nawet dziś, ponad trzy dekady po premierze. To właśnie dzięki niemu muzyczna jakość utworu do dziś zachwyca kolejne pokolenia słuchaczy. Sprawdź też: Śpiewak, którego kochały tłumy. Syn odkrywa, co naprawdę stało za fenomenem Kiepury View oEmbed on the source website „Adepci sztuki wokalnej do dzisiaj sięgają po "Białą armię" i uczą się na podstawie tych piosenek interpretacji wokalnej. [...] Od młodych ludzi dowiedziałam się, że jest dla nich w pewnym sensie podręcznikiem. To miłe i bardzo się cieszę, że debiutanci upodobali sobie tę płytę, bo rzeczywiście wokalnie nie była łatwa”, opowiadała Beata Kozidrak [cytat za Rock Gawęda]. Dlaczego „Biała armia” nie starzeje się mimo upływu lat? Czas płynie, ale „Biała armia” pozostaje niezmiennie aktualna. Dlaczego? Bo opowiada o wartościach uniwersalnych – o wierze, sile, jedności i prawdzie. Muzyka i tekst harmonijnie się uzupełniają, a autentyczne emocje zamknięte w każdej nutce trafiają prosto w serca słuchaczy. To dlatego utwór jest do dziś wykonywany przez zespół Bajm na koncertach – i nadal wzbudza te same silne reakcje. Źródło: Złote Przeboje, Rock Gawęda, Wikipedia
Zarzuty plagiatu i wielki sukces na Eurowizji. Historia hitu Edyty Górniak ma drugie dno
Utwór "To nie ja" to największy sukces Polski na Eurowizji i jeden z symboli lat 90. W 32. rocznicę konkursu w Dublinie warto wrócić do historii tego niezwykłego występu. Droga Edyty Górniak na eurowizyjną scenę była pełna zaskoczeń – od początkowego sceptycyzmu wobec piosenki po spektakularny finał i kontrowersje, które wybuchły po powrocie do kraju.
W 1994 roku Polska zadebiutowała w Konkursie Piosenki Eurowizji i od razu zapisała się w jego historii. "To nie ja" przyniosło Edycie Górniak drugie miejsce i uznanie całej Europy. Dziś, po 32 latach, utwór wciąż budzi emocje i pozostaje punktem odniesienia dla kolejnych reprezentantów. "To nie ja" na Eurowizji 1994. Historia piosenki i występu Debiut Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji był wydarzeniem bez precedensu. 16 kwietnia 1994 roku Bogumiła Wander ogłosiła Edytę Górniak pierwszą reprezentantką kraju, co dla wielu widzów było zaskoczeniem. 21-letnia wokalistka była wówczas znana głównie widzom Teatru Buffo, a jej nazwisko nie funkcjonowało jeszcze szeroko w mainstreamie. Mimo to szybko okazało się, że ma potencjał, by zachwycić międzynarodową publiczność. Historia utworu zaczyna się w Londynie, gdzie Edyta Górniak po raz pierwszy usłyszała kompozycję Stanisława Syrewicza. W domu swojego ówczesnego menedżera Wiktora Kubiaka piosenka nie zrobiła na niej większego wrażenia. Jak przyznała po latach, wydawała jej się "nieco kiczowata" i nie była przekonana, czy to materiał na wielki sukces. Pierwotnie utwór funkcjonował pod angielskim tytułem "No One Said It Was Easy", a jego autorem był Don Black. Dopiero tekst Jacka Cygana nadał mu nową jakość – bardziej osobistą, emocjonalną i dopasowaną do wrażliwości polskiej publiczności. Nagranie z brytyjskimi muzykami oraz decyzja Telewizji Polskiej sprawiły, że "To nie ja" stało się oficjalną propozycją na Eurowizję. Podczas finału w Dublinie Edyta Górniak zaprezentowała utwór w sposób, który do dziś uznawany jest za jeden z najbardziej poruszających w historii konkursu. Jej interpretacja, oparta na emocjach i perfekcyjnej kontroli głosu, przyciągnęła uwagę zarówno jurorów, jak i widzów. Polska zdobyła 166 punktów, w tym maksymalne noty od kilku krajów, co przełożyło się na drugie miejsce w klasyfikacji końcowej. Do dziś jest to najlepszy wynik w historii polskich występów na Eurowizji. W 32. rocznicę tego wydarzenia występ Górniak wciąż uchodzi za punkt odniesienia – nie tylko dla artystów, ale też dla fanów konkursu. ZOBACZ TEŻ: Jest dla niej jak ojciec, zawdzięcza mu swój sukces na Eurowizji. Niezwykła przyjaźń Edyty Górniak i Jacka Cygana przetrwała ponad trzy dekady View oEmbed on the source website Kontrowersje i oskarżenia o plagiat Sukces "To nie ja" nie zakończył historii tej piosenki, a wręcz przeciwnie – otworzył kolejny, bardziej burzliwy rozdział. Tuż po powrocie Edyty Górniak do Polski w mediach zaczęły pojawiać się informacje o możliwym plagiacie. Dla wielu był to szok, ponieważ utwór zdążył już stać się symbolem narodowego sukcesu. Izraelski artysta zarzucił Stanisławowi Syrewiczowi, że melodia "To nie ja" przypomina jego kompozycję z 1987 roku. Sam kompozytor stanowczo zaprzeczył tym oskarżeniom, podkreślając, że utwór powstał już w 1984 roku z myślą o amerykańskim zespole Chicago. Mimo nagłośnienia sprawy i rosnącego zainteresowania mediów, konflikt nigdy nie znalazł swojego finału w sądzie. Brak jednoznacznego rozstrzygnięcia sprawił, że temat do dziś pozostaje elementem historii tej piosenki, budząc ciekawość i spekulacje. 32 lata później: dlaczego „To nie ja” wciąż porusza? Siła "To nie ja" tkwi przede wszystkim w interpretacji Edyty Górniak. Jej głos, pełen wrażliwości i dramatyzmu, nadał utworowi unikalny charakter. To właśnie ta autentyczność sprawiła, że występ zapadł w pamięć milionom widzów w całej Europie. Nie bez znaczenia był również kontekst historyczny. Polska, świeżo po przemianach ustrojowych, po raz pierwszy zaprezentowała się na tak dużej scenie muzycznej. "To nie ja" stało się symbolem otwarcia i aspiracji, a także dowodem na to, że polscy artyści mogą konkurować na najwyższym poziomie. Dziś utwór pozostaje nie tylko wspomnieniem wielkiego sukcesu, ale też ważnym elementem kultury muzycznej lat 90. SPRAWDŹ TEŻ: Magda Mołek świętuje 50. urodziny. „Nie muszę wszystkiego widzieć. To daje spokój duszy”, mówiła w rozmowie z VIVĄ! Więcej ciekawostek na temat utworu "To nie ja" w naszym materiale wideo na górze strony.
Jego ostatnia akcja chwyta za serce. Ale już kilka miesięcy temu pokazał, że niemożliwe nie istnieje. Ten hit z Sheeranem nuciły miliony
To historia jak z filmu: jedno spotkanie we Wrocławiu, jeden żart i lawina, której nikt nie zatrzymał. Ed Sheeran i Łatwogang zamienili viralowe wyzwanie w realny hit, tworząc polską wersję „Azizam”. Internet zareagował błyskawicznie!
