Podwójne nazwisko Edwarda Linde-Lubaszenki skrywa pewną tajemnicę. Mało kto znał tę historię słynnego aktora

Nazwisko Edwarda Linde-Lubaszenki od lat intrygowało i budziło pytania. Kryła się za nim jednak nie tylko artystyczna tożsamość wybitnego aktora, lecz przede wszystkim poruszająca historia rodzinna naznaczona wojną, ucieczką i ocaleniem. Podwójne nazwisko stało się dla niego symbolem dwóch ojców i dwóch losów, które na zawsze ukształtowały jego życie.

Edward Linde-Lubaszenko i pochodzenie jego nazwiska

Edward Linde-Lubaszenko był jedną z tych postaci, które na trwałe zapisały się w historii polskiej kultury. Aktor teatralny i filmowy, obdarzony wyjątkową charyzmą, przez lata stworzył dziesiątki ról ekranowych i wystąpił w setkach spektakli, zdobywając uznanie widzów oraz środowiska artystycznego. Jego obecność na scenie i przed kamerą zawsze przyciągała uwagę – spokojna, a jednocześnie pełna głębi. Zainteresowanie wzbudzało także nazwisko Edwarda Linde-Lubaszenki . Brzmi nietypowo, intrygująco i nie pozwala przejść obok siebie obojętnie. Jak się okazuje, podwójne nazwisko nie było przypadkowe – każdy jego element niesie osobną historię i znaczenie.

Już od pierwszych chwil życia towarzyszyła mu jednak historia daleka od prostych schematów. Edward Linde-Lubaszenko przyszedł na świat w 1939 r. w Białymstoku. Był synem Juliana Linde, Niemca o szwedzkich korzeniach. Po zajęciu miasta przez ZSRR jego ojciec opuścił Białystok. Kilka lat później los Edwarda i jego matki ponownie znalazł się na rozdrożu. Dzięki wsparciu radzieckiego oficera, Mikołaja Lubaszenki, mogli wyjechać do Archangielska, przedstawiając się jako część jego rodziny. Tym samym, zostali uratowani przed wywózką na Sybir. To właśnie Lubaszenko stał się dla chłopca kimś znacznie więcej niż tylko opiekunem. Wziął na siebie odpowiedzialność za jego wychowanie i przez lata odgrywał rolę ojca, zapisując się na zawsze w biografii przyszłego aktora jako jedna z najważniejszych i najbardziej znaczących postaci. To właśnie dlatego nazwisko Lubaszenko stało się dla Edwarda symbolem ocalenia i wdzięczności.

Czytaj też: Nie żyje Edward Linde-Lubaszenko. Legenda polskiego kina i teatru miała 86 lat

Dlaczego aktor zdecydował się na zmianę nazwiska w 1991 r.?

Decyzja, którą podjął w 1991 r., miała dla Edwarda Linde-Lubaszenki znaczenie znacznie większe niż urzędowa zmiana nazwiska. Był to moment symboliczny, w którym postanowił połączyć w jednym geście dwie opowieści definiujące jego życie. Dodając drugi człon do nazwiska, zamknął w nim zarówno pamięć o biologicznym ojcu, jak i wdzięczność wobec mężczyzny, który w czasie wojny ocalił jego oraz matkę.

Ten wybór nie był przypadkowy ani podyktowany potrzebą zmiany wizerunku — stał się osobistym hołdem i wyrazem szacunku wobec obu ojcowskich postaci, które na różne sposoby ukształtowały jego los.

Nazwisko jako świadectwo historii

Edward Linde-Lubaszenko wielokrotnie wracał do tematu swojego charakterystycznie brzmiącego nazwiska, które przez lata budziło ciekawość i rodziło pytania o jego pochodzenie. Zdarzało się, że był brany za Ukraińca, jednak zawsze podkreślał swoją polską tożsamość. „Miałem dużo takich przypadków, czy jestem Ukraińcem. Odpowiadam, że nie, to mój ojczym tak się nazywał, miał takie nazwisko, a ja jestem Polakiem. Mikołaj Lubaszenko był Ukraińcem i on uratował mnie i mamę przed wywózką na Sybir. Był oficerem Armii Czerwonej”, mówił na łamach Faktu.

Po latach rodzina odwdzięczyła się za ten gest, pomagając mu opuścić Związek Radziecki. Mikołaj Lubaszenko osiadł w Polsce, gdzie mieszkał do końca życia. We Wrocławiu pozostała jego rodzina – syn Bogdan, przyrodni brat aktora, oraz jego dzieci. „Zrewanżowaliśmy mu się, wyciągając go ze Związku Radzieckiego. Mieszkał w Polsce do końca życia. We Wrocławiu mieszka jego syn, a mój brat przyrodni Bogdan i jego dzieci. Nawet ci w Polsce mieszkający Ukraińcy mnie zaczepiają i delikatnie, i życzliwie pozdrawiają”, dodawał.

Czytaj też: Miał cztery żony, a jego ostatnie małżeństwo zaczęło się od głośnego romansu. To z tego związku Edward Linde-Lubaszenko miał jedyną córkę

Źródło: Fakt, Wikipedia