Nie tylko „Ojciec chrzestny”. 5 filmów Marlona Brando, które każdy powinien zobaczyć choć raz

22. rocznica śmierci Marlona Brando to dobry moment, by przypomnieć twórczość aktora, który na zawsze zmienił język filmowego aktorstwa. Choć dla wielu widzów pozostanie przede wszystkim Donem Vito Corleone z „Ojca chrzestnego”, jego artystyczny dorobek jest znacznie bogatszy. Brando nie tylko tworzył niezapomniane kreacje, redefiniował sposób budowania postaci, emocji i ekranowej obecności. Oto pięć filmów, które pokazują pełnię jego talentu i udowadniają, że legenda Brando wykracza daleko poza najsłynniejszą rolę w historii kina.

1. „Tramwaj zwany pożądaniem” (1951), reż. Elia Kazan

To właśnie Stanley Kowalski uczynił z Marlona Brando aktora, o którym mówił cały Hollywood. Adaptacja dramatu Tennessee Williamsa zachwyca do dziś intensywnością emocji, a Brando stworzył jedną z najbardziej elektryzujących postaci w historii kina. Jego Stanley jest jednocześnie brutalny, zmysłowy i nieprzewidywalny, a ekranowa chemia z Vivien Leigh nadaje filmowi wyjątkową siłę. Aktor zerwał z teatralną manierą dominującą w ówczesnym kinie, proponując naturalność, która wyznaczyła nowy kierunek dla kolejnych pokoleń artystów. Za tę kreację otrzymał pierwszą nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Sam film zdobył 12 nominacji do Oscarów, z czego cztery statuetki, m.in. dla Vivien Leigh, Karla Maldena i Kim Hunter. Choć Brando wrócił z gali bez nagrody, właśnie ta rola uczyniła go symbolem nowoczesnego aktorstwa.

2. „Na nabrzeżach” (1954), reż. Elia Kazan

Trzy lata później Brando stworzył kreację uznawaną przez wielu krytyków za najwybitniejszą w całej jego karierze. Terry Malloy, były bokser uwikłany w świat korupcji portowych związków zawodowych, staje przed wyborem między lojalnością wobec przestępczego układu a własnym sumieniem. Brando gra niezwykle oszczędnie, spojrzeniem, gestem i milczeniem buduje bohatera pełnego wątpliwości, którego moralna przemiana porusza do dziś. Słynna scena rozmowy w samochodzie z Rodem Steigerem należy do kanonu światowego kina. Za rolę Terry'ego Malloya Brando otrzymał swojego pierwszego Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. „Na nabrzeżach” okazało się wielkim triumfatorem gali, zdobywając 12 nominacji i osiem Oscarów, w tym za najlepszy film, reżyserię Elii Kazana oraz scenariusz. To dzieło, które na zawsze wpisało się do historii amerykańskiego kina.

Zobacz też: Ten news zachwycił fanów "Stranger Things". Jeden z najbardziej poruszających duetów powróci na ekrany Netflixa!

3. „Obława” (1966), reż. Arthur Penn

W filmie Arthura Penna Brando pokazał zupełnie inne oblicze swojego talentu. Jako szeryf Calder nie dominuje ekranu gwałtownością, lecz spokojem i moralnym autorytetem. „Obława” rozbija klasyczny mit westernu, opowiadając o społeczeństwie pogrążonym w przemocy, uprzedzeniach i zbiorowej histerii. Bohater Brando pozostaje samotnym strażnikiem prawa w świecie, który coraz mniej wierzy w sprawiedliwość. Aktor świadomie rezygnuje z efektowności na rzecz subtelnych środków wyrazu, dzięki czemu jego postać zyskuje niezwykłą wiarygodność. Z perspektywy lat „Obława” uchodzi jednak za jeden z najbardziej niedocenionych westernów lat 60. oraz przykład dojrzałego aktorstwa, które nie potrzebuje spektakularnych scen, by pozostawić trwały ślad.

4. „Czas apokalipsy” (1979), reż. Francis Ford Coppola

Choć pułkownik Walter E. Kurtz pojawia się dopiero pod koniec filmu, jego obecność całkowicie zmienia ciężar opowieści. Coppola przez niemal cały seans buduje wokół tej postaci aurę tajemnicy, a Brando zamienia finałową konfrontację w hipnotyczny spektakl filozoficznych refleksji o wojnie, władzy i ludzkim szaleństwie. Kurtz nie jest klasycznym antagonistą, to człowiek, który przekroczył granice cywilizacji i stworzył własny porządek świata. Aktor operuje ciszą, półmrokiem i niezwykle charakterystyczną intonacją, tworząc jedną z najbardziej pamiętnych kreacji końca XX wieku. Sam film zdobył osiem nominacji do nagrody Akademii, ostatecznie zdobywając dwie, za zdjęcia oraz dźwięk. „Czas apokalipsy” pozostaje jednym z najwybitniejszych filmów wojennych w historii kina, a rola Brando do dziś fascynuje kolejne pokolenia widzów.

Zobacz też: Twórca "Nosferatu" powraca z jeszcze mroczniejszym filmem. Nowy zwiastun potwierdza hollywoodzką obsadę oraz mistyczną aurę

5. „Sucha biała pora” (1989), reż. Euzhan Palcy

Pod koniec kariery Marlon Brando po raz kolejny udowodnił, że wielkie aktorstwo nie zależy od liczby minut spędzonych na ekranie. W dramacie Euzhan Palcy wcielił się w prawnika Iana McKenziego, który przeciwstawia się niesprawiedliwości apartheidu w Republice Południowej Afryki. To rola niezwykle powściągliwa, oparta na sile słowa i moralnym autorytecie, a nie widowiskowych emocjach. Brando podporządkował swoją kreację historii, dzięki czemu każda jego scena ma wyjątkową wagę. Za ten występ otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego, była to ósma i zarazem ostatnia nominacja do Nagrody Akademii w jego karierze. Choć sam film nie zdobył innych nominacji oscarowych, występ Brando został powszechnie uznany za dowód, że nawet u schyłku kariery pozostawał aktorem zdolnym nadać opowieści wyjątkową siłę i wiarygodność.