To historia jak z filmu – spontaniczne spotkanie, jeden warunek i internetowa lawina, której nikt nie był w stanie zatrzymać. Ed Sheeran i Łatwogang stworzyli polską wersję „Azizam”, a wszystko zaczęło się we Wrocławiu od viralowego nagrania. To był początek szaleństwa! Jak powstał viral Eda Sheerana i Łatwoganga we Wrocławiu Jak powstał jeden z najbardziej zaskakujących muzycznych momentów 2025 roku? Jakiś czas temu Ed Sheeran promował swój album „Play”. Światowa gwiazda popu, pojawił się we Wrocławiu, gdzie doszło do spotkania z Łatwogangiem, jednym z najpopularniejszych polskich tiktokerów. Była energia, autentyczność i pomysł, który natychmiast chwycił. Właśnie w takich warunkach rodzą się największe viralowe historie. Razem wsiedli na trójkołowy tandem i ruszyli przez Plac Solny, przyciągając uwagę przechodniów luzem i humorem. W pewnym momencie padł żart, który szybko nabrał zupełnie innego znaczenia: jeśli TikTok Łatwoganga zdobędzie milion polubień, nagrają wspólny utwór po polsku. Reszta? Czysta magia internetu. Licznik lajków wystrzelił w górę w tempie, które trudno było przewidzieć. Milion pojawił się błyskawicznie, a niewinna zabawa zamieniła się w realny projekt. To była muzyczna współpraca, o której jeszcze chwilę wcześniej nikt nawet nie śnił. Czytaj też: Od kilku lat podbija internet, dziś mówią o nim wszystkie światowe media. Mało kto wie, jaki prywatnie jest Łatwogang „Azizam” po polsku – od żartu do hitu Po spełnieniu warunku Ed Sheeran i Łatwogang dotrzymali słowa. Powstała polska wersja „Azizam”. To utwór, który pochodzi z płyty „Play”. Już sam tytuł utworu brzmi jak coś więcej niż zwykła nazwa piosenki. I rzeczywiście, nie jest przypadkowy. Pochodzi z języka perskiego (farsi) i oznacza „mój drogi” lub „moja ukochana”, nadając całości wyjątkowego, emocjonalnego charakteru. To jednak dopiero początek. Utwór przyciąga nie tylko znaczeniem, ale i brzmieniem – to zmysłowa mieszanka folkowych inspiracji z nowoczesnym popem, która tworzy klimat jednocześnie intymny i chwytliwy. Właśnie ta kombinacja sprawiła, że „Azizam” wyróżniło się na tle innych i tak mocno zapadło w pamięć słuchaczy. Czytaj też: To one stoją za sukcesem Łatwoganga i Bedoesa. Dziś nie kryją wzruszenia, gdy o nich wspominają Sukces „Azizam” – YouTube Charts i reakcje internetu Polska wersja hitu Sheerana, to moment, w którym dwa zupełnie różne światy zderzyły się z hukiem i… stworzyły coś, o czym mówił cały internet. Z jednej strony Ed i jego rozpoznawalne, ciepłe popowe brzmienie, z drugiej Łatwogang – luz, dystans i ten charakterystyczny, memiczny vibe, którego nie da się podrobić. Nagranie i teledysk szybko ujrzały światło dzienne. „Azizam” błyskawicznie zdobył popularność i trafił na podium YouTube Charts. Emocje? Ogromne. Reakcje? Jeszcze większe. Internauci nie tylko oglądali – udostępniali, komentowali i napędzali kolejne zasięgi. To był fenomen. Największe emocje budził oczywiście refren, w którym Ed Sheeran śpiewał po polsku – to właśnie ten moment najmocniej zapadł w pamięć słuchaczom i stał się wizytówką całego utworu. Dziś, sześć miesięcy po premierze, „Azizam” może poszczycić się wynikiem prawie 9 mln wyświetleń, potwierdzając, że ten nieoczywisty eksperyment zamienił się w prawdziwy hit. Znacie go? View oEmbed on the source website
Jego hit już zapisał się w historii i poruszył całą Polskę. Teraz Bedoes zapowiada kolejne dissy na raka
Po emocjonalnym utworze „Ciągle tutaj jestem” Bedoes 2115 nie zatrzymuje się ani na chwilę. Raper zapowiada stworzenie całej płyty z „dissami na raka”, w którą zaangażowani będą podopieczni Fundacji Cancer Fighters. To projekt, który łączy muzykę, prawdziwe historie i realną pomoc.
Wszystko zaczęło się od utworu „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)”, nagranego przez Bedoesa 2115 i Maję Mecan we współpracy z Fundacją Cancer Fighters. Ale w tym przypadku diss nie celuje w scenę, jak to bywa w polskim rapie, tylko w chorobę, a każdy wers niesie prawdziwy ciężar i ból. Za utworem stoi historia Mai, która jeszcze kilka miesięcy temu była symbolem wygranej po długim leczeniu i przeszczepie szpiku, a dziś mierzy się ze wznową ostrej białaczki szpikowej w wyjątkowo agresywnej postaci. Ten kontekst sprawia, że piosenka wybrzmiewa jeszcze mocniej. Klip do numeru miał premierę dokładnie o północy, co dodatkowo podkreśla symboliczny charakter całego projektu. Bedoes 2115: „podjąłem decyzję o stworzeniu… całej płyty” Po tym doświadczeniu raper idzie o krok dalej. Jak ogłosił w swoich mediach społecznościowych: „podjąłem decyzję o stworzeniu i nadzorze całej płyty z dissami na raka od podopiecznych fundacji”. Artysta dodaje również: „Będę stawał na głowie, by załatwić im wymarzone featy, także będę męczył niedługo moich kolegów i koleżanki w tej sprawie. Robimy wielkie, ważne rzeczy. Dziękuję.” Bedoes oficjalnie potwierdził tę informację także podczas gościnnego występu w Radio Eska przed tygodniem. Podopieczni Cancer Fighters dostaną szansę życia w studiu Projekt zakłada realne działania. Podopieczni Fundacji Cancer Fighters „mają dostać realną możliwość wejścia do studia”, by nagrać własne kawałki. Każdy z nich będzie mógł wybrać sobie artystę lub artystkę do wspólnego kawałka. To wyjątkowa okazja, by spełnić muzyczne marzenia i stworzyć coś, co zostanie na zawsze. Wymarzone featy i Bambi na liście Już teraz pojawiają się konkretne plany. Jak wspomniał raper, "jedna z dziewczyn marzy np. o numerze z Bambi” i wszystko wskazuje na to, że Bedoes 2115 będzie próbował doprowadzić do tej współpracy. Raper jasno daje do zrozumienia, że zrobi wszystko, aby spełnić oczekiwania podopiecznych i zamienić ich marzenia w rzeczywistość. Maja znów na scenie? Jest plan To jednak nie koniec emocji. Bedoes chce, aby Maja, z którą nagrał pierwszy słynny diss na raka mogła pojawić się na jednym z jego letnich koncertów. Plan zakłada wspólne wykonanie utworu „Ciągle tutaj jestem” w pełnym składzie. Jeśli do tego dojdzie, może to być jeden z najbardziej poruszających momentów koncertowego sezonu. To coś więcej niż muzyka Projekt Bedoesa 2115 i Fundacji Cancer Fighters ma znacznie szerszy wymiar. Raper „regularnie odwiedzał dzieci i młodzież na oddziałach onkologicznych”, angażując się w działania, które wykraczają poza muzykę. Dochód z utworu trafia w całości do Fundacji Cancer Fighters, która od 2015 roku wspiera osoby chore onkologicznie i ich bliskich. To właśnie dlatego słowa „robimy wielkie, ważne rzeczy” wybrzmiewają tu tak mocno — bo za nimi stoją konkretne działania i prawdziwe historie.
Ten hit PRL-u zrobił z Beaty Kozidrak legendę. Mało kto wie, w jakich okolicznościach powstał! Kulisy zaskakują
Od tego przeboju zaczęła się legenda. „Piechotą do lata” to coś więcej niż piosenka — to moment, który na zawsze odmienił historię polskiej muzyki.
