Zainspirowała ją ich „najdziwniejsza” piosenka. Tak narodził się hit lat 70., o którym wciąż jest głośno

„Barracuda” zespołu Heart to jeden z najmocniejszych hitów lat 70. Jak ujawniła Ann Wilson, utwór powstał po upokarzającej sytuacji w garderobie i był reakcją na seksizm w przemyśle muzycznym. Inspiracją byli także Beatlesi i ich „I Am the Walrus”. Oto kulisy powstania przeboju, który był odpowiedzią na zniewagę.

Jak powstała „Barracuda”? Zniewaga, która przelała czarę goryczy

Zespół Heart z Seattle w 1977 r. oddał w ręce słuchaczy utwór „Barracuda”. Choć piosenka stała się jednym z najważniejszych hitów lat 70., jej geneza była wyjątkowo bolesna. Jak relacjonowała Ann Wilson w wywiadzie dla „Rolling Stone”, bezpośrednim impulsem do napisania tekstu była sytuacja, do której doszło po koncercie.

Po zejściu ze sceny w garderobie pojawił się mężczyzna określany jako „rack jobber”. Jak wspominała wokalistka, wielu z nich „miało tendencję do zachowań nieprzyzwoitych”. Jeden z obecnych zwrócił się do niej słowami: „Och, Annie! Kochanie! Jak tam twój kochanek?”. W tamtym czasie Ann Wilson była związana z Mike’em Fisherem. Odpowiedziała więc, że „ma się dobrze” i wskazała na niego.

Sytuacja przybrała jednak jeszcze bardziej niepokojący obrót. Mężczyzna zasugerował, że chodzi o relację między nią a jej siostrą Nancy Wilson, pytając: „Mam na myśli ciebie i twoją siostrę! Jesteście kochankami, prawda?”. To właśnie ten moment – jak przyznała artystka – uświadomił jej, że „będziemy mylone z siostrami w rocku, i to w najbardziej prymitywny sposób”.

ZOBACZ TEŻ: Nikt nie dawał mu szans. Ten utwór z lat 80. powstał w pociągu i stał się legendą

Ann Wilson wróciła do hotelu i napisała tekst „Barracuda”. „Wkurzyło mnie to, wróciłam do hotelu i napisałam tekst do »Barracuda«. Później wymyśliliśmy melodię i połączyliśmy je razem. Tak więc była to piosenka napisana z powodu zniewagi” – mówiła w wywiadzie dla „Rolling Stone”. Dodała również: „I chyba zdałam sobie sprawę: »Tak, cóż, to dość podłe zajęcie«”.

Beatlesi i „I Am the Walrus” – nieoczywista inspiracja

Choć „Barracuda” powstała z powodu zniewagi, Ann i Nancy Wilson nie ukrywały inspiracji twórczością Beatlesów. W szczególności chodziło o jeden z najdziwniejszych numerów w repertuarze zespołu – „I Am the Walrus”.

John Lennon napisał ten utwór w szczególnych okolicznościach. Otrzymał list od ucznia Quarry Bank High School for Boys, który wspominał o analizowaniu piosenek Beatlesów na lekcjach literatury. W odpowiedzi Lennon postanowił stworzyć serię bezsensowych, niejednoznacznych tekstów, aby „jeszcze bardziej namieszać w głowach badaczom próbującym analizować ich numery”.

„I Am the Walrus” ukazał się w listopadzie 1967 r. i zawierał surrealistyczne obrazy – żółty budyń, ludzi-jajka czy pingwina śpiewającego buddyjską mantrę. Dopiero trzynaście lat po premierze singla, w wywiadzie dla „Playboya” z 1980 r., Lennon wyjaśnił część znaczeń. „W tamtych czasach pisałem niejasno, w stylu Dylana” – mówił, dodając, że inspirował się stylem Boba Dylana, któremu „uchodzi to płazem”.

CZYTAJ TEŻ: 400 gwiazd śpiewało tę rozpaczliwą prośbę, w tym Sinatra, Bowie i Górniak. Ten hit lat 50. wciąż łamie serca

Heart z Seattle i hit z 1977 r., który był manifestem

Ann Wilson wyjaśniała również, że w tekście „Barracuda” pojawia się odniesienie do „morświna”. „Ludzie zawsze pytają, kim jest morświn w tekście piosenki […]. Nancy jest morświnem. Tak się nazywaliśmy. Myślę, że było to rozwinięciem słowa »mors«, ponieważ byliśmy wielkimi fanami Beatlesów” – zaznaczyła.

To właśnie fascynacja Beatlesami i jednoczesne doświadczenie zniewagi sprawiły, że „Barracuda” stała się czymś więcej niż tylko hitem lat 70. Utwór z 1977 r. był wyrazem sprzeciwu wobec seksizmu i odpowiedzią na upokorzenie, które Ann Wilson opisała wprost jako moment przełomowy.

„Barracuda” do dziś pozostaje symbolem reakcji na zniewagę i przykładem, jak osobiste doświadczenie może przerodzić się w rockowy manifest.

Źródło: Złote Przeboje