„Piechotą do lata” – to piosenka, która dała początek legendzie Beaty i Bajmu. Niemal od razu zachwyciła słuchaczy. 18-letnia uczennica z Lublina z dnia na dzień stała się gwiazdą. Poznajcie historię tego hitu. Historia, sens słów i magiczny start kariery Był 1978 rok. Młodzi muzycy: Beata Kozidrak i jej starszy brat Jarosław, wraz z Andrzejem Pietrasem i Markiem Winiarskim, tworzą zespół. Jego nazwa – Bajm – powstała z inicjałów członków grupy. Był to czas szkolnych chórów, występów w klubach studenckich i próby odnalezienia własnego brzmienia. Pewnego dnia, podczas nudnego wykładu, Jarosław nucił pod nosem „We Are the Champions” zespołu Queen. Tak zrodziła się pierwsza nuta „Piechotą do lata”. Beata posłuchała melodii, i któregoś dnia lekko znudzona na lekcji języka polskiego, szybko dopisała tekst. Jak się okazało wielkie przeboje rodzą się czasem w zupełnie przypadkowych okolicznościach. A czasem biorą się z …nudy. Bajm w tamtym czasie dopiero raczkował, próby zespołu odbywały się między innymi w domu rodzeństwa Kozidraków. Sama Beata uczyła się w znanym liceum im. Unii Lubelskiej. Była już jednak zakochana, z wzajemnością w swoim przyszłym mężu Andrzeju Pietrasie. Napisał nawet dla niej piosenkę „Kraków i Ty”. Próbowali swoich sił jako muzyczna grupa. Dzisiaj sama przyznaje, że przebój „Piechotą do lata” zdecydował o ich przyszłości. Zmienił jej życie. "Chciałam napisać prosty tekst, trafiający do każdego. [...] po niezbyt ciepłej i ładnej wiośnie czekaliśmy na lato. I to wspólne czekanie podsunęło mi pomysł”, wspominała. ZOBACZ TEŻ: Ta ballada to pokoleniowy hit lat 90. Hymn samotności wciąż króluje w sercach Polaków Beata Kozidrak: Ludzie mówili mi „ten maj, te bzy, to takie ograne”. A ja znów zrobiłam swoje Piosenka zaczyna się od słów: „Znów przyjdzie maj, a z majem bzy i czekać mam na lepsze dni…” Bohaterka piosenki ciągle dostaje tylko „przykrótkie sny” – obietnice, które nie spełniają jej oczekiwań. „Do lata, do lata, do lata – piechotą będę szła” to metafora cierpliwości, determinacji i woli przezwyciężenia chłodu uczuć, który przesłania cieplejsze dni. Sama piosenka była wyrazem młodości, nadziei, ale i tęsknocie za wakacjami, czasem beztroski. Styl muzyczny był lekko harcersko‑turystyczny, ale dodało to tylko utworowi swoistego uroku – melodyjna piosenka była łatwa do zanucenia i miała w sobie autentyczność. Słychać było gitary i tamburyn, instrumenty, które dla ówczesnego Bajmu były dostępne, także finansowo. Mało kto pamięta, że nie było w tej piosence perkusji. Mnóstwo ludzi śpiewało tę piosenkę właśnie na wakacyjnych wyjazdach, przy ognisku. Beata Kozidrak i Bajm: to był debiut z przytupem W 1978 roku zespół zagrał „Piechotą do lata” na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, podczas wieczoru "Debiuty". Ten występ był dla początkujących muzyków wielkim przeżyciem. Choć nie wygrali – zajęli drugie miejsce – publiczność oszalała na ich punkcie. Można powiedzieć, że Beata Kozidrak wyszła i... pozamiatała. Od razu było widać, że ma talent i charyzmę. Radiowe odtworzenia, koncerty i pierwsze autografy – oto, co stało się niemal z dnia na dzień. Jak wspominała Beata Kozidrak, kiedy na drugi dzień po koncercie szła ulicą, ludzie zatrzymywali ją i prosili o autografy. „To były moje pierwsze w życiu autografy”, wspominała wokalistka. Piosenka stała się wielkim hitem końca lat 70. "Piechotą do lata" dało zespołowi Bajm rozgłos i otworzyło im drzwi do kariery. Chociaż dziennikarze zastanawiali się jeszcze, czy Bajm będzie autorem jednego przeboju, szybko okazało się, że grupa podbija sceny muzyczne i staje się jednym z najpopularniejszych polskich zespołów. Chociaż zmienił się nieco skład i brzmienie, jedno pozostało pewne — Beata Kozidrak jest od tamtego debiutu wielką gwiazdą i uwielbianą wokalistką. SPRAWDŹ TEŻ: Pierwsza dama polskiej piosenki nie kryje wzruszenia. To, co zrobił dla niej Soyka zapamięta na zawsze
Leczy serca i daje wiarę. Ten hit Eleni do dziś jest drogowskazem, a fani wciąż za niego dziękują
W jednym z wywiadów Eleni podzieliła się wzruszającą historią swojej piosenki „Spójrz z dwóch stron”. Utwór z lat 80. wciąż porusza słuchaczy, a artystka nie kryje emocji związanych z jego powstaniem oraz osobami, które miały w nim swój udział.
Eleni podzieliła się poruszającą opowieścią o piosence „Spójrz z dwóch stron” – jednym z najważniejszych utworów w jej dorobku. Choć od premiery minęły dekady, emocje zawarte w tekście i melodii nie tracą na sile. Dla artystki ten hit z lat 80. to nie tylko muzyczna kompozycja, ale także osobista historia pełna wspomnień o bliskich, z którymi współtworzyła ten wyjątkowy projekt. Dziś piosenka nadal porusza serca słuchaczy, a jej przesłanie – pełne wiary, miłości i nadziei – pozostaje aktualne i potrzebne bardziej niż kiedykolwiek. Kulisy powstania hitu „Spójrz z dwóch stron” Choć od premiery piosenki „Spójrz z dwóch stron” minęły dekady, jej przesłanie wciąż pozostaje aktualne. Eleni, ikona polskiej sceny muzycznej lat 80., podczas audycji Radia Pogoda „Najpiękniejsze melodie” odsłoniła kulisy powstania jednego ze swoich najbardziej rozpoznawalnych utworów. Nie bez powodu piosenka wywołuje tyle emocji — to nie tylko kompozycja, ale i ładunek osobistych wspomnień. Eleni z wielką dumą i wzruszeniem mówiła o twórcach, którzy nadali temu utworowi duszę. Sprawdź też: Nie tylko Rodowicz! Ten hit PRL śpiewały dwie Maryle – mało kto zna tę historię Słowa piosenki napisał Andrzej Kuryło, poeta, którego teksty niosły głębokie przesłanie. Za muzykę odpowiadał Wojciech Trzciński, ceniony kompozytor, którego melodie nierzadko stawały się hymnami pokoleń. „Autorem jest tutaj Andrzej Kuryło, kompozycja Wojtka Trzcińskiego i bardzo się cieszę, że też mogłam utwór Wojtka zaśpiewać”, opowiadała artystka. Emocjonalne znaczenie utworu „Spójrz z dwóch stron” Dla Eleni piosenka „Spójrz z dwóch stron” wiele znaczy. To wehikuł wspomnień. Ale nie tylko dla niej. Choć utwór powstał w latach 80., jego odbiór nie słabnie. Wręcz przeciwnie – fani regularnie dzielą się z Eleni swoimi emocjami. Artystka zdradziła, że otrzymuje listy, w których ludzie dziękują za tę piosenkę. Dla wielu stała się ona drogowskazem w życiu. „Często nawet otrzymuję listy, w których ludzie mówią mi, że [piosenki – przyp. red.] są jakimś drogowskazem w ich życiu. I to jest najpiękniejsze, co może być, tak, dla wykonawcy. Bo my jesteśmy, żeby radować, dawać nadzieję, żeby ludzie mieli więcej optymizmu, choć jest trudno, ciężko każdemu z nas, to jednak musimy żyć tą nadzieją. Nadzieja umiera zawsze ostatnia ”, mówiła artystka w Radiu Pogoda. Przesłanie Eleni jest proste, a jednocześnie głęboko poruszające. Muzyka to nie tylko rozrywka – to narzędzie nadziei. Dla artystki każde wykonanie to gest skierowany do ludzi, którzy szukają światła w codzienności. Słuchacze odnajdują w słowach utworu otuchę, motywację i siłę, by iść dalej – nawet w najtrudniejszych chwilach. To właśnie ta emocjonalna więź sprawia, że „Spójrz z dwóch stron” jest czymś więcej niż nostalgiczną piosenką – jest mostem między sercami. Czytaj też: Ten przebój Krajewskiego do dziś budzi nostalgię. Hit lat 90. zachwycał w kultowym serialu. Ale mało kto zna jego sekret Źródło: radiopogoda.pl View oEmbed on the source website
Nie tylko Rodowicz! Ten hit PRL śpiewały dwie Maryle – mało kto zna tę historię
Jedna piosenka, dwa wykonania i tylko jedna gwiazda, która przeszła do historii. Dźwięki tej piosenki w 1970 roku wybrzmiały w Opolu podwójnie – ale to interpretacja Maryli Rodowicz uczyniła z utworu nieśmiertelny przebój.
Jak piosenka „Jadą wozy kolorowe” stała się hitem Maryli Rodowicz na Opolu 1970 – i dlaczego śpiewała ją także inna Maryla? W 1970 roku na scenie Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu pojawiła się młoda piosenkarka z gitarą i długimi blond włosami. Choć była już rozpoznawalna, dopiero stawała się wielką gwiazdą. Maryla Rodowicz zaśpiewała wtedy utwór, który z czasem przeszedł do historii polskiej muzyki – „Jadą wozy kolorowe”. To jeden z jej największych przebojów, choć niewiele osób wie, że tę samą piosenkę wykonała również inna artystka o imieniu Maryla. Autorem słów był poeta i cyganolog Jerzy Ficowski. Jak doszło do powstania utworu i jego ogromnego sukcesu? Maryla Rodowicz dostała „Jadą wozy kolorowe” jako studentka z „rozdzielnika” „Jadą wozy kolorowe taborami / Jadą wozy kolorowe wieczorami...” – tak zaczyna się przebój, który powstał pod koniec lat 60. Maryla Rodowicz, wówczas studentka AWF, otrzymała piosenkę na festiwal w Opolu „z rozdzielnika”. Nie była do niej do końca przekonana, podobnie jak wcześniej do utworu „Mówiły mu”, który śpiewała rok wcześniej. Razem z kolegami muzykami postanowiła ją jednak przerobić – nadać prostsze, folkowe brzmienie, nieco „bez szacunku dla kompozytora”, jak sama przyznała. Ta wersja, balladowa i melodyjna, od razu przypadła publiczności do gustu. Kompozytor Stefan Rembowski nie miał jej tego za złe – wysłał Maryli bukiet róż. Czytaj także: Magiczna piosenka PRL-u miała trafić do Rodowicz, odrzuciła ją bez wahania. Teraz to hit pokoleń View oEmbed on the source website Jerzy Ficowski – poeta, który uciekł do Cyganów Autorem słów był Jerzy Ficowski – poeta, pisarz, uczestnik Powstania Warszawskiego (pułk. „Baszta”), a po wojnie prześladowany przez władze. W 1949 roku, ukrywając się, dołączył do romskich taborów. Jak wspominał w Polskim Radiu: „Zacząłem z nimi wędrować... Cyganie to społeczność ogromnie zamknięta. Słuchałem ich opowieści, zapisywałem bajki”. Z czasem zdobył ich zaufanie i napisał przełomowe książki, m.in. „Cyganie w Polsce. Dzieje i obyczaje” oraz „Demony cudzego strachu”. Odkrył także cygańską poetkę Papuszę. Jedną z jego piosenek były właśnie „Jadą wozy kolorowe” – refleksyjna opowieść o koczowniczym życiu, wolności i barwnym świecie Romów, których tabory jeszcze w latach 60. i 70. wędrowały po Polsce. Dwie Maryle i jedna piosenka Niewielu pamięta, że na tym samym festiwalu w Opolu w 1970 roku „Jadą wozy kolorowe” wykonała również Maryla Lerch. W tamtym czasie przydzielanie tej samej premierowej piosenki dwóm wykonawcom było praktyką festiwalową. Lerch zaśpiewała w bardziej bigbitowym stylu, jednak to wersja Rodowicz zdobyła serca publiczności. Mimo to Lerch została zauważona – związała się później z wojskowym zespołem „Flotylla” i występowała m.in. w Kołobrzegu. W 1981 roku wyjechała do Szwajcarii, gdzie śpiewała w klubach. Po ciężkiej chorobie, którą uważa za przełom duchowy, prowadzi dziś Biuro Pielgrzymkowe, organizując wyjazdy do Fatimy. „Jadą wozy kolorowe” do dziś cieszy się niesłabnącą popularnością i pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów Maryli Rodowicz, trwale wpisując się w kanon polskiej muzyki rozrywkowej. Czytaj także: Ten wielki hit Budki Suflera z lat 90. mógł nigdy nie powstać. Mało kto wie, że uratowały go żony View oEmbed on the source website
Raper Bedoes i 11-letnia Maja nagrali wyjątkowy utwór. Przekaz trafia prosto w serce, a ten jeden wers zostanie z tobą na długo
„Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” to coś więcej niż muzyka – to zapis prawdziwej historii i emocji, których nie da się wyciszyć. Bedoes 2115 i Maja Mecan pokazują walkę z chorobą bez filtrów, oddając głos tym, o których zbyt często się milczy.
To nie jest kolejny rapowy manifest ani gra na słowa. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” to utwór, który wychodzi poza muzykę i dotyka rzeczywistości, od której wielu odwraca wzrok. Bedoes 2115 i Maja Mecan tworzą opowieść opartą na faktach – bolesnych, prawdziwych i wciąż aktualnych. To historia, która nie kończy się wraz z ostatnim wersem. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” – kiedy muzyka przestaje być tylko muzyką W świecie, w którym diss od lat oznacza starcie ego, błyskotliwe riposty i walkę o dominację, ten projekt rozsadza schematy od środka. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” nie szuka przeciwnika na scenie, nie prowokuje kolejnej odpowiedzi, nie wpisuje się w żaden znany konflikt. Tu adresat jest jeden – rak. I właśnie dlatego ten utwór uderza z siłą, której nie da się porównać z żadnym rapowym pojedynkiem. To nie jest gra na wersy ani popis formy. Każde słowo niesie ciężar prawdziwego doświadczenia. Nie ma tu miejsca na ironię, nie ma bezpiecznego dystansu. Jest za to surowa emocja, ból i napięcie, które nie mieszczą się w standardowej narracji muzycznej. Wers po wersie budowana jest opowieść, która nie tyle brzmi, co rezonuje – głęboko, niewygodnie, prawdziwie. Sprawdź też: Była przełomem w jej karierze, do dziś budzi sentyment. Wchodząc do studia, nie spodziewała się, że tym hitem zapisze się w sercach milionów View oEmbed on the source website Historia Mai Mecan Za tym utworem stoi historia, której nie da się sprowadzić do jednego zdania ani jednego momentu. To konkretna osoba - Maja Mecan i droga, która jeszcze niedawno miała zupełnie inny kierunek. Kilka miesięcy temu była symbolem wygranej. Po długim leczeniu i przeszczepie szpiku stała się symbolem wyjścia z choroby, momentu, w którym pojawia się oddech i nadzieja. Dziś ta sama historia przybiera zupełnie inny wymiar. Maja zmaga się ze wznową ostrej białaczki szpikowej w wyjątkowo agresywnej postaci, która zaatakowała także narządy wewnętrzne. To właśnie ten kontekst sprawia, że „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” przestaje być jedynie premierą muzyczną. Staje się zapisem walki, emocji i napięcia między nadzieją a rzeczywistością. Każdy wers wykracza poza ramy artystycznej wypowiedzi. To głos, który nie należy tylko do jednej osoby – niesie doświadczenia wielu. Wybrzmiewa w nim perspektywa tysięcy chorych dzieci, dla których podobne historie nie są wyjątkiem, lecz częścią codzienności. Czytaj też: Ten przebój Krajewskiego do dziś budzi nostalgię. Hit lat 90. zachwycał w kultowym serialu. Ale mało kto zna jego sekret Bedoes 2115 i Fundacja Cancer Fighters – gdy zasięgi zamieniają się w realną pomoc W centrum tego projektu znajduje się także raper Bedoes– nie tylko jako artysta, ale jako osoba zaangażowana w działania poza sceną. W ostatnich miesiącach regularnie odwiedzał dzieci i młodzież na oddziałach onkologicznych razem z Fundacją Cancer Fighters. Spotkania, rozmowy i wspólne chwile mają tam szczególne znaczenie. To naturalne przedłużenie działań fundacji, która od 2015 roku wspiera osoby chorujące onkologicznie oraz ich bliskich. Dochód z utworu trafia w całości do Fundacji Cancer Fighters, która finansuje leczenie, rehabilitację, działania profilaktyczne oraz wsparcie oddziałów onkologicznych sprzętem medycznym. „Wierzę, że to, co zrobiliśmy, da Mai siłę na pokonanie trzeciej wznowy. Te słowa Mai: "ciągle tutaj jestem", one będą rozbrzmiewać już zawsze, już do końca świata. Nie sztuką jest żyć wiecznie, ale stworzyć coś, co będzie żyć wiecznie”, mówił Bedoes w rozmowie z Faktami+. _______ To historia, która nie daje łatwych odpowiedzi. „Ciągle tutaj jestem (diss na raka)” nie próbuje niczego uprościć ani oswoić. Pokazuje rzeczywistość taką, jaka jest – pełną napięcia, emocji i walki, która wciąż trwa. A jednocześnie daje coś, czego nie da się przeliczyć na liczby – obecność.
Ten przebój Krajewskiego do dziś budzi nostalgię. Hit lat 90. zachwycał w kultowym serialu. Ale mało kto zna jego sekret
Wielki hit lat 90. – wszyscy go znają, ale niewielu wie, jak brzmi w swojej pierwotnej wersji. Tajemnicza piosenka, której fragmenty zna każdy Polak, skrywa w sobie więcej, niż mogłoby się wydawać. To historia, która łączy pasję, kompromisy i… niespodziewane spotkanie dwóch wielkich nazwisk polskiej sceny muzycznej. Co kryje się za „Tkaniną"? Odkryj, jak powstał kultowy hit, który do dziś budzi nostalgię.
Tego utworu nie trzeba nikomu przedstawiać. Seweryn Krajewski i Jacek Cygan stworzyli hit, który stał się nieodłącznym elementem polskiej popkultury lat 90. – „Tkanina". Zna go na pamięć każdy Polak, choć wielu nie wie, jak brzmi cała wersja utworu. „Tkanina" – od pomysłu do hitu serialu „Rodzina zastępcza" „Tkanina" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych utworów tamtej dekady, napisany przez Jacka Cygana i zaśpiewany przez Seweryna Krajewskiego. Co ciekawe, sam Cygan miał już wtedy pomysł, że to właśnie Krajewski powinien zaśpiewać ten kawałek. Historia powstania „Tkaniny" jest równie interesująca, co sam utwór. Jak podaje portal złoteprzeboje.pl, w 1998 roku Michał Kwieciński, producent telewizyjny, skontaktował się z Jackiem Cyganem z prośbą o tekst do piosenki promującej nowy serial Polsatu. Jacek Cygan postawił jednak sprawę jasno – zgodzi się na współpracę tylko pod jednym warunkiem: Seweryn Krajewski ma zaśpiewać tę piosenkę. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Polsat zrobił to po cichu i uruchomił lawinę wspomnień. Hit sprzed lat znów na jest na topie. Obejrzysz go za darmo! „Tkanina" Seweryna Krajewskiego – jak powstała ballada, która zdominowała lata 90 Na szczęście, kariery Jacka Cygana i Seweryna Krajewskiego miały już wtedy tyle wspólnych punktów, że współpraca przebiegła bez przeszkód. Piosenka powstała w zaledwie kilka dni, a jej premierowe wykonanie trafiło do czołówki kultowego serialu „Rodzina zastępcza", w którym występowali Piotr Fronczewski, Maryla Rodowicz i Gabriela Kownacka. Choć „Tkanina" od razu zyskała wielką popularność, nie wszyscy wiedzą, że początkowo wersja utworu była zupełnie inna. Producenci „Rodziny zastępczej" chcieli, aby piosenka miała bardziej energetyczne brzmienie. Jednak artyści, będąc wiernymi swojej wizji, stworzyli nastrojową balladę, która idealnie oddawała melancholijny charakter tekstu. Ostatecznie w utworze wprowadzono pewne zmiany, ale oryginalna wersja "„Tkaniny" pozostaje mniej znana. Można ją jednak znaleźć w internecie i posłuchać, jak brzmiała przed zmianami. Źródło: wiadomosci.radiozet.pl. CZYTAJ TEŻ: Tylko ona tak potrafi. Ikona popu znów zatrzęsie branżą muzyczną. Fani nie spali przez pół nocy View oEmbed on the source website
Była przełomem w jej karierze, do dziś budzi sentyment. Wchodząc do studia, nie spodziewała się, że tym hitem zapisze się w sercach milionów
„Pamiętasz była jesień” to nie tylko filmowa piosenka, ale utwór, który odmienił życie Sławy Przybylskiej i na stałe zapisał się w historii polskiej muzyki. Choć jego sukces był dla artystki zaskoczeniem, szybko stał się ponadczasowym hitem, który do dziś budzi silne emocje i wspomnienia.
„Pamiętasz była jesień” to jedna z najbardziej poruszających polskich piosenek. Powstała do filmu „Pożegnania” i od lat budzi ogromne emocje. Za jej sukcesem stoją konkretne nazwiska i zaskakujące okoliczności powstania. Co mówiła o nim sama Sława Przybylska? W jednym z wywiadów przyznała, że ten utwór był przełomem w jej karierze. Pamiętasz była jesień – kto stworzył legendarny utwór? Za sukcesem piosenki „Pamiętasz była jesień” stoją konkretni twórcy, którzy zapisali się w historii polskiej kultury. Muzykę skomponował Lucjan Kaszycki, natomiast słowa napisali Andrzej Czekalski i Ryszard Pluciński. To właśnie ich współpraca doprowadziła do powstania utworu, który z czasem stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich przebojów filmowych. Ogromną rolę odegrała także Sława Przybylska, która wykonała piosenkę. Jej interpretacja sprawiła, że utwór zyskał wyjątkowy, emocjonalny charakter, który do dziś porusza kolejne pokolenia słuchaczy. Sprawdź też: Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę Jak powstała piosenka do filmu „Pożegnania” Historia piosenki „Pamiętasz była jesień” nierozerwalnie łączy się z filmem „Pożegnania” w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa. To właśnie na potrzeby tej produkcji powstał utwór. Piosenka szybko zyskała popularność i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów muzycznych polskiego kina tamtego okresu. Choć na ekranie wykonywała go aktorka Anna Łubieńska, głosu użyczyła jej Sława Przybylska, dla której była to przełomowa chwila w karierze – to właśnie ta piosenka przyniosła jej szeroki rozgłos po premierze filmu w 1958 roku. Jak doszło do tego, że ją zaśpiewała? O tym opowiada w rozmowie z Plejadą Michałowi Misiorkowi kilka lat temu: „Gdy jeszcze występowałam w "Stodole", to wieczorami chodziliśmy całą gromadą do lokalu Kameralnego. Pewnego razu podszedł do mnie ktoś z narysowaną na kartce pięciolinią i powiedział, że to piosenka dla mnie. Dodał, że nagranie za 10 dni. Pomyślałam sobie, że to jakieś żarty. Po kilku dniach zadzwoniono do mnie, żeby potwierdzić godzinę, o której miałam pojawić się w studiu. Musiałam szybko się nauczyć tej muzycznie trudnej piosenki”, opowiadała artystka. View oEmbed on the source website Sława Przybylska po latach wspominała, że sukces piosenki był dla niej całkowitym zaskoczeniem. Praca nad nagraniem okazała się wymagająca i czasochłonna, a sama artystka długo nie była w pełni usatysfakcjonowana efektem. Nie spodziewała się jednak, że utwór odniesie tak ogromny sukces i otworzy jej drogę do szerokiej publiczności. „Te nagrania trwały bardzo długo, a ja ciągle nie byłam z siebie zadowolona. W końcu udało nam się skończyć. Ale nawet nie przypuszczałam, że ta piosenka stanie się hitem i otworzy mnie na szeroką publiczność. Bez niej nie obędzie się teraz żaden mój koncert. Do dziś to ważny utwór dla wielu osób. Budzi ogromne sentymenty. Cieszę się, że on ciągle żyje i że ludzie o nim nie zapomnieli”, wyznała w Plejadzie. Po premierze filmu „Pożegnania” życie Sławy Przybylskiej zmieniło się niemal z dnia na dzień. Jak sama wspominała, popularność „spadła na nią jak tajfun” – przestała być anonimowa, a zwykłe wyjście na ulicę wiązało się z zainteresowaniem przechodniów, którzy ją rozpoznawali i zatrzymywali. „Nie mogłam spokojnie przejść przez ulicę. Ludzie mnie zatrzymywali. Poza tym, nagle zaczęli zgłaszać się do mnie kompozytorzy, którzy chcieli dla mnie coś napisać. A ja mieszkałam wtedy w fatalnych warunkach. Żyłam w jakiejś klitce, nie miałam telefonu. Zostawiali mi więc kartki, a ja później musiałam chodzić do budki i oddzwaniać. Pojawiły się propozycje koncertów i zagranicznych wyjazdów. Moje życie stało się bardzo intensywne”, mówiła. Czytaj też: Nowa płyta Sławy Przybylskiej to coś więcej niż muzyka. Porusza do głębi! Kryje się za nią osobista historia Dlaczego „Pamiętasz była jesień” stała się ponadczasowym hitem? Jej siła tkwi w połączeniu muzyki, tekstu i filmowego kontekstu. Utwór nie tylko dopełnia historię opowiadaną w „Pożegnaniach”, ale także funkcjonuje jako samodzielne dzieło, które porusza słuchaczy niezależnie od znajomości filmu. To właśnie ta uniwersalność sprawiła, że „Pamiętasz była jesień” przetrwała próbę czasu i wciąż jest obecna w świadomości odbiorców.
Ten hit lat 60. powstał w ciszy i bólu. Anna German przeżyła koszmar, zanim ponownie stanęła na scenie
Gdy Anna German śpiewała „Człowieczy los”, każde słowo brzmiało jak spowiedź. Za tą przejmującą balladą kryła się tragedia, która na zawsze odmieniła jej życie.
Artystka była u szczytu popularności. Występowała w Związku Radzieckim, który przyjął ją z otwartymi ramionami. W Rosji i w Ukrainie do dziś mówi się o niej „nasza Anuszka”. Jej koncerty gromadziły tłumy, nawet sześć tysięcy widzów. Na tym jednak nie koniec, ponieważ występy kończyły się owacjami na stojąco. Kochali ją w: Moskwie, Uzbekistanie, czy Kazachstanie, gdzie śpiewała dla pasterzy i zwierząt – krów i owiec pasących się nieopodal sceny. Wypadek na Autostradzie Słońca. Los brutalnie przerwał karierę Anny German Nic więc dziwnego, że ulubienica publiczności szybko podpisała kontrakt z włoską firmą fonograficzną „Company Discografica Italiana”, a jej menadżer zainwestował pół miliona lirów w występ na festiwalu w San Remo. Plany były wielkie: Rio de Janeiro, Tokio, Filadelfia, Majorka… Ale wtedy wydarzyło się coś, co przekreśliło wszystko. W sierpniu 1967 roku Anna German wracała z koncertu we Włoszech. Na Autostradzie Słońca jej samochód uległ wypadkowi. Artystka dwa tygodnie leżała nieprzytomna w szpitalu. Była połamana i nie mogła się poruszyć. Przez pół roku nosiła gorset z gipsu, oddychała z trudem. Z włoskiego szpitala trafiła do kliniki w Konstancinie. Nie mogła chodzić. Długie dni spędzała patrząc w okno, czekając, aż na gałęzi pojawi się ptak – symbol nadziei. Rehabilitacja trwała trzy lata. Anna uczyła się chodzić od nowa. Bała się, że już nigdy nie wróci do śpiewania. Przeprowadziła się na peryferie Warszawy, kupiła pierwsze mieszkanie. Po nocach, w towarzystwie ukochanego Zbyszka, chodziła po ulicach, odzyskując siły i nadzieję. Narodziny piosenki Człowieczy los. Anna German zaczęła komponować I właśnie wtedy narodziła się piosenka "Człowieczy los". Anna German zaczęła komponować – coś się w niej przemieniło. Napisała muzykę do tekstu Aliny Nowak. Nie znała nut, nagrywała swoje melodie na magnetofon. Gdy wróciła na scenę, jej nowa płyta odniosła ogromny sukces. "Człowieczy los" stał się hymnem nadziei – piosenką o cierpieniu, przetrwaniu i wierze, że życie – choć trudne – jest warte walki. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Ten utwór śpiewała Santor, a nawet Alibabki. Aż trudno uwierzyć, że ten hit z lat 40. powstał do kultowego filmu Wzruszający powrót na scenę i sukces na festiwalu w Opolu Przypomnijmy, że ten hit był pierwszą piosenką, którą Anna German zaśpiewała po tragicznym wypadku. Powrót na scenę w tak poruszającym stylu wzruszył publiczność do łez. Za ten utwór, a także za piosenkę „Być może”, artystka otrzymała Nagrodę Publiczności na VIII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Później "Człowieczy los" znalazł się na kultowych albumach: "Niezapomniane przeboje" (1983), "Zakwitnę różą" (1991), "Człowieczy los" (2003) oraz w ścieżce dźwiękowej serialu "Anna German. Tajemnica białego anioła". Źródło: Polonijna Agencja Informacyjna. View oEmbed on the source website
Nowa płyta Sławy Przybylskiej to coś więcej niż muzyka. Porusza do głębi! Kryje się za nią osobista historia
Sława Przybylska wraca z albumem „Pieśni Poetów Żydowskich”, który poruszy serca i wprowadzi słuchaczy w wyjątkowy świat poezji. Premiera płyty zbliża się wielkimi krokami. To będzie muzyczna podróż, której nie możesz przegapić!
Sława Przybylska ponownie zachwyca i wzrusza. Jej nowy album „Pieśni Poetów Żydowskich” to wyjątkowy projekt, który łączy muzykę, historię i emocje. Artystka sięga po twórczość wybitnych poetów żydowskich, tworząc poruszającą opowieść o pamięci i kulturze. Znamy datę premiery płyty! Sława Przybylska: „Pieśni Poetów Żydowskich” – Nowy album, który porusza serce i duszę Sława Przybylska, jedna z najwybitniejszych polskich wokalistek, wraca z projektem, który z pewnością wzbudzi emocje w sercach słuchaczy. Jej nowy album „Pieśni Poetów Żydowskich” to nie tylko zbiór utworów. Płyta, której premiera odbędzie się już 24 kwietnia 2026 roku, łączy w sobie elementy tradycyjnej muzyki żydowskiej z nowoczesnymi aranżacjami, oferując słuchaczom niezwykłą podróż do przeszłości, pełną melancholii i piękna. Czytaj też: Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę Repertuar: Poezja, która ożywa w muzyce „Pieśni Poetów Żydowskich” to album, który przyciąga nie tylko swoim tytułem, ale również wyjątkowym repertuarem. Na płycie Sława Przybylska sięga po wiersze wybitnych żydowskich poetów, takich jak Mordechaj Gebirtig, Icyk Manger czy Jankew Glatsztejn, tworząc poruszającą opowieść o przeszłości, tęsknocie i pięknie. Każdy z tych utworów to głęboka emocjonalna podróż, która wciąga od pierwszego dźwięku. Muzyczne aranżacje, stworzone przez Hadriana Tabęckiego, łączą w sobie tradycyjne, pełne melancholii brzmienia z nowoczesnymi elementami, które nadają płycie świeży, współczesny charakter. Dzięki tej unikalnej harmonii album nie tylko oddaje hołd żydowskiej tradycji, ale także wprowadza ją w nowoczesny kontekst, zachowując szacunek do korzeni. To połączenie, które sprawia, że „Pieśni Poetów Żydowskich” to prawdziwa muzyczna uczta. Sława Przybylska: Osobista historia, która łączy przeszłość z teraźniejszością Sława Przybylska, urodzona w Międzyrzecu Podlaskim, w miasteczku, które niegdyś tętniło życiem żydowskiej społeczności, przez lata nosiła w sobie ból związanego z tragiczną przeszłością. Po wojnie, która na zawsze zniszczyła jej szczęśliwe dzieciństwo, postanowiła, że muzyka żydowska stanie się jej osobistym hołdem dla tych, którzy zostali zapomniani. Album „Pieśni Poetów Żydowskich” jest zatem nie tylko artystycznym przedsięwzięciem, ale i osobistą misją artystki, która pragnie ożywić pamięć o bogatej kulturze i historii. Na albumie Sławie Przybylskiej towarzyszy zespół „Tango Attack”, który wprowadza słuchaczy w świat pełen pasji, melancholii i harmonii. Grzegorz Bożewicz na bandoneonie, Piotr Malicki na gitarze, Dawid Lubowicz na skrzypcach, Mario Jeka z klarnetem oraz Hadrian Filip Tabęcki na fortepianie tworzą niepowtarzalną atmosferę, która idealnie współgra z emocjami zawartymi w każdym utworze. Razem tworzą muzyczną mozaikę, która porusza serca i przenosi słuchaczy w magiczny świat żydowskiej poezji. Czytaj też: Sława Przybylska oddała hołd Bożenie Dykiel. Tak pożegnała aktorkę. Te słowa chwytają za serce Premiera już 24 kwietnia 2026 – nie przegap! Zbliżająca się premiera albumu „Pieśni Poetów Żydowskich” to wydarzenie, którego nie można przegapić. Na płycie znajduje się 14 utworów, które są czymś więcej niż tylko muzyką — to głębokie emocje, nostalgiczne wspomnienia i przesłania o wolności, bliskości oraz pokoju. Każdy z tych utworów opowiada historię pełną refleksji i tęsknoty za lepszym światem, w którym piękno nie zna granic. Te pieśni mają moc nie tylko wzruszyć, ale również napełnić nadzieją i radością, przypominając nam, że prawdziwe piękno jest ponadczasowe i uniwersalne, a ich przesłanie jest nadal aktualne i ważne. Premiera płyty już 24 kwietnia 2026 roku – bądź gotowy na niezapomnianą muzyczną ucztę!
Ta piosenka z uwielbianego filmu PRL-u miała brzmieć inaczej. Kulisy hitu lat 80. długo były tajemnicą
Piosenka „Szukaj mnie” to jeden z najbardziej wzruszających utworów w historii polskiego kina. Choć dziś trudno wyobrazić sobie kultowy film „Kogel-mogel” bez charakterystycznego głosu Edyty Geppert, niewiele osób wie, że jej wykonanie wcale nie było pierwszym wyborem twórców. Kulisy powstania tego hitu skrywają zaskakujące decyzje, krytyczne opinie i momenty zwątpienia, które mogły sprawić, że utwór nigdy nie stałby się legendą.
Gdy w 1988 roku na ekrany kin trafiła komedia „Kogel-mogel”, widzowie natychmiast pokochali nie tylko historię Kasi Solskiej, ale także nastrojową balladę towarzyszącą filmowi. Utwór „Szukaj mnie”, skomponowany przez Seweryna Krajewskiego do słów Marka Dagnana, z czasem stał się symbolem całej epoki. Mało kto jednak pamięta, że droga do ostatecznej wersji piosenki była pełna niespodziewanych zwrotów akcji — a decyzje podejmowane w studiu nagraniowym mogły zupełnie zmienić historię tego ponadczasowego przeboju. "Szukaj mnie" - historia piosenki Kiedy twórcy „Kogla-mogla” zdecydowali się wpleść w fabułę piosenkę napisaną przez Marka Dagnana (tekst) i Seweryna Krajewskiego (muzyka), nie planowali, że to właśnie Geppert zostanie jej wykonawczynią. Artystka przyznała po latach, że pierwotnie rozważano zupełnie inną wokalistkę. Co więcej – nawet pierwsze nagranie Edyty Geppert nie przekonało reżysera. Piosenka brzmiała zbyt poważnie, dlatego poprosił ją, by zaśpiewała „jak nastolatka”. Wokalistka potraktowała to zadanie jak rolę aktorską. „Ciekawostką może być fakt, że pierwsza wersja piosenki nagrana przeze mnie brzmiała dla niego zbyt poważnie, więc poprosił mnie, żebym zaśpiewała jeszcze raz głosem nastolatki. Podeszłam do tego, jak do zadania aktorskiego” – wspominała w rozmowie z Plejadą. Jednak nie wszystkim spodobał się efekt. „Potem w programie radiowym Danusia Rinn mnie za to skrytykowała. Stwierdziła, że zaśpiewałam nienaturalnym swoim głosem i uznała, że to nagranie nigdy nie powinno ujrzeć światła dziennego. A jednak piosenka stała się przebojem” – dodała Geppert. Efekt końcowy okazał się strzałem w dziesiątkę. „Szukaj mnie” nie tylko idealnie wpasowało się w klimat filmu, ale też szybko podbiło serca widzów. CZYTAJ TEŻ: Śpiewała o bezwarunkowej miłości, nikt nie wiedział, komu zadedykowała ten hit lat 90. Jeden wers zdradził wszystko "Szukaj mnie": kolejne wersje piosenki i rozczarowania Popularność utworu sprawiła, że „Szukaj mnie” zaczęło żyć własnym życiem, stając się symbolem lat 80. i jedną z najważniejszych piosenek w historii polskiego kina. W późniejszych latach, wraz z kontynuacjami „Kogla-mogla”, utwór doczekał się nowych aranżacji – m.in. w wykonaniu Ani Rusowicz i Sławka Uniatowskiego. Choć Geppert z szacunkiem podchodziła do innych interpretacji, nie kryła żalu względem jednej rzeczy. „Mam do nich żal, że zmienili tekst. To nie powinno się zdarzyć. Poza tym wykonywanie tej piosenki we dwoje wydaje mi się kompletnie nieuzasadnione. Ale to zdolni ludzie, więc zaśpiewali ją ładnie. Tylko czy zawsze chodzi wyłącznie o to, by coś ładnie zaśpiewać?” – skwitowała wokalistka. CZYTAJ RÓWNIEŻ: To był największy hit minionej dekady, nuciła go cała Polska. Niewiele osób wie, jak smutna kryje się za nim historia Piosenka, która stała się legendą Mimo kolejnych prób reinterpretacji to wykonanie Edyty Geppert zapisało się w historii jako wersja absolutnie kultowa. „Szukaj mnie” przetrwało próbę czasu, pozostając muzycznym symbolem epoki i jednym z tych utworów, które od razu przenoszą nas w świat lat 80. Czas pokazał, że często to właśnie najbardziej nieoczekiwane decyzje artystyczne tworzą legendy. A piosenka „Szukaj mnie” jest tego najlepszym dowodem – z filmowego dodatku stała się nieśmiertelnym przebojem i częścią wspólnej nostalgii kilku pokoleń. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Królowa polskiej piosenki zaśpiewała ten hit jako młoda dziewczyna. Polacy kochają go do dzisiaj. I nie jest to „Małgośka” Źródło: radiopogoda.pl
Wielkie powroty, legendy i pożegnanie Lecha Janerki ze sceną, które przejdzie do historii. Podczas Jarocin Festiwal 2026 nie zabraknie emocji
Jarocin Festiwal 2026 nabiera rozpędu i odsłania kolejne nazwiska, które rozpalają emocje fanów. Na scenie pojawią się legendy, artyści wracający po latach oraz młoda generacja z bezkompromisową energią. Wśród nich Lech Janerka z pożegnalnym koncertem, reaktywowany Houk i wyjątkowy projekt „Moja krew, Twoja krew”.
Jarocin Festiwal 2026, który odbędzie się w dniach 16–19 lipca 2026 roku, ujawnia kolejne karty i robi to z rozmachem. Do wcześniej ogłoszonych artystów dołączają Lech Janerka, Frontside, Voo Voo oraz Gold Rock Band. To zestawienie, które łączy historię z teraźniejszością i bezkompromisową energią młodego pokolenia. Jarocin Festiwal 2026: wielkie powroty, legendy i pożegnanie, które przejdzie do historii Frontside wraca po ośmiu latach z albumem „Nemesis”, a Voo Voo pod przewodnictwem Wojciecha Waglewskiego zaprezentuje materiał z płyty „Dźwięczność”. Z kolei Gold Rock Band – projekt Ewy i Sary Brylewskich – odda hołd twórczości Roberta Brylewskiego, sięgając po repertuar Brygady Kryzys, Armii i Izraela. Line-up uzupełniają także Stacja B., Père-Lachaise, czyli laureaci Rytmów Młodych, Sensei Dżakba oraz Czemoo – formacja tworzona przez nastolatków, w której rap spotyka hardcore Lech Janerka żegna się z Jarocinem po 40 latach Jednym z najbardziej poruszających momentów Jarocin Festiwal 2026 będzie ostatni koncert Lecha Janerki na tej scenie. Artysta kończy swój sceniczny rozdział w 2026 roku, dokładnie 40 lat po albumie „Historia podwodna”. To wydarzenie ma wymiar symboliczny. Jarocin był dla Janerki miejscem naturalnym, przestrzenią, w której jego twórczość wybrzmiewała najmocniej. Utwory takie jak „Jezu, jak się cieszę”, „Konstytucje” czy „Rower” na stałe zapisały się w historii polskiej muzyki. Jak podkreśla Michał Wiraszko, będzie to jeden z najważniejszych koncertów w historii festiwalu. Ten występ zamknie pewien rozdział i stanie się momentem, którego nie sposób będzie powtórzyć. CZYTAJ TEŻ: Ten hit Bajmu z lat 80. śpiewała cała Polska. Nikt nie wiedział, co naprawdę oznaczał Powroty, reaktywacje i jubileusze na scenie w Jarocinie Jarocin Festiwal 2026 to także wielkie powroty. Po ponad 30 latach na scenie pojawi się Houk w oryginalnym składzie z czasów albumu „Generation X”. To pierwszy taki koncert od ponad trzech dekad. Na scenę wraca również Negatyw, który po reaktywacji w 2025 roku zaprezentuje materiał z albumu „Autostygmatyzacja”. Nie zabraknie jubileuszy. Sztywny Pal Azji oraz The Bill świętują 40-lecie działalności. Oba zespoły przygotowują przekrojowe koncerty z najważniejszymi utworami w dorobku. Swoją obecność zaznaczy także Spięty, który zaprezentuje materiał z płyty „Full H.D.”, wydanej w lutym 2026 roku. „Moja krew, Twoja krew”. Projekt na 40. rocznicę kultowego filmu Wyjątkowym punktem programu będzie koncert „Moja krew, Twoja krew”, przygotowany z okazji 40. rocznicy filmu „My Blood, Your Blood”. Projekt zostanie zaprezentowany podczas Jarocin Festiwal 2026, a następnie także 8 sierpnia 2026 w Krakowie i 21 sierpnia 2026 w Warszawie. Na scenie spotkają się dwa pokolenia artystów, którzy wykonają utwory znane z lat 80-tych w nowych aranżacjach. W projekcie udział biorą m.in. Robert Gawliński, Tomek Lipiński, Wojciech Waglewski, Darek Malejonek, Paweł Gumola, Mateusz Pospieszalski, Krzysztof Zalewski, Mery Spolsky i Kasia Lins. Artystom towarzyszyć będzie zespół pod kierownictwem Leszka Biolika. Wydarzenie ma mieć wymiar zarówno artystyczny, jak i społeczny. Organizatorzy nie zapominają o młodej scenie. Na festiwalu pojawią się Zuta, Cafetrauma oraz The Cassino. To artyści reprezentujący nowe podejście do muzyki, łączący różne gatunki i estetyki. Obok nich wystąpią także projekty wyłonione z Rytmów Młodych, które od lat stanowią integralną część festiwalu. Jarocin Festiwal 2026 zapowiada się jako wydarzenie pełne kontrastów. Od legend i jubileuszy, przez powroty, aż po nowe, odważne głosy. To wciąż nie koniec ogłoszeń, a już teraz wiadomo, że tegoroczna edycja zapisze się w historii. CZYTAJ RÓWNIEŻ: Cała Polska nuciła ten wielki hit. Prawda o „Miłości w Portofino” może zaskoczyć. Sława Przybylska zdradziła jego największą tajemnicę
Ten hit Bajmu z lat 80. śpiewała cała Polska. Nikt nie wiedział, co naprawdę oznaczał
Piosenka "Nie ma wody na pustyni" zespołu Bajm to nie tylko hit lat 80., ale także utwór z głębokim, ukrytym przekazem. Beata Kozidrak zdradza, że tekst piosenki symbolizował brak wolności w czasach PRL-u. Poznaj historię powstania tego kultowego utworu i dowiedz się, jak powstawał teledysk w mroźnych warunkach.
"Nie ma wody na pustyni" to nie tylko muzyczny hit lat 80., ale także wyraz buntu wobec rzeczywistości PRL-u. Beata Kozidrak ujawnia, że pod pozornie prostym tekstem kryje się głęboka metafora braku wolności. Zobacz, jak powstał utwór, który do dziś budzi emocje i skrywa zaskakujące kulisy. Ten hit Bajmu miał ukryte znaczenie. Prawda wyszła na jaw dopiero po latach Zespół Bajm powstał w 1978 roku w Lublinie. Jego wokalistką została Beata Kozidrak, która od samego początku przyciągała uwagę swoim charakterystycznym głosem i sceniczną charyzmą. W 1983 roku grupa wydała swój debiutancki album zatytułowany po prostu "Bajm". Jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów z tej płyty okazała się piosenka "Nie ma wody na pustyni". Utwór "Nie ma wody na pustyni" błyskawicznie zyskał popularność i dotarł do drugiego miejsca Listy Przebojów Trójki. Jednak jak się później okazało, piosenka kryła w sobie znacznie więcej niż tylko wpadający w ucho refren. Beata Kozidrak przyznała, że tekst tej piosenki zawierał metaforyczny przekaz dotyczący braku wolności i represyjnej rzeczywistości PRL-u. W czasach, gdy otwarta krytyka władzy mogła mieć poważne konsekwencje, artyści często uciekali się do symboliki i alegorii – i dokładnie tak było w przypadku tego utworu. Kulisy powstania teledysku. Zdjęcia wykonano na Pustyni Błędowskiej Teledysk do piosenki "Nie ma wody na pustyni" powstawał w dwóch lokalizacjach. Początkowo zdjęcia kręcono na nadwiślańskich wydmach w Warszawie. Później, na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych, które zamierzało promować Polskę za granicą, realizowano nową wersję teledysku na Pustyni Błędowskiej. Co ciekawe, zdjęcia odbywały się zimą – członkowie zespołu musieli więc udawać, że cierpią z powodu gorąca, mimo że w rzeczywistości panował siarczysty mróz. To jeszcze jeden przykład na to, jak artyści musieli radzić sobie z trudnościami tamtej epoki. CZYTAJ TEŻ: Stworzyli hymn lat 90. Bez tego kultowego hitu żaden koncert się nie odbędzie Symbolika i metafory w twórczości Bajmu "Nie ma wody na pustyni" to jeden z wielu przykładów, w których Bajm wykorzystywał symbolikę i metafory, by przemycić ważne treści społeczne. W czasach PRL-u, kiedy swoboda wypowiedzi była ograniczona, muzyka stawała się formą oporu i ucieczki. Teksty piosenek często zawierały ukryte znaczenia, zrozumiałe dla słuchaczy, którzy żyli w tej samej rzeczywistości. Dzięki temu Bajm nie tylko zdobywał popularność, ale też zyskiwał uznanie jako zespół zaangażowany społecznie. Źródło: Złote Przeboje